ſi dicere opus eſt: nobis illa monifeſtatio poaius ꝙ opl̓is facta eſt Adqͥd enī illis neceſſarie lingue gentium. niſi ad cōuerſionē gentiū?Fuit in cio alia quēdā manifeſtotiomagis ad eos ꝑ̄tinēs; et hec vſqꝫhodie ſit in nobis Manifeſtum enīfuit iudutos eſſe virtute ex alto: qͥde tāta puſillanimitate ſpūs ad tātam deuenere ꝯſtantiā Nō eſt iamfugere. nō eſt abſcondi ꝓpter metūiudeoꝝ: conſtantius iam p̄dicant/ꝙͣ deliteſcerēt ante timidiꝰ Serūqꝫmutatione illam dextere excelſi manifeſte declarat pͥncipis apl̓oꝝ prius qͥdē inter qncille verba formido:poſtmodū īter principū verbera fortitudo Ibant ait ſcriptura gaudentes a conſpcū conſilij. qm̄ digni habiti ſūt ꝓ nōnune iheſu contumeliam pati? quem ſane prius cū duceret̉ ad ꝯſiliū. ſolū teliquerant fugietes Quis dubitat adueniſſe ſpiritūvehemētem. qui mētes eoꝝ inuiſibili illuſtratet potētia. In hunc modum eciam modo que ſpūs oꝑaturteſtimoniū ꝑhibēt de eo ¶ Quia ergo mādatū accepimꝰ vt dedinātes a malo/ faciamꝰ qd̓ bonum eſt;vide quē admodū in vtroqꝫ ſpūsadiuuat īfirmitatē noſtrā: nā diuiſiones grātum ſūt; idem aūt ſpūsPropterea ad declinādum a malotria oꝑatur in nobis: ꝯpunctionē/ſupplicationē/ remiſſionem ¶ Inicium eī cōuertendi ad deū eſt penitētia: quam ſine dubio ſpūs operat̉.nō noſter ſꝫ dei Idqꝫ et certa ratiodocet: ⁊ ꝯfirmat auctoritas Siuseium cum ad ignem venerit algētxi⁊ fuerit cale factus. dubitat ab igne ei veniſſe calorem: quem habete nō poterat ſine illo? Sic ergo qͥprius in iniquitate frigidus erat. ſipoſtmodum feruorē quodam penitētie accendatur. alium ſibi ſpiritumqui ſuum arguit et dijudicat. nondubitet adueniſſe Hobes ⁊ hec ineuangelio. vbi cum loquēretur deſpiritu quem accepturi erant credentes in cum; ille inquit arguet mūdum de peccato ¶ Sed quid prodeſt penitere de culpa. ⁊ non ſupplicare pro venia? Neceſſe eſt vt eciāhoc ſpiritꝰ operetur. dulcedinc quadam ſpei replens qnimū; per quāfiducialiter poſtules nichl heſitaneBis ne oſtendam tibi eciam hoc opus eſſe ſpiritus ſancti? Vtiqꝫ dūabeſt ille: tale aliquid in tuo ſpiritu non inuenies Serūqꝫ ipſe eſt inquo damamus abba pater⁊ipſequi poſtulat pro ſanctis gemitibꝰinenarrabilibus; ⁊ hec quidem incorde noſtro. Quid autem in patris? Dicut in nobis interpellatpro nobis: ita ī patre delicta donatcum ipſo patre Aduocatus noſterad pattem in cordibus noſtris: dominꝰ noſter in corde patris Itaqꝫqd̓ poſtulamꝰ idēipſe donat qͥ donatvt poſtulemus. et ſicut nos erigitpia quadam fiduciā; ita deum indinat ad nos inugis piā miſericordia ſu¶ Itaqꝫ vt omnino ſciosquia temiſſionem peccatorum ſpiritus operatur: audi qd̓ aliqn̄ opliaudierunt Accipite ſpiritū ſanctū?quoꝝ r̓miſeritis pcc̄a remittūt̉ eisEt de malo quidem declinondo ſic