induit: relinquens quod erat: aſſumens quod non erat. Ieuauit inqͦtſe ſuper ſe: quia non reſpicit ſe. ſꝫ illum qui eſt ſuper ſe. Sedebit enim⁊ tacebit eciam modo a ſtrepitu dyabolicarum ſuggeſtionum. a ſtrepitu carnalium deſideriorum; a ſtrepitu mundi. Felix qnima que līguasiſtas non exaudit. audeat licet. illomultum felicior ſi tamen aliqua ē?cui penitus non loquūtur. Hec eſtſapientia quam apoſtolꝰ loquiturinter perfectos. abſcondita in miſterio. quam nemo principum huꝰ ſeculi cognouit. Ecce ſic me apoſtoliviuere et condeſcendere docuerunt.Gracias tibi domine iheſu. quid abſcondiſti hec a ſapientibus ⁊ prudentibus. et reuclaſti ea paruulisiſtis qui te ſecuti ſunt: ⁊ reliquerūtomnis ꝓpter nomē tuū.¶ Sermo de lcione libri ſapientieHij ſunt viri miſericordie xcErito frēs apoſtol̓ ſcīsattribuit mater eccīa;qd̓ in ſapientie libris legitis. ¶ Hij ſunt viri mīe ⁊cͣ. Sunt enim hij plane viri miſcricordie. ſiue quiā miſericordiam conſecuti/ ſiue quia miſericordia pleni: ſeu quia miſericorditernobis a deo donati ſunt. Et videquam miſericordiam conſecuti ſuntPaulum interroga de ſeipſo: velinuigis ſponte confitentem auſculta. Qui ſui blaſphemus et perſecutor ⁊ īiurioſꝰ: ſed miqꝫ ꝯſecutus ſūQuio enim nō ciudiuit quāta mela ſanctis fecerit in iheruſalē? Nccpein ſola ihetuſalem et ludea inſaniaferebatur: vt xpriſti membra laniaret in terris. Deniqꝫ hac furio vectus ibat: ſed preuentus a gracia ē.Ibat ſpirās minarum et cedis ī diſcipulos domini⁊ ⁊ diſcipulus domini factus eſt: cui on̄deretur quōta eum oporteret pro nomine ipſiꝰ¶ A ſpupati. Ibat dirum toto corpore virusexalans: ⁊ ſubito in vas electionismutatus eſt. vt iam eor illius eructuaret verbum bonum/ verbum pium ⁊ diceret Domine quid me visfacere? Hec vtiqꝫ eſt mutatio dextere excelſi. Merito proinde loquebatur. Fidelis ſermo ⁊omni acceptione dignus? quia iheſus vonit inhunc mundum peccatores ſaluosfatere: quorum primus ego ſum.Hoc ergo apud beatum paulumfiducie et conſolationis accipite frotres: vt ad dominū iam conuerſosnō nimis cruciet preteritorum conſcientia delictorum: ſed tantum humiliet vos ſicut et ipſum Ego ſuminquit minimꝰ apoſtolorū? qui nonſum dignꝰ vocari apoſtolꝰ: qꝛ ꝑſecutus ſum eccīam dei. Ito ⁊ nos humuliemur ſub potēti manu dei. vt fiduciam habeamꝰ quic et miām conſecuti ſumꝰ. abluti ſumꝰ. ſcīficati ſumus? ⁊ hoc quidē oībꝰ nobis: qm̄omēs peccauimꝰ ⁊ egemꝰ gl̓u dei.¶ Verū apud beatū petrū aliudhabeo quod apponam. eo cariusquo rariꝰ: ⁊ quo ſingulariꝰ eo ſublimius. Nam paulꝰ peccauit. ſꝫ ignorās fecit in incredulitate ſuciꝫ petrus cū cecidit aꝑtos habebat oculos. Porro vbi habundauit deliciū:ne puta mt