liberauit. Hoc enī ſuauiſſimū aīmeſtratū quod nullis iam lauet aut riget lacrimis. quādo deus abſtergetomnē lacrimā ob oculis eius. Hoccubile in quo ium nō conpūgitur:nec cōuertitur in erūpna ſua. dumronfigitur ſpina. exijt enī de terrailla que ſpinas ⁊ tribulos germinabat; hoc plane ſtratum aīme quodminime iam verſatur in infirmitateeius: quoniā vniuerſa que infirmitatis erant pariter tranſierūt. Heceſt īquā anime ſucuiſſima ⁊ ſaluberrima requies conſcientia mūda. quieta. ſecura. Sit ergo beate animeculcitra conſcientie ſue puritas. ſitcapitale tranquillitas: ſit oꝑtoriūeius ſecuritas. ut in hoc interim ſtratu dornuat delectabiliter: feliciter tequieſcat. Iam vero de recordationetrāſacte virtutꝭ habes in pſalmō ceteſimo viceſimo tercio manifeſte verba eoꝝ q̄ ſuꝑius ꝯmemorami. Cōſiderat enī et multa cū āmiratione tecogitāt. q qͥbꝰ laqueis. quātiſue periculis diuino meruerūt auxilio liberari: ⁊ exultētes in dn̄o dicūt. Niſiqꝛ dn̄s erat in nobis dicat nūt iſrl̓niſi qꝛ dn̄s erat in nobis. Cū exurgerēt hoīes in nos forte viuos deglutiſſent nos. Torrentē ꝑtrāſiuitaīma nrā forſitā ꝑtrāſiſſet aīa nrāaquā intolerabilē. Gn̄dcūs dn̄s quinō dedit nos in captionē dētibꝰ eocū Sꝫ ⁊ hͦ ꝟba q̄ iā tꝑe ſue reſolutioīs inſtāte loq̄batur aplūs: de eoin quo nūc feliciter reqͥeſcit ſtratu p̄ſūpto vidētur ⁊ nūc ei multo meliꝰꝯuenire: nūc enī iā ſecure loquitur.Bonum certamen certauiꝫ curſumconſummaui. fidem ſeruaui: de teliquo poſita eſt michi corona iuſticiequam reddet michi dominus in illadie iuſtus iudex. Hec ſunt dico vobis fratres. hec modo ſunt vniuerſaſanctorum negotia: hic cibus. hicſompnꝰ eorum. et propteres voluitſpiritus ſanctus ſcribi verba cā queprotulimus/ ceteraqꝫ ſimilia. vt exhijs aliqͣtenus innoteſceret nob̓ ſtatus eorum: longe tamen aliter afficiuntur ī huiuſmodi cogitationibꝰ.et multo ampliꝰ delectantur ꝙͣ noſtra aut cogitatio caꝑe/ aut explicare quedt oro. Audi deniqꝫ quomodo laboret ꝓpheta inculcans verba.net ſic tn̄ digne mognificare volesquod intendit: ꝙͣ magna iuqͥt multitudo dulcedīs tue dn̄e. quā abſcōdiſti timentibꝰ te. Quid tamē addidit. Perfeciſti īquit cis qui ſperātin te in cōſpectu filiorū hominū Eſtergo multitudo dulcedinis q̄ abſcōdita eſt magnā quidē / ⁊ magno valde. necdū tamen ꝑfecta. quoniamin manifeſto ꝑficiet̉: et nō in abſcōdito. quādo nō ſub altari qͥeſcēt ſācti: ſꝫ ſuꝑ thronos tꝙͣ iudices reſidebūt. Ad requie eī exute ⁊ corꝑibusaīe ſācte ꝓtinꝰ admittūt̉. ad plenaaūt gl̓aꝫ regni nō ita. Me expectatiuſti eit ꝓph̓a dū adhuc detine̓turin cuſtodiā corꝑis huiꝰ. donet retribuas in Et vox d̓ina ad aīas ſcāscorꝑm ſuorū reſurrcionē flogitōtesſuſtinēte modicū tꝑs/ donec īplcat̉numerꝰ ſtm̄ vr̄oꝝ. Sed iā ſermodlaudēdus eſt. vocat eī nos mſſarūadhuc celebrāda ſolēpnia: quod ergo teſtat adhuc de eadem materio