erat: quare relicta eſt? Sic ⁊ cenſilium ſi non bonum quomodo tuū.ſi bonum. quomodo relinquendum;Et bona erant et eius erant. neqꝫminus tamen telinquenda: ob hocvidelicet vt fierent meliora. Neqꝫetum oportebat propria preiidicare cōmunibus. Erat ergo voluntasxp̄i et bona crat qua dicebat. paterſi fieri poteſt trāſeat a me calix iſte:ſed ea qua dicebat. fiat volūtas tuomelior erat. quia ꝯmunis. non ſolūpatris. ſed ⁊ ip̄ius xp̄i; oblatus eſtenī quia voluit. Et noſtra: nuſi enīgranū frumēti cadens in terra mortuū eſſet. ipſū ſolum moneret: mortuum vero multum fructum attulit.Atqꝫ hec volūtas patris erat. vt vtdelicet haberet quos adoptatet in filios: xp̄i erat. vt ſit ipſe primogenitus in multis fratribus; noſtra eratquoniam pro nobis faciebat vt redimeremur ¶ De conſilio quoqꝫ idēdicimus. Criſti enim erat. et bonūecat conſilium illud qd̓ ait. quic inhijs que patris ſunt oportet eum eſſe. ſed quia illi nō intellexerunt. muEauit cōſilium illud: vt nos mundotet ab ea lepra que proprij conſilijeſt. Exemplum erum dedit nobis:vt ⁊ nos ita friciamus Nam ab iniao nouerat quid eſſet faicturus: ſedvoluit nobis formā humilitatis iſtius exhibere. et ad lauandam peſſimā hanc lepram. diuinū in ſeipſumparare iordonem. Audiant vtriqꝫ pariter qui proprie voluntatis. I quiproprij cōſilij lepra ſordēt: audiatquid ſpiritus dicat eccijs: breui vno verſiculo lepram vtramqꝫ cōdēpnans. Sapientia ait que deſurſumeſt pͥmū quidem pudica eſt. contraproprie voluntatis impuritatem:deinde pacifica ꝯtra proprij conſilijobſtinatam rebellionē. Cū ab hijsſeptem purgatus fuerit eger: tanꝙͣpoſt ſeptē ſellas / querat ſeptem fercūla que ſūt dona ſpiritus ſanctiPorro ſicut in vita dn̄i ante paſſionem ſeptē purgationes inuenim:ſic I in opporitionibus ſeptem quepoſt reſurrectionem facie leguntur.ſeptem illo dona ſpiritus ſācti poſſumus inuenite In prima ſpiritum timoris accipe. quando venientibusmulieribꝰ ſanctis. deſcendit angelꝰde celo. ⁊ terremotus factus eſt; itavt ip̄as timore perterritas. oportuerit ab angelo conſolari In ſpiritu pietatis apparuit ſymoni: quid mūgna omnino de domino iheſu dignatio pietatꝭ: ꝙ ei quoſi ſingulariterI ante ceteros dignatus eſt apporere. que pre ceteris de negationē eiꝰrea conſcientia ꝯfundebat: vt vbi hobūdauit delictum. ſuꝑabūdaret ⁊ grotia In ſpiritu ſcientie duobus ꝑgentibꝰ in emaus ſcripturas expoſuit?incipiens a moyſe ⁊ prophetis. Inſpiritu fortitudinis iamius clauſis ītrauit. oſtendens munus et lotus:ſicut ſolent in ſignum virtutis dipeorum foramina demonſtrari. Inſpiritu cōſilij fruſtra in piſcatione loborantes. mittere in dexteram reteconſuluit. In ſpiritu intellectus eperuit eis ſenſum. vt intelligetentſcripturas In ſpū ſapientie dic quadrugeſimo eis apparuit? quando videntibꝰ illis eleuatꝰ eſt: et viderūt