aliud: ꝙͣ hominis interioris id eſtanime ⁊ corporis ſepciratio. Et nōtandum ꝙ ſcire/ nos exponere nonoportet? qꝛ ipſemet ſuū ſcire. ſcilicetquid facere velit innotuit. ꝑ hoc qd̓ſequitur dicens Ut cū q̄motus fuero a villicatione: recipiant me in domos ſuos. In hoc ꝙ ſuū ſcire expoſuit: meminit poete dicetis. Sciretuum nichil eſt: niſi ſcite tuum ſcictalter. Viſus ſiquidem eſt. miꝰ hocdixiſſe. ſcilicet qͥ ſint qui recipere eudebeant? qd̓ tamē cū dixetat in domos ſuas. ſuccincte dep̄henditur cnotaſſe. Sūt nōqꝫ qui homines reuipiūt: quoꝝ ſunt domꝰ celi et eterna tabernacula. et hij q̄ ſint. doinꝰad diſcipulos ſuos loquēs patēteroſtendit: in illis verbis ſuis cū dicitSmite ꝑuulos venire ad me; taliūeſt enī regnū celorū. Et alibi. Secti pauꝑes ſpū: quoniā ipſorū ē regnū celorum. Ab hijs ergo neceſſe ēemere regnum celoꝝ quorū eſt. Sere neceſſe eſt: quia non habemꝰ hicvt uit apoſtolus manentē ciuitatē.ſed futura inquirimus. Et itē de ſeſuiſꝫ cōfidens ait. Scimus ꝙ ſi terreſtris domꝰ nrā huiꝰ hobitationisdiſſoluatur: ꝙ habemus ex deo domū non inanufactam eternā in cel̓Hanc vtiqꝫ nos emere docet doīnꝰin ſubſequētibus dicens. Focite vob̓amicos de mamiona iuiquitat: vtcū defeceritis recipiat vos in eternotabernacula. Et hoc in loco ſuo exponetur ſed nō modo? ſed videamꝰquid ſequit̉. Conuocatis ſingulisdebitoribꝰ ⁊cͣ. ¶ Menuni me ſuperiꝰ dixiſſe. miſericordiā et peritatēcaritatē cū alijs multis quaſi ruricolas eē: et debere eas huic diuiti donuno reddere ſuos effectꝰ. qͣſi fructus oꝑm ſuoꝝ ꝑ manꝰ villici frichil ergo eſt aliud ꝙ dicimꝰ dillicumdebitores domini ſui cōuocaſſe: nuſi vnūqueqꝫ in corde ſuo quid feceritvl̓ qͥd feciſſe debuei̓t. iuxta poſſe viriū ſuarū ꝑtractaſſe. Qd̓ quociensagimꝰ fere ꝑ ōnia reos nos eē cognoſcimus. p̄upue tamen in eo ꝙꝑ caritatē largiꝰ erogaſſe debiuꝰ?I in eo ꝙ ꝑ mīam illis qui nos īiuriouerūt cōdonaſſe ꝑfectius debebamꝰ. Et hͦ datur intelligi: cū huic q̄ſtioni ſcilicet quātū debes dn̄o meo.reſpondetur cetu cados olei. Per rētu enī ſignificatur ꝑfectio: per oleūmiſericordia. Eſt ergo ſenſus. Debeo centū cados olei: id eſt ꝙ michiiniuriatibꝰ ꝑfecte dimſiſſe debuerānō dimuſi. Qui ſb̓ſequētur adiugit̉Scde citō: ſcribe quīquaginta. Noiuimꝰ ꝙ ſedere huīlictione. cito feſtinationē. ſcribere firmitatē: quinqgīta penitenciam deſignat. Et ſuperhijs cōueniētis habemꝰ exemplaſꝫ qꝛ ſatis eſt notū nō cōuenit: ſedquid ſibi verba velint dicamus. Cūergo dicimꝰ ſede cito I ſcribe quinqͣgīta: idē eſt ac ſi qͥs dicat ſibimetipſi aut ꝓximo ſuo. Qui faterꝭ tepeccaſſe ī miſericordio/ humiliore cito: firmꝰ ꝑmane ī penitētia. Deinde alio dixit Tu vero quātū debes?Cētu choros tritici. Fere eadē ē hecq̄ſtio ⁊ reſpōſio cū pͥª: excepto ꝙ illa ē de indulgētis hͦ eſt de caritate.Hic enī frumētū caritatē deſignat?quē admodū ſuperiꝰ ꝑ olcum mīam