quater reuocat aīam quā reſpicit dicens Ireuertere reuertere ſunamtis. reuertere reuertere vt intueomur te; quo videlicet nec in peccondi cōſuetudinē. nec in cōſciētia pcc̄orū. ſꝫ neqꝫ in torpore ⁊ tēpore īgratitudinis aut elationis cecitate perſitat. A quo nos quadriꝑtito ꝑiculoreuocare ⁊ eriꝑe dignetur fcūs nob̓a deo prē ſapientia ⁊ iuſticia ⁊ ſcīficatio ⁊ redēptio: il̓s xp̄s dn̄s noſtAmē. ¶ Sermo in annūcicitionedn̄ica de illo ꝟſu pſalmi. Vt īhabitet gla ī terra noſtra: miſericordioet veritas obuiquerūt ſibi. ⁊cͣTinhitet gl̓e̓ in terra noſtra. mīa ⁊ veritas obuiquerūt ſibi?iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt. Gl̓e̓ noſtrahec ē vt uit aplus: teſtimoniū conſcientie noſtre. Non quidē tale teſtimoniū quale ſuperbꝰ ille pharizeꝰhabebat: ſeducta ⁊ ſeductrice cogitatione teſtimoniū ꝑhibēs de ſeipſo?Il teſtimoniū eiꝰ verū non erat: ſedcū ſpiritꝰ ipſe teſtimoniū ꝑhibet ſpiritui noſtro. ¶ Porro hoc teſtimoniū in tribꝰ cōſiſtere credo. Neceſſeeſt enim pͥmo oīm credere ꝙ remiſſionem pcc̄orū habere non poſſis. niſi ꝑ indulgentiā dei. Deiūqꝫ ꝙ nchil prorſus habere queas boni operis: niſi et hoc dederit ipſe. Poſtremo ꝙ vitam eternā nullis potes operibꝰ ꝓmereri: niſi gratis tibi det̓et illo¶ Quis enum poteſt faceremūdum de īmundo conceptum ſemineAniſi qui ſolus eſt mundꝰ? Vtiqꝫ quod factum eſt non poteſt non fieri: ipſo tamen non imputante eritquaſi non fuerit. Quod prophetaquoqꝫ conſiderans ait. Scatus vircui non imputauit dominꝰ peccatū.¶ De operibꝰ quoqꝫ bonis certūomnino eſt: ꝙ nemo ea hobeat a ſeipſo. Nam ſi ſtare nō potuit humana natura adhuc integra? quantonunꝰ poterit ꝑ ſeipſam reſurgere iacorrupta? Tertū eſt ad ſuā originēvniuerſa quātū in eis eſt tendere:et in eam prodiuiorē ſemper eſſe ꝑtem. Sꝫ et nos qꝛ de nichilo creqtiſumus; conſtat quia ſi nobiſipſigrelinqͥmur. in peccatū ſemper quod nichil eſt dedinamꝰ ¶ Iam vero devita eterna ſcimus. quia non ſuntcondigne paſſiones huius temporis ad futuram gloria; nec ſi vnusomnes ſuſtineat. Neqꝫ eium talioſunt hoīm merita. vt ꝓpt̓ ea vitaeterna debeat̉ ex iute: aut deꝰ īiuriam aliquā faceret niſi eam donaretNā vt faceā qꝛ merita oīo. dei ſuntdona: ⁊ ita hō magis ꝓpter ipā deo debitor eſt. ꝙͣ deꝰ hōi? quid ſuntmerita oīci ad tātā gl̓um? Deniqꝫquis melior eſt ꝓpheta. cui dominꝰipſe tam inſigne teſtimonium perhibet dicens. virum īueni ſcd̓m cormeum? Berumptamē et ipſe hobuit neceſſe dicere deo; non intres ī iudicium cum ſeruo tuo domine. Nemō itaqꝫ ſe ſeducat. quia ſi bene cogitare voluerit: inueniet proculdubio. ꝙ nec cum decem milibus poſſit occurrere ei. qui cum pigintimilibus venit ad ſe. ¶ Verum hec q̄nunc diximus oīno nō ſufficiunt:ſed magis inicium quoddā et velut