ꝑſeuerātie que ſola coronatur. Nōfaciet obmuteſcere p̄ditatoꝝ linguas cōſolantiū puſillanimes. ⁊ dicentiū ſingulis: tu locū tuū ne deſecasQd̓ ſine dubioſequeretur: ſi reſpondere poſſent. quia xp̄us ſuum deſecuit. Proni eium ſunt ſenſus hominis et cogitationes in malumSine cauſa maligne paraſti ſegittas tuas in pharetra; ⁊ diſcipuloꝝſuſpiria cumulas. opprobrijs iudeorum Ali quippe deſperat. iſti improperant; ſed xpriſtū neutra tela nocebunt. Aliud tempus elegit confortandis diſcipulis; ⁊ aduerſarijs cōfutandis. Interim pacientiam mogis exhibet. humulitatem cōmēdat.obedientiam implet: ꝑficit ceritatēHijs nepe b̓tutum gēnus. quatuorcornua crucis ornantur; ⁊ eſt ſuꝑeminentior caritas. a dextris obedientia. pacientia a ſiniſtris: radix virtutū humilitas in ꝓfundo. Hijs dotauit tropheū crucis conſūmatio dominice paſſionis: cū ad iudeoꝝ bleſphenuas humilis. ad vulnera parens: cū intus linguis. dloius exterius pūgeretur Nam ⁊ caritas in eoperfecta eſt: ꝙ pro amicis animampoſuit. Et obedienta conſūmata;cum inclinato capite tradidit ſpiritū.factus obediens vſqꝫ ad mortem.Hijs ſpoliate dotibus. hac priuorigloria. xpi ſatagebāt eccleſiam quidicebant. ſi rex iſtael eſt deſcendatde cruce. nimirum vt non ſit iamobedientie forma. non incentiuū amoris. nō pacientie vel humilitotisexemplū: ſed deleri habeāt ex euangelio ꝟba illa ſuauiſſima. ⁊ dulgora.xxiſuper mel I fauum. Maiorē hac dilectione nemo habet: vt aīam ſuaponat quis pro amicis ſuis Et adpatrē. Opus conſūmaui: qd̓ dediſtimichi vt faciā. Itēqꝫ ad diſcipulos.Diſcite a me? quia mitis ſum ⁊ humilis corde. Et ego ſi exaltatus fuero a terra; omnia traha ad meipſum Hoc enī eſt quod dolet venenati ſerpentis aſtutia: exaltatū in deſerto ſerpentē eneū. cuius intuitu ſanētur vulnera que inflixit. Alioquinquoniā alio inſtigante miſiſſe credimus vxorē pilati ad ipſū dicentem.nichil tibi et iuſto illi. multa enimpaſſa ſum hodie per viſum propteripſū? Timebat ergo iam tunc. ſednūc maxime virtute trucis eneruariſe ſentiens inimicus ſera ducitur penitentia: et quos inſtigauit ad crutifigendū. iam inſtigat ad ſuadēdūvt de cruce deſcendat. ¶ Seniqꝫ ſitex iſrael eſt inquiunt deſcendat detrute; et credimus ei Hec plone ſerpentis aſtucia: hec adiuentio nequitic ſpiritalis. Audierat impius ſaluatoris vocem dicentis. non ſū miſſus niſi ad oues que perierunt domus iſrael; et nouerat quantū proſalute illius populi zelum getere videretur. propteres malicioſe nimislinguos crudiens bloſphemoꝝ ſuggerebat vt dicerent deſcendat I credimus: quaſi iom nichil poſſet obſtare quin deſcenderet. qui eorū tredulitatē tantopere deſidecaret Sedquid machinctur: aut cui parat inſidias verſipellis? Nempe ei in quonichil proficiet inunicus; et filiusiniquitotis non apponet nocere ei.