Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

ex hijs lapidibꝰ manu cogitatioīeeuis primus occurrat: percuſſus inftonte golyas deiciatur opertus cōfuſionē. In quo ſane conflictu/ funda quoqꝫ neceſſaria eſt. Longanimitatis formam habens: quam huicmaxime certamnū nulla racione deeſſe neceſſe eſt Quociens ergovani tatꝭ cogitatio mentem pulſatſi ex intimo cordis affectu diuinasexpaueſcere ceperis cōminationes.ſeu promiſſiones eius deſiderare?non ſuſtinet golyas vtriuſqꝫ lapidis ictum; ſꝫ reprimitur ilico tumoromnis. Ꝙ ſi venerit in mentem dilectio illa tam ineffobilis quamtibi deus maieſtatis exhibum. an̄ nōilico inardeſcens ad caritatem prorſus obhominari īcipis et obicere vauitotē; Sic exemplo ſanctorum ſibiligenti tibi conſideratione proponas: erit ſine dubio ad reprimendaclationem cogitacio iſta perutilis.Iam vero ſi forte inſurgente ſubiteelationē. nichil ex hijs que p̄dixiꝰapprehēdere quiuerit manus tua.toto feruore ad ea conuertere queſola reſtat oracionem; I continuoquē eleuatum videras et exaltatūſicut cedros libani. ſubuerſus/ impius iā nō erit Sꝫ qͣras fortaſſequēadmodū ſuo ipſiꝰ gladio. goliepoſſis abſcīde̓ caput; id enī tāto iōcūdius quāto moleſtius hoſti Dicobreuiter qm̄ exꝑtis loquor. et qͥ facile capiāt ⁊ ſine mora aduertāt: qd̓in ſemetipſis crebro ſentiūt actitariQuociēs ꝓuocāte te vanitate ad recordationem diuine commnatioīsſeu promiſſionis. aut ceterorū queſupra diximꝰ confūdi ceperis et etubeſcere: deiectus eſt qͥdem golyas?ſed forſiton adhuc viuit. Accede ītaqꝫ propius ne forte reſurgat. etſtans ſuper eum mucrone propriocaput eius abſcide; de eaipſa que teappetit vanitate perimens vanitatēElato ſiquidem cegitatione pulſetus ſi ex caipſa materiam et occaſionē ſumas humilitatis. qͦ iumirumhumilius deinceps et abiēciius/ tōꝙ de ſuperbo homine ſentias de teipſo: golya golye gladio peremiſti. Domunica ſeptima Sermo primus de euāgelica lectionē vbi turla triduo ſuſtinens domnum ſeptēpamibus vfiabur.Iſereorſuꝑ turbā: qͥa iamtriduo ſuſtinēt mernec hobent qd̓ maducet Euogeliū frēs ob hoc ſcriptū ē vt legatur:nec ob aliud legit̉ ꝙͣ vt rōnabilemꝯſolatione vl̓ deſolatione exinde capiamꝰ. Eſt enī ſecularibꝰ ꝯſolatiorans/ de terrenatū affluētia teꝝ: vana ruchiloīnꝰ de eoꝝ penuria deſolotio. At euāgeliū ſpeculū vei̓tatꝭ. nemī blādit̉ nullū ſeducit: talē ſe ī eoqͥſꝫ reperiet qͣlis fuerit: vt nec ibi timore trepidet vbi nō eſt timor; necletet̉cū malefecei̓t Sꝫ qͥd dicit ſcuiptura? Si qͥs auditor ē ꝟbi ⁊ nō factor: hic ꝯꝑabit̉ viro ꝯſiderāti vultūnatiuitatꝭ ſue in ſpeculo. ꝯſideramitenī ſe ⁊ abijt: ⁊ ſtatī oblitꝰ ē qͣl̓ fuerit Nos aūt frēs nō ſic obſecro nōſic: ſed conſideremus noſmetipos inca quam audiuimꝰ ſacri euangelijlectione lut profigamꝰ ex ea: et corrigamus ſcd̓m eam ſi qua in nobis