indicia manifeſta ſalutis: vt īdubitabile ſit eū eſſe de numero elcoꝝ.in quo ca ſigna ꝑmāſcrt Propterhoc inquā quos p̄ſciuit deꝰ ⁊ p̄deſtinauit ꝯformes fieri filij ſui. vt qͥbus certitudinē negat cauſa ſollicitudinis: vel fiduciam p̄ſtet gra ꝯſolatioīs Hoc enī eſt dn̄ ſemꝑ ſolliciti in timore et tremore. huīlicmurneceſſe eſt ſub potēti manū dei: qm̄qͣleo ſumꝰ noſſe poſſumꝰ vel ex ꝑte:qͣles āt futuri ſumꝰ id noſſe penitꝰnob̓ impoſſibile Itaqꝫ qͥ ſtat videatne cadat; et in ea forma q̄ ſalutis indiuiū ē. ⁊ argumnētū p̄deſtinatiōīsꝑſeueret atqꝫ ꝓficiāt Porro īter ea que fiduciā p̄ſtāt. ⁊ moteriaſpei. vnū id moximū eſt. de qͦ nunccepimꝰ loqͥꝫ qͥ ex deo ē verba dei audit Nōnullos enī ſic interdū audientes īuenies. ac ſi nichil ad eosꝑtincāt q̄ dicuntur: nō intrate corſuū. nō diſcutere mores ſuos. nō cōgitare ne forte qd̓ audiūt dictū ſitꝓpter eos Magis at ſi forte ſermodei viuꝰ et efficax. qͥ ſuo et nō eiꝰ qͥloqͥtur arbitrio fert̉ quocūqꝫ voluerit: ſi inquā manifeſte aduerſꝰ viciāilla ꝓceſſit. quibꝰ ſeſe illi ſentiūt obligatos. diſſimulāt. Ilauertūt oculos cordis. aut qͣlibꝫ adinuētionepalliāt vicio: ⁊ ſeducūt miſeri ſemetipſos In hijs ergo ſalutis ſigna nōvideo. in egis at vereor ne forte ꝓpterea nō audiunt verbū dei; qꝛ nonſūt ipſi ex deo In vob̓ frēs grās deo. vere īuenio aures audiēdi; nimirū cū in emendatiōe vr̄a ſine moraappareat frcūs verbi Sꝫ eciā interloquēdū fateor: nōnūꝙͣ ego ſentioferuorem ſtudij veſtri Etenim ꝙͣtohabundantiꝰ ſuxeritis. tato apliꝰ replet vbera virtꝰ ſpūs ſcī. ⁊ tāto cōpioſius datur qd̓ ꝓpinem vob̓: ꝙ̄ tocitius qd̓ ꝓpinat̉ hauritis Propterea ſepius loquor vobis. eciā p̄tercōſuetudine ordinis nr̄i. ſcio eiumqͥs dixit: ſi qͥd ſuꝑerogaueris. curediero reddā tibi Iniciū ſcp̓tuageſime frēs hodie celebrat̉: cuiꝰnomē in vniuerſa eccīa celebrē ſatis habet̉ Iam vero dico vob̓ kmni.qꝛ plurimū in hoc noīe cōpatior michijpſi. ⁊ cōmouetͣ intra me ſpūsnicꝰ. ſuſpirans iumirū ad patria illam; vbi nec numerꝰ eſt nec meſura nec pondꝰ Ꝙͣdiu enī in pondere⁊ mēſura ⁊ numero. vniu̓ſa corporis ⁊ aīe bona recipio? Quāti mercēnarij in domo prīs mei hobūdētpanibꝰ: ego aūt hic famē ꝑeo Nāde corꝑali cibo ad ad dictū eſt: ⁊ ꝑuenit vſqꝫ ad me In ſudorē vultustui veſceris pane tuo Sed ⁊ cū laborauero. panisdat̉ michi ī pōde̓?potus in mēſura; pulmēta ī numeoEt de corꝑali quidē ſic Quid verode ſpiritaliꝰ Vtqꝫ pͥuſꝙͣ comedamſuſpiro. atqꝫ ꝑtinā cū ſuſpirauero⁊ fleuero. vel frogmētū exiguū merecr de celeſti cōuiuio: eciam tanqͣcatellus edam de micis quē cadūtde menſis dn̄orum O iheli cuitasregis magni. qui ex adype frumenti ſaciat te. I quam fluminis impetus letificat. in te nec pondus vtqꝫnec menſura: ſed ſacietas eſt et affluentio ſumma. Sed nec hobesmunerum; quippe cuius particpatio eius in idipſum. Egopero que
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten