Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Non poterant reſiſtere ſapientie ⁊ſpiritui qͥ loquebat̉ Nō dixit nonvolebāt qd̓ ronabiliū ⁊ ꝑfectorumeſt: ſꝫ nō poterāt. vbi mēti male facultas tollit̉: nō volūtas mutaturRedarguebātur ait ab eo cū omnifiducia fiducialiter agit. nec mutatnec mutat̉ mes imꝑterrita? q̄ mōgis iuſticiā ꝙͣ vitā. fidem ꝙͣ ſāguinem. mortē ꝙͣ iuſticie taciturnitatē.elegit Cōcurrētes capiūt cum.adducūt in ꝯſiliū. ⁊ gaubent eū infra ſuā reciacula recluſiſſe: ſꝫ fruſtraiacitur rethe ante oculos penatoꝝTūc pox liberior et ex eoꝝ rodicibus ſermo exacuit̉ veritatis⁊ totūqꝫ mr̄em rapit ſibi ſpūs dei; ⁊ ex eius ore ſonanciori organo modulotur Apparet ei vna facies ſcripturarū: ⁊ veteris inſtrumēti diſpedia. īcōpendioſā redigit breuitatē Rēplicat ꝑmiſſiones ⁊ bn̄ficia deit murmuratiōēs et maleficio ppl̓i. bonsip̄ſtita. reddito mala; ad extremūdiuini ſāguunus exprobrat effuſionē. refractorios ſpūs. duros ceruice. incircūciſos corde et auribus: ⁊ſublimi voce homicidas ⁊ ꝓditoresappellat Nō veret̉ cōuenticula congregata de ſāguinibꝰ. ⁊ int̓ manꝰq̄rentiū aīam eis: deliberatiori iuſticia cacuiiē veritatꝭ aſcēdit Diſſecant̉ cordibꝰ ⁊ ſtridēt dētibꝰ in eū?ꝯcipiunt dolore; ⁊ ꝓpē eſt vt ꝑturiant iniqͥtatē Mirū ꝙ nō reuocāturīſueti nouitate miraculi; ꝙ luminoſa ꝓthomr̄is facies nō tefrenat inſanos Videbāt inqͥt faciem eiꝰ tanꝙͣvultum angeli ſtuntis inter illos.Quid eſtᵍ Iumīe vultꝰ dei inſignitur glorioſus leuita. ⁊ vibrāti ſplēdore ſtephanꝰ ſerenatur et reuerberantur oculi veſtri. et tamen inuidie magnitudo. viſionis maieſtatemobcludit? Reſpondeant in diuinoꝝvolumnū euolutiōēs vbi reuoluerunt hoīem ī terris poſitum. pultūcingelicum indiuſſe: ⁊ cū in vtriſqꝫlegibus vel raro vel nunꝙͣ inuenerint: obſtupeat glorie triuphantis Deqͥtur Cū aūt eſſet plenꝰſpū ſancto: intēdens in celum viditgl̓um dei ⁊cͣ Mirū dictū ⁊ totius ſuꝑgreſſio creature; intendit in celumVidet iam non celos. ſed apertoscelos. videt gloriani dei: iheſumſtantem a dextris virtutis dei Mouet me hec intentio. que de cordispuritate r̓fuſa. vim facit celis: ⁊ adipſiꝰ diuinitatis ꝯſiſtori penetratattiungit Celi aperiūtur. gloriodei videt̉: iheſus conſpicitur. ſtansnō ſolum a dextrio dei: ſꝫ a dextrisvirtutis Hanc ītentionem fecerat abiēctio mundi. contemptusſui/ cordis mūdiciā. dilectio deiproximi qmor. veritatis defenſio.deſiderium xpriſti Retorquenda eſſent hec omnia ad cōmunes floſculos moralitatis. niſi eſſet excellētis martiris cōmendanda: felices oculi. ſubtilis viſus. viſio glorioſa.Simulqꝫ ſignāter recollige poſitionem verboꝝ Plenus eſt ſpū ⁊ ſicintēdit in celum; quia in ſpū offlatur. cōculcatis terreſtribꝰ / celeſtibꝰinhyā et eternis Poſt hec aperiūtur celi. nulloqꝫ p̄ualet affirmatio vel clauſura; quam nō trāſuoletaut irrūpat mens. illi ſūme menti