Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

ꝑuigilāt tꝙͣ reddituri vtiqꝫ rationē.Elamor eſt/ ſed ſuper omne ſilencium. dlamor iſte animi obdurati ſilete facit: ꝙͣ audiri non patitur vocemverbi. Alius puſillanimitate ſpiritus in expectatione deficit: peſſimūqꝫ hoc verbum blaſphemie eſt: qd̓nec in hoc ſeculo remittit̉. neqꝫ ī futuro Tercius in mognis ambulat.et in mirabilibꝰ ſuper ſe. dicens monus noſtra excelſa? putans ſe aliqͥdeſſe cum nichil ſit Quid loquereturhuic qui loquitur pacem? Dicit enīquia diues ſum. et nullius egeo.Porro veritatꝭ ſententio eſt: ve vobis diuites quia hobetis conſolationem veſtram. Contra vero. Gectiinquit qui lugent: quonam ipſi cōſolabuntur. Sileat ergo in nobislingua maledica. līgua blaſphemalingua magniloqua. quoram bonum eſt in hoc triplici ſilencio ſalutare domini preſtolari: vt dicat. loini uutlaquere domine. quia cudit ſeruus tuijs. Huiuſmodi quippe vores nō qd̓cum ſunt. ſed aduerſus eum: ſicutlegiſlator murmurantibus ait. Nōerum cōtra nos eſt murmur veſtruꝫſed contra dominū. Ita tamen abhijs tacecis. ne omnino taceas; nedederis ſilencium ei Loquere illi contra iactantiam. in confeſſionē: vt obtineas venium de preterito. Loquete in graciorum qctionē contra murmurationem. vt ampliorem inueruas graciam in preſenti. Ioquerein oratione contra diffidentiani: vtconſequoris et gloriam in futuro.Confitere inquam preterita. ⁊ propreſentibus gracias qge. at deinceps ora ſtudioſius pro futuris; vtne ipſe quidem ſileat a remſſione.ab imnuſſione aut pronuſſione Netaceas inquam ne dederis ſilentium: loquere vt ipſe loquatur. ⁊ dicere poſſis: dilectus meus michi etego illi. Iocunda vox: et eloquiumdulce. Nimirum non vox murmūris hec: ſed vox turturis eſt. Et nedixeris. quomodo cantabimus canticum domuni in terra aliena. Noniam aliena reputabitur: de qua ſpōſus ait. Vox turturis audita eſt interra noſtra. Audierat erum dicentem. capite nobis vulpes ꝑuulas:⁊ forte ex eo in vocem exultationusprorupit vt diceret. Dilectus memichi; et ego illi. Plane vox turturis que tam viuēti ꝙ mortuo ſingulari vtiqꝫ caſtimonia ſuo compari ꝑſeuerat; ne cam neqꝫ mors neqꝫ vita a xpriſti ſeparet caritate.Intuemini vtrum nam aliquid hūcdilectum auertere potuerit a dilectaquo minus ei et peccanti et auerſeperſeueraret. Glomerate nubes radios ſolis obfundere contendebantvt iniquitates noſtre ſeporarent inter nos et deum: ſed incaluit ſol ⁊vniuerſa diſſoluit. Alioquin quando tediſſes ad eum. niſi ille tibi perſeueraſſet. niſi dlamaſſet reuertereteuertere ſuncmitis. reuertere reuertete vt intucamur te. Eſto ergo illi et tu nichilominus perſeuerans:vt nullis ab eo flogellis oūt laboribus quertaris. Iuctare cum angelo ne ſuccumbas. quia regnum celorum vim patitur: et viclenti rapiunt illud. An non lucta: dilectus