Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

profundi Nolite ergo limete: crasegrediemī de corꝑe mortꝭ. et de oīcorruptiōe pcc̄i Agite die iſtū inxpōꝫ vt ābulētis ſicut et ipē ābulauit. Qui enī ſe dicit in xp̄o menere;debet ſicut et ille ābulauit et ipſe abulore. Nolite timere quis crasegrediemini; ⁊ ſic ſempercum dominō eritis. Vel qꝛ ſignāter dictumeſt. et dn̄s erit vobiſcū/ ſic intelligamus. vt cū ſumꝰ in corꝑe/ poſſumꝰnos eſſe cū dn̄orid ē adherere eiusvolūtati: ſꝫ nō ille nobiſcū vt cōſenticit volūtati nrē. Vellemꝰ iā liberieſſe: cōcupiſcimꝰ diſſolui: egredi deſideramꝰ / ſꝫ adhuc differt ille certeex cā. Cras egrediemur/ ⁊ dn̄s eritnobiſcū. vt quicquid voluerimꝰ velit: ⁊ in nullo a nr̄a volūtate diſcordet Itaqꝫ iuda et ihrlm nolite timere. ſi ꝑfectionē quā deſideratꝭ nōdū poteſtis adipiſci? ſꝫ qd̓ minꝰ habet imꝑfectio ꝯuerſatiōis. ſuppleaithumilitas ꝯfeſſionis; et iꝑfectū veſtrū viderūt oculi dei. Proptereq eīmandata ſua mandauit cuſtodiri nimis. vt vidētes ī perfectionē nrōmdeficere. Inō poſſe īplere qd̓ debet.fugiamꝰ ad muam ⁊ dicamꝰ. qꝛ melior eſt mīa tua ſuꝑ vitas; ⁊ qͥ nonpoſſumꝰ in veſtitu īnocētie ſeu inſticiē appareamꝰ veſtiti confeſſionē Cōfeſſio enim ⁊ pulchritudo in ꝯſpcūdn̄i. ſi tn̄ ſit vt diximꝰ nō oris tm̄.ſꝫ totius hoīs. vt omnuci oſſa dicat.dn̄e quis ſil̓is eſt tibi: idqꝫ ſoliꝰ patis intuitu. ⁊ deſiderio reconciliatiotus ad deū. Talibꝰ enī dr̄. O iudaet ihrli nolite timere: cras egrediemini. ⁊ ꝙͣ cito a corꝑe exierit aīaꝫomēs ſimul offectiones oīa deſideria q̄ per vniuerſum interī mūdū diſperſa et ligata tenētur egrediēturde viſco hoc? ⁊ dn̄s erit vobiſcum. Nimis id quidem videri p̄t. ſitn̄ ad vos reſpicitis. et nō ad ea q̄expectāt vos. Nōne hoc vniuerſꝰmūdꝰ expectat? Crecitura enī ſubiecto eſt vanitati; et cadente homīequē cōſtituerat dominꝰ dn̄m domꝰſue. pͥncipem poſſeſſionis ſueꝫ ſimultota hereditas eſt corrupta. In̄ diſtemꝑatus cer. terra in oꝑbꝰ ademaledcā; et omīa ſubdita vanitatiNec ſane reparabitur hereditas:donec reparēt̉ hcredes. Vn̄ ⁊ iuxtoapl̓i teſtioniū: īgemiſcit quoqꝫ ⁊ ꝑturit uſꝫ adhuc. Nec ſoli vtiqꝫ mudo huic: ſꝫ ⁊ āgel̓ ⁊ hoībꝰ ſpcāculūfacti ſumꝰ. Me inqͥt expcant iuſtidonec retribuas in. Et mrͣes cū diēiudicij poſtularēt nō tāꝙͣ vindiē cūpidi: ſꝫ ꝑfectionē deſiderātes btītudinis/ quā tūc hīturi ſūt; acceperūtdiuinū rn̄ſū Suſtinēte modicū tēpꝰdonec īpleat̉ numerꝰ fr̄m prorumAcceperūt quidē iā ſīgulas ſtolas;ſed nō veſtientur duplicibus. donecpeſtiamux ⁊ nos. Hadis tenemusI obſides. ipſa eorum corꝑa ſinequibus conſummari non poſſunt;nec ea recipiēt ſn̄ nob̓ Vn̄ ⁊ de pr̄iarchis ⁊ ꝓph̓is ait apl̓u̓s Dco melius aliqͥd ꝓuidēte de nob̓: vt nō ſn̄nob̓ ꝯſūmorēt̉. O ſi ꝯgnoſceremꝰ ⁊nos qūo aduētū nrm̄ exp̄cant: quātū deſiderāt. ꝙͣ ſollicite q̄rūt ꝙͣ libēt̓bona audiūt de nob̓. Quid tn̄ dehijs loqͦr q̄ didicerūt ex hijs q̄ paſſiſunt compaſſionem. qn̄ ⁊ ipſi nos