Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

ſed fiducialiter loquūtur. ⁊ interrogant ſn̄ dubitatiōe. vbi ſit qui natus eſt rex. Porro audito nomīs regis. rex herodes ſucceſſorem ſuſpicatus expauit. Nec mirū ſi curbaturherodes. ſꝫ ꝙ iheruſalē ciuitas deiꝙ viſio pacis cū herode turbatur.quis non miretur? Vidēte frcitresquātū noceat iniqua poteſtas: qūocaput impiū ſubiectos quoqꝫ ſue cōformet impietati Miſera plone ciuitas. in qua regnat herodes. quoniam herodiane ſine dubio ꝑticepserit malicie: ad noue ſalutꝭ ortumherodione turbatione mouebitur.Cōfido ego in dn̄o ꝙ inter nos miuime regnabit⁊ eciam ſi adeſſe cōtingat: qd̓ et ipſum auertat deusNam et herodiana mulicio et babilonica crudelitas eſt: noſcentē velle extinguere religionem ⁊ allidereꝑuulos iſrahel. Si quid enī ad ſalutē pertinēs. ſi quid religiōis orit̉quicūqꝫ reſiſtit. quicūqꝫ repugnat.plane cū egypcijs ꝑuulos iſtahelitici gernunis necare conat̉: ymmorum herode naſcētē perſequitur ſaluatorē. Sed iam inchoatam ꝓſeqͣmur hyſtoriā. Credo ſi quis ſibi cōfeius eſt huius tei? ſtudioſius cauebit de ceteo̓ et heb̓dicinū execrabit̉aīm ne ſimilē exitū ſortiat̉ Etgo querentibꝰ megis regem iudeorum. I ſciſcitante ⁊ ſcribis herode.dominice natiuitatꝭ locum: illi iuxta ꝓph̓am nomen ciuitutis edicūtCūqꝫ receſſiſſent magi ⁊ reliqͥſſentiudeos: ecce ſtella quā viderāt in oriēte. qͥncedebat eos Hic monifeſtedatur intelligii. qm̄ humanū flagitōtes conſiliū. diuinū cimiſerunt dutatum: ⁊ ꝯuerſos ad terrenū documētum. ſignū celeſte deſeruit. Vn̄ ⁊ relicio herode: ꝯtinuo gauiſi ſūt gaudio mogno valde. Stella enim an̄cedebat eos: vſqꝫ dū veniēs ſtaretſupra/ vbi erat puer. Et intrātes domū inuenerūt pueꝝ cū maria matre eis? et procidentes adorauerunt eū. Vnde vobis hoc o alieuigene? Neqꝫ enum inuenimꝰ tantam fidem in iſtahel. Sic vos nonoffēdit vilis habitatio ſtabuli? nōpauperes cune preſepij? Non vospauperis mutris preſentia: nō voslactentis infantia ſcandolizat? ViDeniqꝫ aꝑtis theſauris ſuis ait euāgeliſta; obtulerūt ei munec̓i. auꝝthus. I mirrā. Si ſolū obtuliſſentauꝝ. videri fortaſſe poterāt pauꝑtati matris voluiſſe cōſulere: vt haberet nimirum vnde patuulum poſſetfiliū educare. Nunc aūt offerentesparit̓ aurū thus ⁊ mirram: ſine dubio ſꝑitalis oblatiōis genꝰ īſinuātAuꝝ enī inter diuicias ſeculi videt̉excellere? qd̓ ꝑ eiꝰ grām oēs nos deuote obtulimꝰ ſaluaitori: cū pro eiꝰnomine ex integro dereliqͥmꝰ ſb̓aꝫhuiꝰ mūdi Iā vero nece eſt. vtqui perfecte terrena cōtēpſimꝰ: flagranti deſiderio celeſtia reqͥramus.Sic enim offerimꝰ et thurꝭ odoramentū: quo nimiꝝ vt in apocalipſibeati iohānis legitur ſignātur or̄ones ſanctoꝝ Vn̄ et ꝓpheta in pſalmo Dirigatur inquit oratio meaſicut incenſū in cōſpectu tuo. Sic etin loco legis alio: quic celos penetrat oratio iuſti. Oratio inquā nō