cuiꝰ non ſum dignꝰ ſoluere corrigiācalciamenti. Et illud Ego baptizovos aquaꝫ ille baptizabit vos ſpūſcō et igne. Ac ſi manifeſte luciferdicere videat̉ Quid amiramī ītuētes ſplendorē meū? Nō ſū ego ſollōge aliū videbitis eū in cuiꝰ coꝑotionē tenebre ſū ꝓ nō lux Ego tanꝙͣ ſydus atelucanū: matutino vosrore ꝑfundo. ille emittet in feruorēradios ſuos; ſoluet glacies. paludesſiccabit. algētes calefaciet: pauꝑibus erit ꝓ veſtimēto. Nec ſcine diſſonat a ꝟbo iudigꝭ vox p̄curſoris:ſꝫ manifeſte ignē a iohānē ꝓmiſſūxp̄us exhibet dicēs Ignē veni mittere in terra. ¶ ¶ Sicas fortaſſisin ignē vt feruorē ſic ⁊ ſplēdoremeſſe Nō contēdo: licet feruor ⁊ quodamō ſubſtantialior ⁊ inſeꝑobiliorvideatur: ip̄m pociꝰ audicimus qͥdin niuis ptlmegis in igne commendet. Ignēait veni nuttere in terram: ⁊ quidvolo niſi vt ardeat. Cognouiſticerte quid velit; ſed nec illud quidēignoras. ꝙ ⁊ vita in eius voluntate ſit; ⁊ ſeruus ſciens nec faciens domini voluntatē. plagis plurinushabeat vapulare. Quid lucere feſtinas? Nōdum illd̓ aduenit tempꝰiu quo fulgebunt ſicut ſol. in regnopatris eorum Interim ꝑnicioſus eſtappetitꝰ iſte lucedi: ferue̓ eī multonieliꝰ. Deniqꝫ ſi tam vehementerſplēdorē deſideras? qd̓ videri vigeſſe curato: ⁊ pͥmū q̄re feruorē. necdubiū qͥn ⁊ ſplendor adiciat̉ tibi. Alioqͥn incaſſū laboras: qꝛ vanꝰ ſplēdor abſꝫ feruore Mutuata aut certeſimulata lux eſt: que nō ab igne ꝓcedit: quod aūt alienū eſt ad modicum poteris vſurpare: eritqꝫ mōior confuſio quod non ec̓t tuum voluiſſe videri. ¶ Iunc vt qīunt habet abſqꝫ feruore ſplendorem: ſedet ipſum inutuct̉ a ſole. Ideoqꝫ tōfrequenter ymmo et ſemper mutatur; nec vnꝙͣ in eodem ſtatu ꝑmanet Sic profecto ſicut luna ſtultusmutatur; ſapīes autem permanetvt ſol. Ille inquam ſtultus qui indecore ſuo perdidit ſapientiam; qꝛrefriguit in ſplendore Cecidit ergolucifer de celo ſicut fulgur: ſeraphinvero ſtant ſuper illud. Stant plone ſeraphin; quia caritas nunꝙͣ cecidit. ſtant attōniti ⁊ ſuſpenſiui cōtemplatione ſedentis in thronoſtant in eterna incommutabilitateI in eterritate incommutabili)Tu ſedere attemptaſti impie: ꝓpterec tui moti ſunt pedes. et effuſiſunt greſſus tui. Filius eſt qui ſedetad dexteram patris; ipſe eſt qui ſedet in throno dominus ſabaoth. cūtranquillitate iudicans omnis? ſola ſedet trinitas. q̄ ſolo habet īmobilitatē: ſola eſt apud quā nō ē trāſmutatio/ nec viciſſitudīs obūbratioSeraphin vero ſtāt īmutabiles qͥdē: ſed ſuo mō. non in eius cōparatione. ſtant extendentes ſe et intendentes in eum/ in quem proſpicereconcupiſcunt. Qui ſedere preſumpſit ſeipſo voluit eſſe contentus: vn̄de ⁊ ſolam hodieqꝫ maliciā eſurit:quia ſolam habet hanc a ſemetipſoCum loquitur mēdacium/ de ꝓprio loquitur; quia mendox eſt ⁊ pater eius. Quod audis de verbo