quidem eſt iocundius: ſed illudplenius. Iſtud enī temꝑe natiuitatisillud iam in plenitudine etatis Devtroqꝫ tamē p̄t acciꝑe qd̓ ꝓph̓a p̄dixit: oblatus eſt quid ip̄ē voluit.Nā ⁊ modo oblatus eſt. nō qꝛ opꝰhabuit: nō qꝛ ſub legis edcō fuit:ſꝫ qꝛ voluit. Et in cruce nichilominus oblatꝰ ē. nō qꝛ iudeꝰ p̄uoluit?nō quic ipſe ineruit: ſꝫ quia voluit.¶ Volutarie ſacrificabo tibi domuine. qꝛ volūtarie oblatꝰ es promea ſalute: nō pro tua neceſſitate.Sꝫ quid nos fratres offeremꝰ. autquid retribuemiꝰ illi? ꝓ oībꝰ que retribuit nob̓? Ille pro nobis obtulithoſtia p̄cioſiorem quam habuit: nimirū qua p̄cioſior eſſe nō potuit Etnos ergo faciamꝰ quod poſſumus.optimū qd̓ habeꝰ offerētes illi? qd̓ſumꝰ vtqꝫ noſmetip̄i Ipē ſcip̄ꝫ obtulit. tu qͥs es qui te offerre cūcterꝭ?Quis michi tribuat. vt oblationēmeā dignetur meieſtas tanta fuſcipere? Duo mmnuta habeo domine(corpꝰ ⁊ oīam dico) vtinā hec tibi ꝑfecte poſſim in ſacrificium laudis offerre. Bonum enim michi longeqꝫglorioſiꝰ atqꝫ vtiliꝰ ē: vt tibi magꝭofferar ꝙͣ deſerarmichijpſi. Namad meipſum anima mea cōturbat̉.in te vero cxultabit ſpūs meꝰ. ſi tibi veracit̓ offeret̉ Frēs morituro domino iudeꝰ mortuas hoſtias offerebat: ſꝫ iā nūc diuo ego / dicit dominꝰ: nolo mortē peccatoris. ſꝫ mogivt conuertatur et viuat. Non dultdn̄s mortem meam; et nō libenteroffero illi vitā meam? Hec eſt enīplacabil̓ hoſtia: hoſtia deo placēshoſtia viua ¶ Sꝫ in oblatiōe illadn̄i tres fuiſſe legunt̉: in hac qͦqꝫtria nichilominꝰ a dn̄o requirūtur.Fuit in ea oblatiōe ioſeph/ ſpōſusmr̄is dn̄i: cuiꝰ filiꝰ putabat̉. Fuit ⁊ip̄a virgo mat̓: I puer il̓js qui offerebatur Sit ergo in oblatiōe nracōſtātio virilis. ſit ꝯtinētia carnis:ſit ꝯſcīa hunulis Sit inquā in ꝓpoſito ꝑſeuerādi aīmꝰ virilis. ſit in ꝯtinētia caſtitas ꝟginalis: ſit in cōſcientia ſimplicitas ⁊ humilitas puerilio. ¶ Sermo guerrici abbatisignacenſis de purificandis ⁊ adornandis cerdiū affectibꝰHorna thalamū tuū ſyō.Al⁊ ſuſcipe regem xp̄m. quēbirgo cencepit virgo peperit: virgo poſt partum quem genuit adorauit. ¶ Ad nos fratres. ad nos loquitur ſpiritꝰ ſcūs.qui ſumꝰ ſyō. qͥ ſumꝰ ſpeculātes: qͥdic ac nocte eleuamꝰ oculos nrōsad dn̄m deū noſtrū. donec mſerent̉nr̄i. Adornemꝰ igitur thalamū noſtrum: ⁊ ſuſcipianꝰ regem xpriſtū.Ecce frēs xpriſtꝰ in ꝓpria veniens.⁊ a ſuis repulſus: non hebet vbi caput reclinet. Pre foribꝰ noſtris int̓materna brachia pagiens: per ſpiritū ſanctū querit hoſpiciū dicēs Adorna thalamū tuū ſyō ¶ Emūdemꝰ igitur thalamū noſtrū prius expellendo q̄ oculos xpriſti intrandooffendere poſſunt; et ſic demū adornemꝰ cauiferendo in quibus delectatur et gaudet. Que ſunt ait forſan aliquis veſtrum: que oculosxpriſti offendere poſſunt? Cui dicimus. Nichil ita oculos eiꝰ offēdit