Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

opprobrium hominum et abiectionem plebis. Alepra quoqꝫ corporis mundamur in xpriſti deſcenſu: ſi bene cogitantes dominicampaſſionem. erubeſcimus ſequi corporis voluptatem. At in orevt diximus duplex eſt lepro.Cum eium aduerſum quitꝙͣ contigerit murmuramus; et impacientie verbum tanꝙͣ lepre ſanies effluit. Sed ab hac mundamur ſi illum attendimus; qui tanꝙͣ oius adocciſionem ductus eſt. I non aperūit os ſuum. qui cum maledicereturnon malebicebat: cum patereturnon communabatur. In proſperis quoqꝫ ⁊ ꝯtra cū qui dicebat. nonqui ſeipſū cōmēdat. ille ꝓbatus eſt.comendamꝰ noſmetipos nō in multa paciēcia ſꝫ in arrogancia: ⁊ īquinat nos altera lepra verbum iactōcie. Vt ergo mūdemur ab illamergamur in iordone; et inutemur eūqui nō querebat gloriam ſuam Vnde ⁊ demoīa que clamabant quia ipſe eſſet dei filiꝰ. precipiebat obmuteſcere: et illuminatos cecos dicereprohibebat In corde duplexeſt lepra: propria volūtas et proprium conſilium. Iepra vtraqꝫ nimis peſſima: eoqꝫ pernicioſior quomagis interior Voluntatem dico propriam que non eſt cōmuniscum deet hominibus. ſed noſtratantumi: quando qd̓ voluninisno id honorem dei. non ad vtilitatem fratrum. ſed propter noſipſos facimus. non intendentes plocere deo: et prodeſſe fratribus: ſed ſafiſfacere proprijs motibus animotum. Huic contraris eſt recta frontecaritas que deus eſt. Hec enim aduerſꝰ eum iniminicias exercens eet guerra crudeliſſima. Quid enī odit aut punit deus. preter voluntatem propriam? Ceſſet volūtas ꝓpria; et infernus non erit In quemenī ignis ille deſeuet. niſi in propͥam voluntatem? Etiam nunc cumfrigus aut famem aut tale aliquidpatimur. quid leditur nuſi propriavoluntas; Ꝙ ſi voluntarie ſuſtinemus Ziam ipſa voluntas communus eſt. ſed infirmitas quedam. etvelut pruritus voluntatis adhuc deproprio eſt; ⁊ in illo omnes penasſuſtinemus. donec penitus conſumotur Nam voluntas illa propria dicitur cui ceſſentimus; et cui liberumſe inclinat arbitrium. Hec autem deſideria et concupiſcentie queinuitos tenent: non voluntas ſedcorruptio voluntatis eſt. Porro voluntas propria quo furore dominum moieſtatis impugnet. audiant et timeant ſerui proprie voluntatis. Primo nempe ſubtrahitſemetipſam ⁊ ſubducit eius dominetui. cui tanꝙͣ auctori ſeruire debusrat: dum efficitur ſua. Sed nunquid contenta erit hoc iniuria? Addit adhuc: et quod in ſe eſt. omnisquoqꝫ que dei ſunt tollit et diripit.Quem enim modum ſibi ponit humana cupiditas? Nonne qui pervſuram acquirit pecunioni modicam. ſimiliter mundum conareturlucrari vniuerſum. ſi nō deeſſet poſſibilitas. ſi ſuppeteret voluntati facultas. Dico fiduciolit̓. nemī q̄ ſit