cubiginem culpe que manciuerat aparentibus primis cultellus eraderet. ſed veniēte dn̄o qui agnus eſttotus ſuauus I mitꝭ. cuius iugumſuaue ⁊ onꝰ leue; optime ſatis mutatum eſt vt inuentā rubiginem cūvnctione ſancti ſpūs aqua dilueret.et acerbitas illa ceſſaret ¶ Sedforte querat aliquis ⁊ dicat. Si deletum eſt in baptiſmo qd̓ traximusa patentibus; cur adhuc menet cupiditas. fomes et velut incentiuumquoddam peccati. nec ita purgamur baptiſmate. quin a primis parentibus in nos traducta ſit lex iſtapeccati? Omnes ſiquidem in peccatrice voluntate generamur; propterea licet inuiti illicitos quoſdam concupiſcentiarum motus. et tanꝙͣ beſtiales ſentimus. Sixi vobis ſuperius ſepius. nec mēte excidere debet:quoniam in caſu primi cecidimusomnes. Cecidimus autem ſuper acetuum lapidum. I in luto. vndenon ſolum inquinati: ſed etiam pulnerati ⁊ grauiter quaſſati ſumꝰ. Iauari quidē cito poſſumus; ad ſanandum vero opꝰ ē curatiōe multa Iouamur igitur in baptiſmo. qꝛ deletur cyrographū dampnationis notrequid hec gracia nobis cōfert̉:vt iam nō nobis cōcupiſcentia nōceat. ſi tamē a ꝯſenſu abſtinecimꝰ?atqꝫ ita tꝙͣ ſanies īueterati vlcerisremouetur: dū tollitur dāpnatio. etteſpōſum mortis qd̓ prius inde manabat ¶¶ Sꝫ quis poterit tam efferos motus frāgere: quis pruritūvlceris huius ferre queat? Cōfiditequia ⁊ in hoc geaciā ſubuenit: ⁊ vtſecuri ſitis. ſacramentum corporiset ſanguinis precioſi ī īueſtituramhabetis ¶ Duo erum illud ſacramentū operatur in nobis. vt videlicet ⁊ ſenſum minuat: et in grauioribus peccatꝭ tollat omnino conſenſum Si quis veſtrum non tam ſepemodo nec tam acerbos ſentit motꝰiracundie. īiudic. luxurie. aut ceterorū huiuſmodi. gracias ogat vorpori et ſanguini domini. quoramvirtus ſacramenti operatur in coet gaudeat ꝙ peſſimum vlcus accedat ad ſanitatē ¶ Sꝫ tamen quidagimus. ꝙ ī hoc corpore peccati etin tempore malo nō poſſumus eſſeſine pccō? Nunquid deſperabimꝰ?Abſit Si dixerimus ait beatus iohannes quia peccatum non hobemus. noſipſos ſeducimꝰ: ⁊ veritasin nobis non eſt. Si autem confeſſi fuerimus peccata noſtra: fideliseſt deus qui dinuttit nobis peccatanoſtra; et emūdet nos ab oī iniqͥtate ¶ Nam vt de remiſſione cotidianorum minime dubitemus: habemus eius ſacramentum pedum ablutionem. Querꝭ forte vnde ſciamꝙ ſacramentum huius ſit remiſſioius: moxime cū ipſe dominus promiſerit petro dicens. Quod ego facio tu neſcis modo. ſcies autem poſtea: nichil in de ſacramēto locutꝰeſt: ſed tātum exemplum inquit dedi vobis. vt ⁊ vos ita faciotis. Herum multa habebat illis dicere; ſedtunc portare non poterant. Ideoqꝫnec ex toto voluit eos anxies ⁊ ſuſpectos relinquēte; nec dicere qd̓ tūcnon caperent ¶ Vis at noſſe caua