Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

ne penitꝰ aduerſetur/ fortitudo eſtnobis neceſſariā: q̄ ſecūda ſpēs eſtvirtutis Nec ſola impedit offlictiocorꝑis. īpedit Icōcupiſcentia: quamultiplicibꝰ ⁊ inexplebilibꝰ diſtrahimur deſiderijs Quando at poterit anfractuoſa ⁊ angulisplena voluntas ei vniri. que rectiſſima eſt.A oīmodis indiſtorta? Heu michidnc deꝰ. qua vndiqꝫ michi bella.vndiqꝫ ꝑicula; vndiqꝫ impedimētaQuacunqꝫ me vertam nulla ſecuritas. ⁊ que mulcēt I quē moleſtāttimeo: ⁊ eſuries et refectio. ⁊ ſompnus et digilic. et labor K requiesmilitant cōtra me. Diuicias ⁊ paupertates ne dederis michi orat ſapiēs. numirū qꝛ ꝑtrobiqꝫ laqueꝰ?ꝑtrobiqꝫ ꝑiculum. Ꝙ ſi repͥmit tēperantia cōcupiſcētiam. hoc quippein hmōi remedium eſt: erit quidē ⁊viuo iam nōnulla. ſed plena non erit Hinc ⁊ aplus de ſe futetur Egoipſe ait mente cōſentio legi dei: carne aūt legi peccati Ex parte ergocoheret. et ex ꝑte diſſidet. donec venuat quod ꝑfectum eſt: ⁊ qd̓ ex ꝑteeſt euacuētur Quarta eſt ignorantia; quam ⁊ ipſum nobis plurimū obeſſe nō ignoratis Quo enimpacto voluntatem puuam ſequor.vbi ignoro eom? Cognoſco autemtantum ex parte: ⁊ necdū ſicut cognitus ſum Propterea inquirēda ſūtnobis cū om̄tū deſiderio incremētaprudentie. vt magis ac magis nōtam faciat nobis deꝰ voluntatemſuam: vt ſciamus quid acceptū ſitei omni tempore Sic virtutum cōſūmatio viuonem illā tam felicemtam deſiderabilem cōſummabit. vt33ſit nobis cū deo vna volūtas. ⁊ q̄cūqꝫ ei placet. ploceant ſimul nobis; otqꝫ hoc nobis erit vt de agelis ſupradictū eſt oīno ꝑfecta iocunditas Oramꝰ aūt vt adueniat regnū diu; quo videlicet nobisplena ſit de regiū ptāte ſecuritas. Ꝙ at petimꝰ vt ſanctificetur nōmen eiꝰ; oīno ſuꝑ nos in eiꝰ noticiam ꝑgere cōcupiſcimꝰ Vbi nimirūnobis in nobis I felix ſecuritas ⁊ſecura felicitas; in eū qui ſuꝑ noseſt tota iam ſpūs vehemētia rapiemur Sanctificetur nomē tuū. Nomen eiꝰ gl̓e eius Et illa qn̄ nō ſācta; Fieri tamē dicitur ſcā gloriā eiꝰcū in ſcītate glorificatur a nobis: ſicut ⁊ volūtatē eiꝰ que eternā eſt innobis fieri poſtulamꝰ Hoc ergo pͥmū fieri petimꝰ qd̓ inqximū eſt: vtnobis glorie illiꝰ innoteſcat ſcītasillibata Exuide qd̓ ad nos ſpectat optamꝰ et regni ptōtem propt̓ſecuritatem: ⁊ voluntatis eiꝰ in nōbis ꝑfectione propter iocūditatem Sed quia necdū illa perfectionegaudentes. nō ſine mogno laborediuine poſſumꝰ obtemꝑcire volūtati; opus eſt pane cotidiano Sepius quoqꝫ oberrantes ab eci. ⁊ delinquētes hoc eſt derelinquētes eaꝫneceſſario pro indulgentia ſupplicamus dicentes Dimitte nobis debita nr̄a ⁊c̓. At ne forte in ecdē recidamꝰ poſt acceptā veniā pcc̄oꝝ. orandꝰ a nol̓ idē ipſe eſt: ne inducatnos in tēptationem. ſꝫ magis educar nos I liberet a malo.