Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

pn̄tia conferebat Protinꝰ erum aīodiſcedēte. lingua ſilebit. oculi nil videbūt. obſurdeſcat aures: corpꝰ ocrigebit. facies expalleſcet. in breuiquoqꝫ totū cadauer putreſcet et putridū fiet: ⁊ decor omīs in ſane ꝯuertetur Vt quid ergo pro tēporali qͣlibet delcātiōe ꝯtriſtas et ledishoſpitē tuū iſtū. cū nec ſentire quidem vllo mō poteras iuſi ꝑ ipſum.Adhuc ſi tantū ꝯfert tibi exul ⁊ inimiciciarū cauſa qͦ facie dn̄i ſui eiettus: ⁊ quantū tibi p̄ſtabit recōcilioatus? Noli o corpus noli impedirerecōciliationem illam;: qm̄ grandisexin tibi gle p̄paratur. Pacienterymo libenter temetip̄m expone adoīa; nichil diſſimulēs qd̓ huic videat̄ recōciliatiōi poſſe ꝓdeſſe Dic hoſpiti tuo qꝛ recordobit̉ dn̄s tui. ⁊ reſtituet te ī gradū pͥſtinū: ⁊ tu memēto mei. Oīno enī memor erit tui inbonū ſi bn̄ ſeruerꝭ illi: ⁊ cū ꝑuenerit ad dn̄m ſuū ſuggeret ei de te. etloq̄tur bonū ꝓ bono hoſpite dicēs.Cū in vltionē culpe ſue exularet ſeruus tuꝰ. pauꝑ quidam apud quemhoſpitatꝰ ſū mecū fecit inaꝫ: ⁊ nūcretribuat ꝓ me dn̄s meꝰ Primo ſiqͥdē oīa ſua. dehinc eciā ſemetip̄m expoſuit vtilitatibꝰ meis. nō ꝑcens ſibi ꝓpter me. in ieiunijs multis. inlaboribꝰ frequēt̓. in vigilijs ſupͣ modu; in famē et ſiti. ⁊ in frigore ⁊ nuditate Quid igit̉? Profecto nō mētietur ſcriptura q̄ dicit. Volūtatē timentiū ſe faciet; ⁊ dep̄cationē eoꝝexaudiet. O ſi forte guſtare poſſesdulcedinē hanc: ſi forte gloriā iſtāvaleas eſtimare. Mira enī dcūrusſum: ſꝫ tn̄ vera ⁊ oīno indubitata fidelibꝰ Ipe dn̄s ſabaoth dn̄s ꝯ b̓tutūI rex gle̓. ip̄e deſcēdet ad reformāda corꝑa nr̄a: ⁊ ꝯfigurāda corꝑi doritatꝭ ſue Quāta eit illi gl̓ei. ꝙ ineffabilis exultatio. qn̄ crector vniu̓ſitatꝭ qͥ ꝓ aīabꝰ iuſtificādis humil̓ante venerat I occultꝰ: pro te glorificāda o miſera caro/ ſublnus veiuet ⁊ maifeſtꝰ: nō iā in īfirmitateſꝫ in gl̓ci ⁊ maieſtote ſua? Quis cōgitabit diē aduentus illiꝰ. qn̄ deſcendet cū plenitudīe lumīs. angelis p̄currētibꝰ ⁊ tube ꝯcitu excitōtibus de puluere corpꝰ inops et rapientibꝰ illud obuiani xp̄o in aeraQuouſꝫ ergo caro miſera inſipiēs/ceca/ ⁊ ꝓrſus inſana. trāſitorias ⁊caducas q̄rit cōſolatiōes ymo deſolatiōes. ſi forte cōtingat repelli/ ⁊ īdigna iudicari hac gle. mogꝭ autēnichilominꝰ ineffabili in eternū extruciori pene? Non ſic obſecro frēsmei nō ſic: qnymo delectetur in huiuſmodi meditatioībꝰ aīo nta. qn̄ecia caro nr̄a reqͥeſcat in ſpē. ſaluatorē expectas dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m: q̄reformabit illā ꝯfiguratō corꝑi doritotꝭ ſue. Sic enī ait ꝓph̓is. Sitiuit in te aīa mea: ꝙͣ multiplicit̓ tibi caro nieā. Deſiderabat ſiquidē onima ꝓphetal̓ aduentū pͥorē. quoſe nouerat redimendā: ſꝫ multo anipliꝰ caro deſiderabat aduentū poſteriorē. ⁊ gl̓i̓ficationē ſuā Tūc enīīplebūtur deſideria nr̄a: et plena ei̓tinqueſtqte dn̄i oīs terra. Ad quomgl̓u̓ꝫ. ad quō btītudinē. ad quā deniqꝫ pacē q̄ exuperat oēm ſenſū. ip̄e ſua mīa nos ꝑducat. nec ꝯfūdot noc