ipſū verū ꝓfecto meridiem: lumenplenū de lumine pleno Et fructꝰeiꝰ ait dulcis gutturi meo: ac ſi dicat. guſtui meo. Uſqꝫquo nō partꝭmichi. nec dimittis me vt gluciamſaliuā meā? Quouſꝫ manet illo ſentētia. guſtate et vidēte qm̄ ſuauiseſt dn̄s? Et quidē ſuauis eſt guſtiu⁊ dulcis gutturi: vt merito eciā ſuꝑ hoc ſponſa proruperit in vocemgrāꝝꝫ actionis ⁊ laudis. Sꝫ qn̄ dicetur. comedite amiti. bibite ⁊ inebriaimī cariſſimi. Iuſti epulētur aitꝓph̓a: ſꝫ in conſpcū dei vtiqꝫ nō invmbra. Et de ſeipō. Saciabor aytcū apparuerit glē tua. Et dn̄s adapl̓os ait Vos eſtis qͥ ꝑmanſiſtismecū in tēptationibꝰ meis. I egodiſpono vobis ſicut diſpoſuit michipater meꝰ regnū: vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meā. Sꝫ vbiꝰ Inregno meo ait. Gecitꝰ plane qͥ māducat panē in regno dei Sāctificet̉itaqꝫ nomen tuū: ꝑ quod vtcūqꝫ interim in nobis es dn̄e. per fidem incordibꝰ nr̄is habitans; qm̄ nomentuū iam inuocatū eſt ſuꝑ nos Sedadueīat regnū tuum: veniat vtiqꝫqd̓ ꝑfectū eſt: ⁊ euaruetur qd̓ ex ꝑte eſt Habetis ait apoſtolꝰ fructumdeſtrū in ſcīficationē: finē vero vitāeternā Vita eterna fons īdeficiēs.qͥ vniuerſam irrigat ſuꝑficiē ꝑ adyſi: nec mō irrigat ſꝫ et īebriat fonsortoꝝ puteus aquaꝝ viuētiū quefluūt impetuꝫ ⁊ flumīs impetꝰ letificat ciuitatem dei Quis vero fonsvite: niſi xp̄s dn̄s? Cū xp̄s inquitapparuerit vita veſtra? tunc et vosapparebitis cum ipſo inglo Soneipſa ſeſe plenitudo exiuaniuit. vt fieret nobis iuſticio et ſā̄ctificatio ⁊ renuſſio: necdum apparens vita autgloria aut beatitudo Deriuatus eſtfons vſqꝫ ad nos: in plateis deriuate ſunt aque. licet nō bibat alienus ex eis ¶ Deſcendit ꝑ oqueductum vena illa celeſtis. nō tamēfontis exhibens cōpiam. ſed ſtillicidici gratie arentibus cordibus noſtris infundens; alij quidem plusalij minus Plenus equidem aqueductus vt accipiant ceteri de pletutudine: ſed non plenitudinem ipſāAduertiſtis iam niſi fallor quem velim dicere aqueductum qui plenitudinem fontis ipſiusde corde patrieexcipiens: nobis edidit illum: ſedſi non prout eſt/ ſed pro vt caperepoteraimus. Noſtis enm cui dictūſit: que gratia plena. An vero inueniri potuiſſe micamur. vnde tal̓ac tantus fieret aqueductus; cuiusnimirum ſummitas inſtor profectoſcale illius quam vidit patriarchaiacob celos tongere / ymmo et tranſcendere celos: vt mundiſſimum illū aquoꝝ q̄ ſuꝑ celos ſūt poſſet attingere fontem? Mirabatur et ſalomon; ac velut deſperanti ſimilis ait. Mulierem fortem quis īueniet;Nimirum propterea tanto tempote humano generi fluenta gratiedefuerunt: ꝙ necdum intercederetis de quo loquimur tam deſiderabilis qqueductus. Nec mirabere diucius expectatum. ſi recordoris quotannis noe vir iuſtus ī arche fabrica laborauerit in qua pauce id eſtocto anime ſalue facte ſunt: idqꝫ ſo