Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

etas ih̓iu oēm criminū quātitatē ⁊⁊ numeroſitatē. Noſcit̉ xp̄s. letet̉quicūqꝫ vicijs īpugnabat̉ ātiquis:ſiquide an̄ facie vnctiōis xpī/ nullusoīno ſtare poterit morbꝰ aīe ꝙͣlibetiuuetecatꝰ. Faſcit̉ filiꝰ dei: exultetqͥ mogna ſolꝫ deſiderae̓; qꝛ magnꝰmunecitor aduenit rēs. h̓ eſt heres. deuote ſuſcipiamus eū. ſic eī ⁊hereditas nr̄a erit. Qui enī ꝓpriūfiliū dedit. quomō nō oīa nobis ſimul cū illo donauit? Nemo diſcredat: nemo heſitet. habemꝰ teſtimoniū credibile nimis; Vbū caro factū eſt. Ihabitauit in nobis. Fratres habere voluit viugenitus dei;vt eſſet in multie ſtībꝰ pͥmogenitꝰipſe Vtqꝫ nichil heſitet puſillanimitas fragilitatꝭ humane. pͥus ip̄e factus eſt hoīm frater: factꝰ eſt hoīsfiliꝰ: factꝰ ē hō. Si et hͦ hō iudicatincredibile/ fidem aſtruūt oculi: il̓isxp̄s filiꝰ dei naſcit̉ in bethleem iude. Et vide dignationē. Nō in iheruſalē ciuitate regia: ſꝫ in bethleēq̄ minima eſt in milibꝰ iuda. Obethleem parua. ſꝫ iā mogͥficata qdn̄o: magnificauit te qͥ factꝰ ē in teparuꝰ ex mogno. Ictare bethleē⁊ ꝑ oēs vicos tuos feſtiuū hodic alleluya cantet̉ Qūc tibi ciuitasſi audicit nō īuideat p̄cioſiſſimū illud ſtabulū. I illiꝰ p̄ſepij gl̓um; In vniu̓ſa ſiqͥdē terra iā celebre eſt nomē tuum: ⁊ beatā te dicēt oēs generationes. Vbiqꝫ glo̓ſa dicūtur de te ciuitas dei. vbiqꝫ pſallitur. qꝛ hō natꝰē in ea; ⁊ ipē fūdauit ec altiſſimꝰ Bbiqꝫ īquā p̄dicat̉. vbiqꝫ dlamat̉: qꝛiſ̓s xp̄ūs filiꝰ dei noſcitur in bethleem iude/ Ncc ocioſū ꝙ additur iude; ſiquidē amonet nos eiꝰ que adpres facta eſt re ꝓmiſſio. Nō auferetur ſceptrū de iuda. ⁊ dux de femoreeiꝰ. donec veniait qͥ nuttendꝰ eſt: ⁊ip̄e erit expectatio gentiū. Salꝰ qͥppe ex iudeis: ſꝫ ſalꝰ vſꝫ ad fines terre Iutā ait te laudobūt frēs tui. manus tue in ceruicibꝰ īimicorum tuorū: ⁊ cetera q̄ de iuda illo nuſꝙͣ legimus. ſꝫ in xp̄o videmꝰ īpleta. Ipſeenī leo de tribu iuda: de qͦ ⁊ addit̉Catulꝰ leonis iuda; ad predā inqͥtfili mi aſcendiſti. Magnus p̄datorxp̄s: qͥ pͥuſꝙͣ ſciāt vocare prem autmatrē. ſcimarie ſpolis dixipit Mognus p̄dator qͥ aſcendēs in altū. captiuā duxit captiuitatē: nec tn̄ abſtulit qͥcꝙͣ: ſꝫ magꝭ ipē dedit dona hominibꝰ Has itaqꝫ ⁊ ceteras ſile̓s ꝓphecias īpletas ī xp̄o. de eo ſiqͥdē ⁊p̄dcās; ad mētē reuocat ꝙ d̓r bethleē iude. Nec oīno q̄rere et vtrū ebethleē poſſᵗ aliqͥd boni eē Soneqd̓ ad nos ſpectat: diſcimꝰ eciā exhͦ. quē admoᵐ ſuſcipi velit. qͦ ī bethleē voluit naſci. Erat enī qͥ forte etſublimia q̄rēda arbitraret̉ eē palacia: ut cū glu̓ rex gle̓ ſuſciꝑet̉ Dꝫ nōꝓpt̓ hͦ a regalibꝫ illis ſedibꝰ penit.In ſiniſtra eiꝰ diuiciē ⁊ gleꝫ ī dextralōgit̓ nitas vite. Hoꝝ oīꝫ eternā īcel̓ affluētia ſuppētebat: ſꝫ pauꝑ tasnō īueīebat̉ ī eis. Porro ī t̓ris abūdabat ⁊ ſuꝑobūdabat hͨ ſpes: ⁊ neſciebat hō p̄ciū eꝰ Hāc itaqꝫ dei filiꝰcōcupiſcēs: dn̄dit vt eā eligat ſibi.nob̓ qͦꝫ ſuci eſtiātiōe fc̄at p̄cioſā Adorna thalamū tuū ſyon: ſꝫ humilitate ⁊ pauꝑtate. In hijs enī pānis