Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

N circūciſiōe dn̄i frēs: habemꝰ qd̓cimemꝰ ⁊ q̄miremur: hēmꝰ eciā qd̓imutemur. Pcitet in ea magnū dignationis bn̄ficiū/ vn̄ grās agamꝰ:latet aliqͥd dlauſum. quod in nobisimplere debecmus. Venit namqꝫdominꝰ. ꝓpter nos. non ſolum redimendos ſanguinis effuſiōe: ſꝫ et docendos verbis. I exemplis richilominꝰ inſtruendos. Sicut enī penitus erat inutile viā ſcire ſi detineremur carcere: ita redimi nō prodeſſꝫſi vie fuiſſemꝰ ignari Nam qui prius īueniret. prius reduceret in carcerem retrudēdos Itaqꝫ in maiore qͥdem etate pacientie ⁊ humilitatis⁊ ſuper omnici caritatis. ceterarūqꝫdirtutum/ manifeſta dedit ſaluatorexempla: in infantie figuris velataSed anteꝙͣ ad hec diſcutiēdo veniamus: delcāt aliquid prius de tāta⁊ tam inanifeſta dignatiōe loqͥHn̄t angeli gl̓um purā ⁊ ꝑfectam:ſed nec nos erimꝰ ſine gloria. Videmus glum eiꝰꝫ gloriā quaſi vnigeniti ⁊ patre: gloriā miſericordie ⁊affcūs vere patrisꝫ gloriā ꝓcedētisex corde pr̄is. ⁊ pr̄na plane viſceraexhibētꝭ. Om̄s enī peccauerūt aitapl̓us: ⁊ egent gl̓u dei. Et alio loco. Michi inqͥt abſit gloriariꝫ nſi īcruce dn̄i nr̄i iheſu xp̄i. Quid eī glorioſius. ꝙͣ ꝙ tanti eſtiāuit nos deus? Que ve illi maior gl̓ei ꝙͣ tantadigͣtio et benignitas tāta: eo vtiqꝫdulciſſima ꝙ tā gratuita? Nā ⁊ ꝓimpijs mortuꝰ eſt. Videtis quātūfecit. ⁊ ꝓ qualibꝰ? Pro qualibꝰ vtnon ſuꝑbicimꝰ: quantum ne deſperemus. Propteres vt inuenicmininō ſpm̄ hr̄e huiꝰ mūdi. ſꝫ ſpm̄ quiex deo ē. vt ſcictꝭ q̄ adeo donata ſt̓vob̓ Molite obſecro fieri ſicut equꝫ⁊ muls: ſꝫ ſicut piū iumētū qd̓ aitVt iumētū factꝰ ſū apud te: ⁊ egoſꝑ tecū Talia eī ilimēta cognoſcūtpoſſeſſorē ſuū. ⁊ p̄ſepe dn̄i ſui: ī quopoſitū eſt eis pijſſimū fenū. ipſe quipanis eſt angeloꝝ. Ipſe ē eium panis viuꝰ de quo viuere debuit hō ⁊ſed quis homo iumētum ſactus e.I panis factus eſt fenū: vt vel ſicbiuat de eo. Et huiꝰ quidē mutationis ſacramentū die natiuitatis celebratū eſt. quādo verbum caro ſactum eſt: cum ſit omnis caro fenū.Ipſo ergo die minoratus eſt ab angelis? ⁊ habitu inuentus vt homo Hodie vero mirabilius aliqͥdaudio. Iam munoratus eſt multominꝰ ab angelis. qui non ſolumformam hominis. ſed formam hobet peccatoris: ⁊ infigit̉ velut quodum cauterio latronis Quid eſt enīcircūciſio: niſi ſuperfluitatis et peccati indicium. In te domine iheſuꝫquid eſt ſuꝑfluū quod qūcidatur;Nonne tu verus es deus de deo patre. homo verus ſine omni peccatode virgine motre? Quid facitis circucidentes eum? Putatis quid ſuꝑeū cadere poſſit illa ſentētia? moſculus cuiꝰ p̄pucij caro circūciſa non fuerit. peribit anima illa de populoſuo? Poteſt obliuiſci pater filij vteriſui: aut non cognoſceret eum. niſiſignum circūciſionis hobetet? Ymmo vero ſi quo modo poſſet nonagnoſcete filium in quo ei bene cōplacuit: ex hoc maxime ſigno pote