Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

inueneris. age grās ei q̄ talē tibimediatricem benigniſſima miſeratione ꝓuidit: in qua nichil poſſit eſſe ſuſpectū Denūqꝫ omībus omnisfacta eſt: ſapiētibꝰ et inſipiētibꝰ copioſiſſima caritate debitricē ſe fecit?oībus mīe ſinū aperuit. vt de plenifudine ciꝰ accipiant vnuerſi: captiuus redemptionē / eger curationē.triſtis cōſolationē/ peccator veniā.iuſtꝰ grām. angelꝰ leticiam. deniqꝫtota trinitas gl̓um. filij ꝑſona/ carnis huāne ſubſtātiā: vt nō ſit qͥ ſeabſcōdat a calore eiꝰ. Putaſne ipſa eſt mulier amicta ſole? Eſto ſiqͥdē vt de pn̄ti eccīa id ītelligendū ꝓphetice viſioīs ſeries ip̄a demōſtret: ſꝫ illud plane nō incōueniētermarie videbit̉ attribuēdū Nimirūea eſt q̄ velut alterū ſolē induit ſibiQuemadmodū enī ille ſuꝑ bonoset malos īdifferēter orit̉: ſic ip̄a qͦqꝫ p̄terita nō diſcutit merita. ſꝫ omnibꝰ ſe exorcibilē. oībus dlementiſſima p̄bet: oīm denaqꝫ neceſſitatesā̄pliſſimo quodā muſeratur affectu.Nā et defectꝰ oīs ſub ea. I qͥcquidfragilitatis ſeu corruptionis eſt. excellētiſſima quadā ſublimitate p̄ reteris omnibꝰ excedit ⁊ ſuꝑgrediturxiua thaucreaturis; vt merito ſub pedibꝰ eiꝰluna eſſe dicat̉ Alioqͥn nichil inegnū dixiſſe videbimur vt ſit luna iſta ſub pedibus eiꝰ? quā ſuper oēsangeloꝝ choros. ſuꝑ cherubin ⁊ ſeraphin exaltatā nephas eſt dubitare Solet aūt luna nō mō defectum corruptioīs. ſꝫ ⁊ ſtulticiā mentis: nō nūꝙͣ vero et eccīam huiustemporis deſignare Illā quidē ꝓpt̓mubabilitatē: hanc ſane ꝓpter ſuſceptū aliūde ſplēdorē Vtraqꝫ verovt ita dixerim luna. ſub morie pedibus cōgnue ſatis intelligi p̄t? aliotn̄ atqꝫ alio mō. Siqͥdē ſtultꝰ vt luna mutat̉: ſapiēs aut ꝑmanet vtſol. In ſole nimirū et feruor et ſplendor ſtabilis. in luna ſolꝰ ſplēdor atqꝫ is mutabilis oīno et incertꝰ: qͥnūꝙͣ in eodē ſtatu permanet Iure ergo moria ſole ꝑhibet̉ amicta. queꝓfundiſſimā diuinc ſapiētie vltraꝙ credi pōt penetrat abiſſū: vt quātu ſine ꝑſonali vnitione crecilure cōdicio patitur luci illi īacceſſibili videatur īmerſa. Illo nimirū igne labia ꝓphete purgantur: illo ignē ſerciphi accendūtur. Iōge vero alitermeruit maria nō velut ſūmatim tōgi: ſed operiri magis et circūfundi.tanꝙͣ ignē ipſo cōcludi Cādidiſſimꝰ ſane ſed ⁊ calidiſſimus huius mulieris qmictus. cuiꝰ omnistam excellenter irradiata noſcuntur: vt nichil in ea non dico tenebroſum/ ſed ſubobſcurum ſaltē velmunꝰ lucidum. ſed ne tepidum quidēaliquid aut nō feruentiſſimū licecitſuſpicari Inſipientia vero ōnis longe ſub pedibus eiis eſt: vt penitꝰabſit hec ab īſipiētiū numeo̓ mulierū. ⁊ collegio virginū fatuorū Ymmo vero ⁊ vnicus ille ſtu̓ltꝰ ⁊ totius ſtulticie pͥnceps qui vere mutatꝰvt luna / ſapientiam perdidit in derore ſuo; ſub marie pedibus conculcatus et contritus miſeram patitur ſeruitutem. Nimitum ipſa eſtquondam a deo promiſſa mulier.ſerpentis antiqui coput. virtutis