affectus. ſeculares mores dediſceabſtine a prioribus vicijs: conſuetudines noxias obliuiſcere. Quidenim putas? Nonne ſtat angelusdomini qui ſecet te mediam? ſi forte (quod auertat ipſe) alterum admiſeris amatorem? Iam cnim depōſata es illiniam nuptiarum prādium celebratur; iam cena quidemin celo ⁊ in aula eterna paratur.Berumptamē nunquid ibi dinumdeficiet? Abſit. Inebriabimur abvbertate domus dei; ⁊ torrente voluptatio eius potabimur. Paratum eſt profecto illis nuptijs flaimen vini. vini inquam quod letiſicat eor? ſiquidem flumins impetꝰletificat auitatem dei. Nūc autemgrandis nobis reſtat via. prandiūſiquidem accipimus hic; ſed non intanta copia. quin plenitudo ⁊ ſacietas cene reſeruetur eterne. Hic ergo nōnunꝙͣ vinū deficit: gracio deuotioīs ⁊ feruor caritatis ¶ Quociens michi neceſſe eſt fratres; poſtlacrimoſas querimoīas veſtras. exorare matrē nuſericordie. vt ſuggecat ſuo beigniſſimo filio. quoniamdinum non habeatis? Et ipā (dicovobis cai̓ſſimi) ſi pie a nobis pulſata fuerit. non deerit neceſſitati veſtre: quoniam miſericors i matermiſcricordie eſt. Nam ſi compaſſaeſt vetecūdie illorū. a quibus fueratinuitata; multo magis cōpatieturnobis: ſi pie fuerit inuocata. Plorent ei nuptie noſtre. et pertinēt adeam multo aplius illis; nimirum ecuius vtero tanꝙͣ ē thalamo ſuo eeleſtis ſponſus proceſſit 1 ¶ Sedquem nō moueat. quod in nuptijsillis reſpondit dominus/ benigniſſimeac ſancuſſime mr̄i ſue. qͥd michiet tibi eſt mulier? Quid tibi ⁊ illieſt domne? Nōne quod filio ⁊ metriꝰ Quid ad illā pertinet queris?cū tu ſis benedictus fructus ventriseius īmocalati? Nōne ipſa eſt queſaluo pudore ꝯcepit. ⁊ ſine corruptione te pepei̓t. Nōne ipſa eſt in cuius vtero nouē menſibus moratuses. cuius virgineis vberibꝰ lactatuses. cum qua iam duoderim qnorumfactus de iheruſalē deſcendiſti; et eras ſubditus illi? Nūc ergo domine. quid moleſtꝰ es illi dieens: qͥdmichi et tibi? Multum ꝑ ōnem modum. Sed manifeſte iam video ꝙnon velut indignas. aut confunderevolēs virginis matris teneram verecūdiam dixerꝭ. quid michi ⁊ tibicum venientibꝰ ad te iuxta matrisprecepta miniſtris. nichil cūctatusfacias quod illa ſuggeſſerat. ¶ Vtquid ergo fratres: vt qͥd ſic reſpōderat prius? Vtiqꝫ ꝓpter nos: vtconuerſes ad dominum iam non ſollicite carnalium cura parentum. etneceſſitudines ille non impediāt exercitium ſpirituale. Ꝙ diu enim demundo ſumus: debitores nos conſtat eſſe parentibꝰ At poſtꝙͣ reliquimus noſmetipſos: multo megꝭ abeorum ſollicitudine liberi ſumus 1Vnde ⁊ legimus quēdam fratremin heremo conuerſantem. cum ad eum carnalis frater auxilij gratioaduentaſſet. reſpōdiſſe vt alterumadiret fratrem: cum ille vtiqꝫ iamobiſſet. Mirante illo ⁊ dicente.