cogitatio veſtit ſibi vocem corpoream abſqꝫ ſui diminutione. vel antevocem vel poſt vorē. ſic filius dei oſſūpſit carnē. nō cōmixtionē paſſusnec diminutionē; nec ante carnemnec poſt carnem Apud patrē īuſibilis. ſed hic menꝰ nr̄ē tractauerūt deverbo vite: ⁊ qd̓ erat ab īicio vidimus oculis noſtris Hoc aūt verbūꝑ carnem puriſſimā et aīam ſanctiſſimā quam ꝑruerat ſibi moderabatur cictioēs corꝑis ſui. tum qꝛ ſapientic et iliſticia erat: tum qꝛ nullēprorſus habebat legem in mēbrisfuis r̓pugnantē legi mētꝭ ſue Meūverbū nec ſapiētio nec iuſticis eſtſed tamē vtriuſqꝫ capax. et poſſūtei hec abeſſe et adeſſe: abeſſe autēfacilius Familiate enim iā nobigēcarnis niē ſeruire vicijs. ꝙͣ ortioēsA paſſiones eiꝰ ordinare. ꝓ eo ꝙomnis etas ab adoleſcentia pronaeſt in malum; inter flagella quoqꝫet gladios eciā ſub diſcrimine morbiuis auatis qd̓ ſuas ambiens voluptotes.¶ Felix cuiꝰ cogitatio hoc eſt verbum noſtrū omēs actiones ſuas adxt ſib tiiuſticiam dirigit; vt ⁊ intentio ſancihulusdeſit et operatio rectaſtelix qͥ paſſioēscorꝑis ſui ꝓpt̓ iuſticiam ordinat:vt quicquid patitur/ propter dei filium paticitur. quatinꝰ a corde tovim piis diilatur murmurcitio; et in ore verſet̉gratictum retio et vox laudis Quiſic extulit ſe iſte tolit grabatum ſuum. et radit in domū ſuam Srabatum corpus eſt noſtrum; in quo prino languidi iacebamus. ſecuientesdeſiderijs et cōcupiſcencijs noſtrisNūc portamus illud cū ſpiritui regimus obedire ⁊ mortuū noſtrumportamꝰ: quia cerpus qd̓ corrūpitur mortuū eſt ꝓpter percatum Ambulomus tamen nō currimꝰ. quicidem corpus quod corrūpitur ciggrauat aīam; et deprimit terrenahabitatio ſenſum multa cogitantēAtmbulamus etiam in domū noſtrāIn quam domū? In matrem omnium: quia ſepulchra eoꝝ domꝰ illorum in eternum Qui ſub hoc onereambulomꝰ. poſito eo quid putatisquomodo curremꝰ. quomodo volobimus? Slone ſuper pennas ventorum. ¶ Amplexatus eſt nos dn̄siheſus per laborem et dolorem noſtrum. adherecimus nos quoqꝫ civicarijs quibuſdam amplexibus ꝑiuſticioni et iuſticiam ſuam. actioēsad iuſticiam dirigendo. paſſionespropter iuſticiam ſuſtinēdo: dicamꝰquoqꝫ cum ſponſa Denui eū necdimittam Dicamꝰ eciam cum patriarcha Non dimittam te: niſi benedixeris nuchi Quid enim iam ſuꝑeſt niſi bn̄dictio? Euid poſt āplexūniſi oſculum reſtat? Si ſic adheretem deo. quomodo iam non exclomare liberet. oſculetur me oſculo oris ſui? Ciba nos interim pane locrimarum. ⁊ potum da nobis in lotrimis in mēſuta. donec perdutasnos ad mēſuram bona ⁊ confertā⁊ coagitatam; quam dabis in ſinꝰnoſtros. qui es in ſinu patris ſuperomnis benedictꝰ in ſecula Amē.¶ In cena domini Sermo de tubꝰſacramentis.