Vngit potius ſemetipſū: vt propriam fragrātiā opinionis reſpergat.Aut certe qꝛ manifeſtū eſt noneſſe caput ypocrite xpriſtū. nec ſuūtamen qualecūqꝫ caput vngere poteſt: cuius mens non ꝓprie teſtimonio conſcientie. ſed adulatiōibus demulcetur. Date nob̓ oyūt fatue ꝟgineo de oleo vr̄o Cur hoc? Quidin vaſis ſuis oleū nō habēt. Sꝫ noneſt prudentiū huiuſmodi oleū dare.Quod enī ſibi fieri nolunt. quādoipſi faciant alijs? Audi vero ꝓphetam. cui incerta ⁊ occulta ſapientieſue reuelauerat deus. Olcū inquitpeccatoris non īpinguet caput meum Emūt oleū iſtud ypocrite: ſicutdn̄s ait. Amen dico vobis: receperunt mercedē ſuā. Extermināt enīfacies ſuas; vt apporeā̄t hoībꝰ ieiunātes. Vides ꝙͣ brcui ſcrmone ypocritas ⁊ ſingularitatꝭ notat? I arguit vanitatis? Vide eciā ꝙͣ paucisI corā deo ſuadet bona. I coramhoībus prouidere. Vnge caput tuum; ⁊ faciē tuā laua. Hoc eſt. Sitte irreprehenſibilē foris exhibe. vtdiuinā tibi conciliare ſtudeas grāꝫ:et ante oculos humanos non propriā queras gloriā. ſꝫ auctorisPoteſt tamen et alio modo lota facies conſcientia pura; ⁊ vnctum caput intelligi mens deuota. Quodſi id probas: aduerſus duplex vicium quod moxime ſolet appetere ieiunantes. hec duo verba ablutiōis⁊ vnctionis dicta videntur. Aliugenim ieiunat ſtudio vanitatis: ⁊ huic dicitur faciē tuā lauo. Alius iciunat cū impacientia et rācore. ⁊ huicopus eſt. vt caput dugat. Eſt aūtcaput iſtud mensinterior; que tuncvngitur ī ieiunio cū ſpiritualiter delectatur in eo. An vero tibi nouū videtur. vt dicamus caput vngi ieiunio? Ego plus dicoreciā impinguotur. Nūquid non legiſti ꝙ ſcriptūeſt. vt alat eos ī famē? Eſt ergo ieiuniū corporis. capitis vnctio; carnis inedia refectio cordis Quid nidixer vnctionē q̄ et medetur vulneribus ⁊ exaſperatas cōſcienticislenit? Emat igitur ypocrita ieiunioſuo oleum peccatoris. ego meū interī nō vendo iciuniū: et ipſū muchiolrū eſt. quo vngar. Vnge caputtuū? ne qͥd forte murmuris aut impacientie ſubeat. Non ſolum autemſed et gloriari in tribulatione: ſicutait apoſtolus. Gloriare inquā. ſꝫ abomni ſtudio vanitatis; vt ſit eciamfacies mūda. ab oleo peccatorisSermo eiuſdē ſecūdus quomodo conuerti debeamus ad deū.Onuertinū ad me in toto corde veſtro. in iciunio ⁊ fletu etplanctu⁊ et ſcindite corda veſtra. etnon veſtimenta veſtra; uit dominꝰomnipotens. Quid ſibi vult dilectiſſimi. ꝙ precipit donunus vt cōuertamur ad cum̉ Ibiqꝫ enī eſt etomrus replet; ⁊ nithilominus complectitur vniuerſa Quo mē vertā?vt cōuertar ad te dn̄e deugnicus?Di aſcendero in celum tu illic es ſideſcēdero ad infernū ades. Quidtu iubes quo conuertor ad te ſuproan infra. ad dexterā an ad ſiniſtrā?Cōſiliū iſtud eſt fratreo miei: ſecretūeſt. qd̓ ſolū credat̉ amicis: Siſteriū