Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

hoc quoqꝫ gloria illius apporebit.Sic enī habes. Apparuit gracio deioībꝰ hoībꝰ erubiens nos: vt obnegātes īpietatē ⁊ ſeculario deſidei̓s.ſobrie et iuſte ⁊ pie ꝑiuaniꝰ in hocſeculo; expectātes beatā ſpem/ ⁊ aduentū gle̓ magni dei. Apparuit inparuulo gra dei ad eruditionē: ethic erit mognꝰ ſicut de eo gabriellocutꝰ eſt: ⁊ quos paruulꝰ erudici̓tad huīlitatē cordis ⁊ māſuetudinē?inag̓ficabit poſtmodū ⁊ glificabitmagnus ⁊ glorioſus aduentus: iheſus xpriſtꝰ dn̄s noſterSermo qͣntus eiuſtē vnde ſupͣ.Enedictus deus ⁊ pater dn̄inoſtri iheſu xp̄i/ pater mīarūet deus totius cōſolatiōis: qui conſolatur nogiū oī tribulatiōe noſtraBenedictus qui propter nimiā caritatē ſuā qua dilexit nos. miſit nob̓filiū ſuū dilectū in quo ei bene ꝯplocuit. ꝑ quē recōciliciti pacē hobeaꝰad deū. et idem ſit nobis reconcilicitionis huius/ et medictor et obſesNō eſt quod vereamur frēgmei ſubtā pio mēdiatore; non eſt qd̓ de tāfido obſide dubitem3. Sꝫ qualismediator eſt inquies qui in ſtabulonuſcit̉. in preſepi ponitur. pannisobuoluitur ſicut ceteri. plorat vt ceteri. deniqꝫ infans iacet vt ceteri cōſueuerūt? Magnꝰ plane medicitoreſt: eciā in hijs oībus que ad patēſunt non perſunctorie. ſed efficaciterquerens. Infans quidē eſt. ſed ꝟbūinfans: cuiꝰ nē ip̄a quidē infuncio tacet. Conſolamni conſolamini dicitdn̄s deus veſter; dicit hoc emanuelnobiſcū deus Clomat hoc ſtabulū.damat preſepe? dlamant locrime.dlamāt pāni Clamat ſtabulū: curādo ſeſe hoī qui in latrones incideratpreꝑairi. Clamat p̄ſepeꝫ eidē hoī.qui in iumentis ꝯparatus fuerat pabulū mīſtrari. Clamāt lacrime. clamant pani: eiuſdē ip̄iꝰ eruenta pulnera abliū et detergi. Siquidē nullo hoꝝ xpūs egͣuit; nichil hoꝝ illiꝓpter ſeꝫ megis aūt oīs ꝓpter electos Verebuntur filiū ineū gitpater mīaꝝ. Verū id quidē dn̄e⁊ reuerētur eum Sꝫ qui? Nō plone iudei ad quos muſſꝰ: ſed electi ꝓpterquos miſſus eſt Reueremur eū nosin p̄ſepio:. reueremur in patibulo:reueremur in ſepulchro Deuote ſuſtipimus tenerū ꝓpter nos. eruentūꝓpter nos. pallidū ꝓpter nos: ſepultum ꝓpter nos reueremur. Deuoteadoramꝰ cū inugis. deuote aplectimur cū ſymcone ſancto infancia ſaluadoris; ſuſcipientes mīam tuā inmedio templi tui. Siquidē ipſe eſtde quo legimꝰ; miſericordia dn̄i obeterno Alioqͥn quid roeternū patriniſi filiꝰ: aut ſpūs ſcūs? Et vterqꝫqͥdē nō tā muſericors: ꝙͣ ip ve̓ mīoNichilominꝰ eciā pr̄ mīa eſt: atqꝫhij tres nō niſi vna mīa. ſicut vnaeſſētia. vna ſapīa; vna diuinitas.vna maieſtas. In eo tamē ꝙ pr̄mīaꝝ dicit̉ deꝰ. qͥs nō videāt velꝓp̓o noīe filiū deſignari? Sꝫ forteqͥs dicat. Eūo illi ꝓpriū eſt miſereri. cuiꝰ iudicia obiſſꝰ multa? Neqꝫenī d̓r. oēs vie eiꝰ mīa ſola: ſꝫ mīa⁊ veritas Nō minꝰ iuſtꝰ ꝙͣ nōreeſt: cui mīa et iudiciū decantontur.Verum id quidem. cui vult miſero