Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Adiuimus ex libroregum goliam virūprocere ſtature. preſumentem ſuper multafortitudine et magnitudine corporis ſui: vociferantem aduerſus phalangas iſrael: et prouocantem eos ad ſingulare certomen. Audiuimus eciam ſuſcitatum a deo ſpiritum pueri iunioris. vt indigne ferret virum ſpurium et incircunciſum caſtris iſtael et dei ſummi agminibus exprobrantem. Spectauimus procedentem adoleſcentulum in funda Ilapide aduerſus monſtruoſe magnitudinis hominem. loricatum/ dipeoqꝫ protectū aut galea: ceteriſqꝫ terribilem mulitaribꝰarnus. Si qua in nobis crantviſcera pietatis. non potuimusnon timere ſic ineunti conflictū.non congaudete vincenti. Iaudouimus magnanimitatē poruuliꝙ comederet animā eius zelusdomus dei: ⁊ opprobria exprobrantiū ei/ a ſe non duceret aliena: ſed tanꝙͣ ad propriami moueretur iniuriā: ⁊ doleret ſupercontricione ioſeph. Mirati ſumꝰtantam in adoleſcente fiduciam;quāta non īueniretur in vniuerſo iſtahele. Collotam derūqꝫ orlitus victoriani. ⁊ diuina marifeſte patratam virtute/ tam leti ſuſtipimus: ꝙͣ ſolliciti certamē ſpectauimus / armati fide paruuli. ⁊gloriantis propria in virtute gygantis. Iam ſi ſpiritalem ſcd̓mupoſtoli teſtimonium legem eſſenon ignoramus. et ſcriptam eſſe propter nos. non ſolum exterioris ſuperficici oblectandos aſpectus. ſed interiorum quoqꝫ ſenſuum guſtu/ tanꝙͣ medulla triticiſaciandos. conſiderandū nobiseſt quiſnā videatur ille golyosqui populo dei iā repromiſſioīsterrā ingreſſo iāqꝫ multis ex hoſtibus eriūphanti. ſolꝰ exprobrare preſumit: clatus et inflatusſpiritu carnis ſue. Credo enī nōin congrue in ſuperbo homine ſuperbie vicium deſignari. Ipſumnamqꝫ eſt peccctum maximum.quod populo magis inſultae: ⁊inſurgit ſpecialiter aduerſus eosqui cetera iam videantur ꝑuiſſepeccata. Hinc eſt ꝙ prouocatad ſingulare certamen: tanꝙͣceteris iam ſubactis Nam ⁊ philiſtei. illo in tēpore timebant omnino aduerſus iſrahel inite conflictū: niſi ꝙ de golya enormismagnitudinis viro. corum fiducia tota pendebat. Vnde enī huiuſmodi animā ſuperbia tēptet.quā ſibi ſubiugauit īuidia. ſeu tepiditas ea que ſolet deo vomitūꝓuocare. aut pigricia q̄ facit vtboum ſtercoribꝰ lopidetur. Vnde inquā ei ſuperbia. vnde extellentia oculorū: cui adeo cetera vicia dominontur. vt dijudicari ſeab vniuerſis tanꝙͣ mala ſibi cōſciꝰ arbitretur? Quisderūqꝫ niſimanu fortis/ qui cetera ſibi iā potēti virtute vicio ſubiugauit: adu̓ſū neqͥſſimū ſuꝑbie diciū dimiraturꝰ accedat? Procedat dauid