Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

qualuor orbis dimata ſolempnibꝰhodie gaudijs ad memoriā reuocotur. Quia igitur feſtiuam hodic ⁊ noſip̄i p̄ter ceterarū conſuetudinem ſolempnitatū acturi ſumꝰ ꝓceſſionem: non inutile crrbitror modum ip̄ius ⁊ ordinem diligentiꝰ intueri. Proceſſuri ſumꝰ bini Ibini.candelas hobentes in monibꝰ / ipāſqꝫ ſuccenſas: nec quolibet igne. ſedqui pͥus in ecc̄ia ſacerdotali benedictione fuerit conſecratus. Adhuc futuri ſunt in proceſſione noſtra nouiſſinu primi et pͥmi nouiſſimi; et cantabimus in vijs domini. quoniammagna eſt gloria domini. Merito ſane bini ⁊ bini procedimus: ſicenim ob ꝯmendationem fraterne caritatꝭ et ſocialis vite. miſſos a ſaluaitore diſcipulos euāgelis ſacra teſtātur. Turbat proceſſionem ſi quisſolitarius incedere curat. nec ſibi ſoli nocet: ſed eciam ceteris eſt moleſtus Hij ſunt qui ſegregant ſemetipſos animales ſpiritum non habentes; nec ſolliciti ſeruare vrtōtē ſpiritus in vinculo pacis. Iam veroſicut non eſt bonum hominem eſſeſolum: ſic in conſpectu domn vacuum appatere prohibitum. Cum enīarguantur ocioſitatis ipſi quos nemo conduxit. qui iam conducti ſuntſi ocioſi inuenti fuerint quid merentur. Fides quippe ſine operibꝰ mortua eſt. Ipſa deniqꝫ opera noſtra inferuorē agenda ſt̓ et in deſiderio cordis: vt ſint lucerne ardētes in monibus noſtris. Alioquin timendumeſt. ne forte tepidos nos euomere īcipiat: qui in euāgelio loquitur dicens. Ignē veni mittere in terrā: etquid volo niſi vt ardeat? Hic planeſater ⁊ benedictꝰ eſt ignis quē patſanctificauit ⁊ miſit in mūdū: et cuibenedicit̉ in ecc̄ijs. ſicut ſcriptū eſt.An ecc̄ijs benedicite deo dn̄o. MHabet eciam aduerſarius noſter vtpote peruerſus diuinorum operumemulator. habet inquā ignem ſuuml ipē⁊ ignem concupiſcentie carnalis. ignem inuidie ⁊ ombitionis:quē ſaluator in nobis non accendere ſꝫ extinguere venit. Deniqꝫ ſi qͥshūc alienū ignem diuino offerre p̄ſumpſerit ſacrificior eciam ſi patremhabeat aaron. morietur in iniquitate ſua Porro ſuꝑ hec que de ſoriali vita I fraterna dilectione. deoperibus bonis ⁊ feruorē ſcō dictaſunt: humilitatis virtus moximomaxime neceſſaria eſt. vt honore p̄uerūaimꝰ inuicem. nec modo pͥoresſed et ipos iuniores ſibi quiſꝫ preponat: que nimirum humilitatis ꝑfectio eſt. ⁊ iuſticie plenitudo Et qm̄ hilarem datorem diligit deus. ⁊ fruciscaritatis gaudiū eſt in ſpū ſcōꝫ cantemus vt dictū eſt in vijs dn̄i. qm̄magna eſt gl̓a dn̄i. Cantemꝰ dn̄ocanticū nouū: quic mirabilia fecit.In quibꝰ oībus ſi qͥs forte proficerediſſimulat ⁊ ꝓficiſci de ꝟtute in ꝟtutē: nouerit qͥſqͥs huiuſmōi ē in ſtatione nō in ꝓceſſioē ſe eē. ȳmo vero ⁊ īregreſſioē: qm̄ in vici vite nō ꝓgrediregredi ē: cū nichil adhuc ī eodē ſtatu ꝑmaneat Porro ꝓfectꝰ nr̄ ineo ꝯſiſtit. vt ſepius dixiſſe me meminiꝫ vt nūꝙͣ arbitremur nos opprehendiſſe. ſed ſemper extendamur in