¶ Apporeat domine bonitas/ cuipoſſit homo qui ad ymoginem tuacreatus eſt conformari; nam ingieſtatem poteſtatem ſapientiam/ necimitari poſſumus. nec expedit emulari. Quouſqꝫ anguſtata eſt miſerecordia tua in ſola angelorum parte: reliquū occupat iudicium cum toto pariter humano genere? Domine in celo miſericordia tua. et veritas tua vſꝫ ad nubes: terram vniuerſam condempnans in ccreas poteſtates Dilatet miſericordis ternunos ſuos. extendat fines. expandatſinum: attingat q fine vſꝫ ad finemfortiter; et diſponot omnia ſuauit̉Reſtrictus eſt domine iudicio ſinustuus. ſolue cingulum tuum: ⁊ venimuſerationibus offluens. ſuperfluens caritate ¶ Quid tu times ohomo? quid trepidas a facie dominiquia venit. Venit non iudicare ſedſaluare terrā Olim̄ tibi ꝑſuaſum eſtab infideli quodā ſeruo vt furtū tolleres; ⁊ īponeres regiū dyadema capiti tuo Deprehenſus in furto. qͥdni timeres: quid ni fugeres a facieeius? Forte enim iam gladium vibrat ignitum. Nunc in exilio poſitꝰ. in ſudore vultus tui veſcerꝭ panetuo: et eccc vox audita eſt in terra.quia domnator aduerit Quo ibisa ſpiritu eius. ⁊ quō a facie eius fugīes? Noli fugere. noli timere. nonvenit cum arnus; non puniendūſed ſaluandum requirit. Et ne forte dicageciam nunc. vocem tuam audiui et abſcōdi me? ecce infans eſt.et ſine voce Nam ragientio vox miſerāda magis eſt ꝙͣ tremenda Aut ſicui forte terribilis: ſed nō tibi. Poruulus factus eſt: tenera membra Igo mater panius alligat. ⁊ adhytimore trepidas; Vel in hoc ſciesquia non venit perdere te ſed ſalusre. cripere non ligare. Iuam aduerſus hoſtes tuos dimicat: iam ſuperborum et ſublimium colla tanꝙͣ deivirtus et dei ſapientia calcatDuo tibi ſunt hoſtes; peccatum etmors: id eſt mors corporis et anime. Vtrumqꝫ debellaturus aduenit⁊ ab vtroqꝫ ſaluabit te: noli timere Et iam quidem peccatumin propria perſona vicit: quādo humanam naturam ſine vllo contagione ſuſcepit. Grandis enim peccoto facta eſt violentia. Ireuera expugnatum eſſe cognoſcitur: quando naturam quam ſe totam infeciſſe⁊ occupaſſe gloriabatur; ab eo penitꝰ aliena. in xpriſto inuenta ē Dehuic perſequitur inimicos tuos ⁊ cōprehendit eos; nec conuertitur donec deficiant. Contra peccatum dimicans. in cōuerſatione ſua verbispariter et exemplis oppugnat: ſedin paſſione ſua alligat illud Alligatplane fortem; et diripit vaſa eius.¶ Iam vero eodem ordine mortēquoqꝫ prius ſuperat in ſeipſo: cumreſurgit primicie dormientium. etprimogenitus mortuorum. poſtmodum debellaturus cam parit̓ in nobis omnibus; quando videlicet ſuſcitabit mortalia corꝑa nrā. ⁊ deſtruet̉ nouiſſima īimica mors. Propterea e ī reſurgēs decorē īdutꝰ ē: nō ſicut atea naſcens inuolutꝰ eſt panisPropterea qͥ pͥꝰ mīe ſinū affluebat