medicina: aut mūdatione mundorVn̄ tibi pcc̄m: vt baptiſma ſit neceſſariū. Nūqͥd a pr̄e. At prēꝫ qͥdēhabes deū: ⁊ equal̓ illi deꝰ de deo eslumē de lumine. Nam in deū peccatum cadere nō poſſe quis neſciat?Atut vero de mrē? Nā ⁊ intēm hobes ſed ꝟgo eſt. Qd̓ gͦ pcc̄m ex eatrahere potuiſti. que te ſn̄ iniquitate cōcepit. et ſalua integritate peperit? Quam maculam hr̄e poteſt agnus ſine macula? Ego inqͥt ioh̓esa te de beo baptizari; ⁊ tu venis admeꝰ Magna vtriuſꝫ humiliatio: ſꝫnulla cōparatio Quo enī nō huīlioretur hō⁊corā huīli deo? Dine modo inquit dn̄s: ſic enī decet nog implere oēm iuſticiā. Acquicuit ioh̓es⁊ obediuit; et baptiſauit agnū deiet aquas lauit. Nos abluti ſumusnō ille; quis nobis louandis aquecognoſcuntur ablute ¶ Sꝫ fortaſſis minꝰ credis ioh̓is teſtimonioqꝛ ⁊ ipſe homo eſt. ⁊ potes hobereſuſpectū. cognatus eiꝰ eſt cui perhibet teſtimoniū Ecce teſtimoniū meius iohāne: teſtimoniū adueniētiscolūbe Nec incōgrue ad indicandūagnū venit colūba: qꝛ nichil meliꝰagno cōuenit ꝙͣ colūba. Quod aguus in aīalibus: hoc colūba in quibus eſt Sūma vtriuſqꝫ innorētia?ſūma māſuetudo. ſūma ſimplicitas.Quid erum ſic alienū ab oī malicia. ſicut agnus ⁊ columba? Nocerecuiꝙͣ neſciunt: ledere. nō noueruūt.¶ Sꝫ ne fortuitu caſu id eueniſſecauſeris: ecce teſtimoniū dei patrisEcce deus inaieſtatis intonuit; etdominꝰ ſuper aquas multas. ¶Et vox prīs audita eſt Hie eſt filius meꝰ dilcus; in quo michi benecōplacui. Vere enim hic eſt ui quonō eſt qd̓ prī diſpliceat: qd̓ oculosmaieſtatis eiꝰ offendat. Vn̄ ⁊ ipſeait. Qm̄ que pl̓ucta ſūt ei: facio ſēper ¶ Ipſum inquit audite Eccedn̄e iheſu: vel iam nunc loquere.Quouſꝫ ſiles? quouſꝫ diſſimulas.Diu tacuiſti ⁊ valde diu: vel iā nūcloquēdi licētiani habes a patre IꝘ diu dei virtus et dei ſapiētia/ q̄ſi infirmꝰ aliqͥs/ ⁊ inſipiens quis.lates ī populo? Ꝙͣ diu nobilis rex⁊ rex celi. fabri filiū te paterꝭ oppellori ꝑit̓ et putari? Etenī lucas euageliſta teſtatur; quoniā adhuc filiꝰloſeph putabatur. O humilitas virtus xp̄i: quantū cōfundis ſuperbiamee vanitatis Paꝝ aliquid ſcio velmagis ſcire muchi videor. ⁊ iā ſilerenō poſſū. impudenter me ⁊ īprudēt̓ingeres Iontans. ꝓmptulus adloquēdū̄. velox ad docendū. tardusad audiendū. ⁊ xp̄s cū tāto tꝑe ſilebat. cum ſeipſū abſcōdebat: nūqͥdincinē gl̓um mētuebat; Quid timeret ab inani gloria. qui eſt vera gloria patris? Vtiqꝫ timebat ſed nonſibi. Nobis timebat ab illa: quibꝰnouerat eſſe timendum. Nobistacebat; nos inſtruebat. Tacebatore: ſed inſtruebat opere. Et quodpoſtea docuit verbo: iam clamabatexemplo: diſcite a me quia mitisſum ⁊ humilis corde. Nam de infantia domini parum aliquid audio. extunc iam vſqꝫ ad hunc triceſimum annum ruichil inuēnuo.Nunc vero iam latere non poteſt: