Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

lectu tam puriſſime veritatio repulſus eſt? Nūquid acerrimo mentꝭ ingero tangens ſꝫ non attingens diuinitatem dei dicit̉. vnū inuēni qd̓cuncta oꝑetur. et aliud ꝑ quod cūcta efficiūtur. terciū autem nō potuiinuerure? Recte de ſpū ſcō inſcius qͥilli nō erat īfuſus. qui ſcātum reuelationū magiſter eſt: q̄ reuelat paulo q̄ oculꝰ non vidit ſicut idem apoſtolus gloriatur. nobis inquit teuelauit deꝰ Per qͥd apl̓e̓? Per ſpm̄ ſcm̄nō ꝑ ſpm̄ nr̄m. ꝑ quē ſicuti philoſophi ⁊ ſeducti ſt̓: ita ⁊ ſeduxerūt Illenr̄ philoſophꝰ qͥ ſuꝑ ſenes ⁊ ſuꝑ oēsdocētes ſe intellexit: qͥd ſuꝑ hoc ſenſerit audiamꝰ Rigans montes inqͥtde ſuꝑioribꝰ ſuis. De ſublimioribꝰquippe angelos; qui non ꝑ ſpeculūin erugmate: ſed facie ad fagem ipſā dei ſubſtātiā luminibꝰ indefeſſisaſpectat Seqͥtur Qui inde diuidit̉ in qͣtuor capita. In qͣ quatuorcapita? Dicamꝰ breuit̓: qꝛ grādisnobis teſtat dia In qmuratione: qͣvel fragilitate cōplexionis humanebibūt de torrēte voluptotis: tota obſtupet illa dignior creaturā de crecitoris gloria. Et gle̓ ratione in puritatē: quid nō in vaſe teſteo. ſꝫ remoto velcmine hauriūt aquas in gaudio de fontibꝰ ſaluatoris In ſaciētatem; quid ⁊ ſi deſiderāt in eū proſpicere non tn̄ deſideriū neceſſitatē velneceſſitas muſeriā inducit. ſed nurabiliori modo. et ſemꝑ deſiderant vtſemꝑ ſacientur: ⁊ ſemꝑ ſaiciantur vtſemꝑ deſiderent. In ſecuritatē: qꝛ deſuā ſtabilitate certe perhēnibꝰ gaudijs īmerguntur. expectātes beatōſpem ⁊ aduētū gle̓ magni dei? quādo fiet vnū ouile ⁊ vnꝰ paſtor: ⁊ ſuꝑna illa ihrlm ꝯſūmobitur in idip̄m Sic īfluit fluuiꝰ iſte ꝑ qgelicasofficinas: ſꝫ hec oīa fides capit. neſcit ratio: intellectꝰ ignorat humanꝰHec ſunt fortaſſis illa qͣtuor q̄ vasclectioīs felici qͣternario in epl̓e adhebreos xijº. vidit dicēs. Nō acceſſiſtis inqͥt ad montē fumantē. ſꝫ admontē ſyonꝫ ad iheruſalem auitatēdei viuētis: ad multoꝝ mliū angeloꝝ frequēciā; ad ecciam pͥmitiuoꝝaſcriptū in celis Nūc accingamꝰ nos ad videndū qualiter egrediaitur de ꝟgine; quia egreſſio iſtu dulcior et affectuoſior eſt humane miſerie. q̄ intuentiū pectoro cōcutit. et irrorat oculos: ⁊ beatꝭ fontibꝰ vultꝰamantiū ꝑfundit Hic locū voluptatis̓ vterū maris intelligo. in qͦ cumulauit oēs delicias deliciārū dn̄s: decuiꝰ delicijs ſpūs ſcūs admiratorioſermone in omoris cantico etuctat.Que eſt iſta que aſcēdit de deſertodelicijs affluēs; Nūquid in qgelisvoluptatē hobet altiſſimꝰ ⁊ qͥbꝰ ip̄ērepperit puitatē. Nūqͥd in ꝯſtellatione vel ſcītillatioē ſtellorū? quarū qlie ꝯuertūt̉ in ſāguine. alie cadūt decelo. alie ī tenebris obſcurāt̉? Nūqͥd ī gere vel igne vel vētis? Neqͥsī igne dn̄s. nō ī ꝯmotioē dn̄s/ nō īſpū dn̄s: ſi verꝰ ē ille qͥ ī currū igneoet equis igneis eſt aſſumptus in eelum. Nunquid in aquis vbi furenset tortuoſus leuiathan īmoratur?aut in terra que ſub moledicto q̄deſpinas emittit ⁊ tribulos? Non eſtlocus voluptatꝭ niſi vterꝰ virginis