Dominica xli.pꝰ feſtū trinitatis5

Stās āt phariſeus. de preſumptione vide ſecūda parte titulo tercio capitulo ſexto per totum⁊ capitulo. iij. §. x.Secundo deſcribitur impēdentium meritorūiactatio ibi. Deus gratias ago tibi quia nō ſuꝫſicut ceteri hominuꝫ et cetera. Qualis fuit iſtius ſuperbia ſecunda parte. titulo tercio. capituſecundo paragrapho quarto ante b. cum exemplo. Et quarta parte titulo. quinto. capit. duodecimo paragrapho primo et ante et poſt per totum vide etiam ſupra de inan gloria. et de iactantia. Et de temerario iudicio ſecunda partetitulo tercio. capitulo. octauo paragrapho primo ſecundo. ⁊ iij.Tercio deſcribit publicani humiliationem vtcontraria iuxta ſe poſita magis eluceſcant dicens Publicanus autem et cetera vbi quattuor humilitate eius conmēdantia deſcribunturvl̓ proponuntur In cuius ſignum longe ſtetitvbi notatur pudor. ſecūdo timor propter queꝫnolebat oculos ad celum leuare tercio dolor qꝛpercuciebat pectus ſuum. quarto confeſſionisardor quia dicebat. deus propicius eſto michipeccatori. vide ſupra. de contricione Et de iuſtificatione impij. quarta parte titulo. nono capitulo ſexto per totum Et de humilitate vid̓ ſupDeus propicius eſto mihi peccatori. In quibus verbis duo notantur ſcilicet inuocatio diuine pietatis cum dicitur deus propicius eſtoAllegatio vitij prauitatis addens mihi peccatori. Primo dico ꝙ volens diuinaꝫ miſericordiam implorae̓ debet ad deum recurrere per d̓uotam orationem et per contricionem et cetera.Secundo debet ſe humiliare coram deo peccatorem ſe cognoſcere de humilitate vid̓ ſuꝑ.Amen dico vobis deſcendit hic iuſtificatus indomum ſuam ab illo Iuſtificatio impij. deſcribitur quarta parte. titulo nono capitulo ſextoqui ſe humiliat exaltabit̉ ⁊c̄.¶Dominica xij. poſt feſtū trinitatis.Super epiſtola ſecunda ad corinthios tercio.que ſic incipit. Fiduciam talem habemus per.chriſtum ad deum non ꝙ ſufficientes ſumus cogitare aliquid a nobis quaſi ex nobis ⁊c̄.Primo oſtendit apoſtolus in generali a deo eēnoſtram ſufficienciam d. Fidutiam talem habemus perſchriſtum ad deum vbi apl̓s duo facitPrimo enim actum nobis virtuoſum inſinuat ſcilicet ſpem cum dicit. Fidutiam habemusSecūdo actū determīat etī format. quā formāe nos neccē ẜuare cū addit ad d̓ū d̓ ſpe vid̓ ſup̄

Sufficientia noſtra ex deo eſt. In quibus verbis duo notantur ſcilicet defectus humane infirmitatis cum dicitur ſufficientia noſtra. profectus diuine bonitatis cum additur ex deo. eſtPrimo enim dico ꝙ magnum defectum habemus infirmitates ex originali. De illo vide. sͣEt d̓ hominis miſeria et infirmitate vid̓ ec. sͣ.Secundo hoc oſtendit ſpecialiter quantuꝫ adpreſentem vitam ibi Qui et ydoneos nos fecitminiſtros noui teſtamenti. Ad cuius euidentiam eſt notandum ꝙ duplex eſt dei teſtamentuꝫprimum quod fuit lex. Moyſi. De qua vide.prima parte titulo. decimoquarto capitulo. pͥmo ſecundo et tertio. ſecundum et vltimum fuit lex. euangelij. de qua vide prima parte. titulo. decimo quinto capitulo primo. per totū. Etvtraqꝫ lex. dicitur teſtamentum quoniaꝫ ſicutteſtamentum eſt ſcriptura autentica teſtatorisexprimens voluntatem vltimam ſic et vtraqꝫlex. eſt autentica mundo exprimens diuinamvoluntatem non littera ſed ſpiritu id eſt qui n̄ſeruamus legem adlitteram vt iudei ſed ſecundum ſpiritualem intelligentiaꝫ alias non eſſemus miniſtri noui teſtamenti. ⁊cͣ.Littera enim occidit ſpiritus autē viuificat.prima parte titulo decimo quinto capitulo primo circa finem. ⁊ ante pͥmū. §.Tercio hoc oſtendit ſingulariter quantum adfuturam vitam. ibi ꝙ ſi miniſtratio mortis id ēlegis veteris que fuit lex mortis. tuꝫ quia trāſgreſſoribus mortē infligebat: tuꝫ quia a morteſpirituali non preſeruabat. De illa lege videprima parte titulo decimo quarto ca. i. ij. ⁊ .iij.Super euangelio Mar. vij. qd̓ ſic incipit.Exiens Iheſus de finibus tyri venit per ſydonem ad mare gallile inter medios fines decapoleos. et adducunt ei ſurdum et mutuꝫ et deprecabantur euꝫ vt imponat illi manu. et apprehendenſ eum de turba ſeorſum miſit digitosſuos in auriculas eius et expuens in terram tetigit liguam eius. Et ſuſpiciens in celum ingemuit et ait. Effeta qd̓ eſt adaperire. Et ſtatimaperte ſunt aures eius et ſolutum eſt vinculumlingue eius et loquebatur recte Et precepitillis ne cui dicerent. quanto autem eis ⁊cͣ.In preſente euangelio agitur de curatione cuiuſdē ſurdi ⁊ muti circa cuiꝰ curatōꝫ miraculoſaꝫ quattuor deſcribunturPrimo ponuntur quedam antecedentia et ſuntlria ſcꝫ in firmi adductio aliorꝝ ꝓ ipſo d̓ p̄catō-