LitteraP ante r

De principibus ſiue dominis vide etiam varia ſupra ſub. d̓ ſcꝫ dominis. ⁊ ſupra ſub p. ſcꝫ.prelaturarincipes qūo ſe vario mō habere ſe dn̄t in iuſticia. iiij. ꝑ. t. i. ij. c. iiij. §. i. etiam ꝑ totū. ca.Princeps ſecularis qui illegitimus eſt. qūo.legitimatur. iij. ꝑ. t. i. ca. xvij. §. vi.Priuilegiū dicitur alia lex priuata eſt ⁊ pr̄iuilegiū datū a deo ⁊ pͥuilegiū ab homine. ⁊ pͥuilegia per quem concedi p̄n̄t .i. ꝑ. t. xix. c. vnico.Priuilegioꝝ interp̄tatio vbi ꝟba ſunt obſcuraſiue ambigua ad quē ſpectat cuius eſt condere.que ſunt pͥuilegioꝝ ſpecies. aliud eſt r̄ale aliudꝑſonale. ⁊ aliud corporale. ⁊ que differentia int̓pͥuilegiū ⁊ cōfirmationē. ibi. §. i. ⁊. ij.Priuilegiū nō valet ſiue euacuatur decē moīsQui dicūt ſe exemptos allegantes pͥuilegia reibi. §. iijquiſiti ab ordinario tenentur tradere in ſcriptꝭEt nota ꝙ quidam ſunt ita pͥuilegiati ꝙ nec ratione delicti nec rōe cōtractus cōueniri pn̄t ibi.§. iiij.Priuilegia ordinis fratꝝ p̄dicatoꝝ habentur.ibi. c. ij. ꝑ. totū vide tn̄ multo plus ſuꝑͣ p̄dicatorum fratꝝPriuilegium ꝑſonale perſonā ſequitur ⁊ extinguitur cū ꝑſona. eſt vna de regulis iuris qͥ ⁊ declarat̉ .i. ꝑ. t. xx. c. vnico. ſb̓. ꝑ ſcꝫ pͥuilegiūPriuilegia eccleſiaꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ eccleſiaſticaruꝫqūo diuidūtur. ⁊ quo diſtinguuntur. que pͥuilegia ſunt data a papa ⁊ que ab imꝑatore. qūointelligunt̉. iij. ꝑ. t. xij. c. iij. §. iiij. c. ꝑ totū ⁊. ve.Priuilegiū hꝫ rhomana curia ꝙ n̄ appellari p̄ta papa ad eius ſucceſſorem. neqꝫ ad ꝯſiliū generale. iij. ꝑ. t. xxiij. c. iij. qͣſi ꝑ totūPriuilegia predicatoꝝ in cōmuni ſunt. xix. iij.ꝑ. t. xviij. c. i. §. ij. ꝑ. totū. vide etiā de eccleſie priuilegijs. ibi. c. iij. §. i.Priuilegijs eccleſiaſticis qūo gaudent clerici.iij. ꝑ. t. xxiij. c. vPriuilegia eccleſiaꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ eccleſiaſticarumque ſunt qūo contra eaſdē fit. iij. ꝑ. ti. xij. c. iij. §quartoProcurator aduocatus. ⁊ iuris cōſultus qūopeccare p̄nt multipliciter in iuditio vel alias ⁊attenditur moderamen ſalarij eorundē circa qͦttuor. ⁊ procurantes ⁊ aduocantes in cauſa vſuraria peccāt mortaliter. ij. ꝑ. t. i. ca. xix. §. viij.Procuratores religionum qūo inculpātur dealiquibus. iij. ꝑ. txvi. ca. i. §. xi. vltra mediū.Procuratorū officium ⁊ notarioꝝ deſcribitur.vario modo ſupra ſb̓ littera nſcꝫ notariujs ⁊. iijꝑ. t. vi. ca. iij. qͣſi ꝑ totū

Procurare honores ⁊ dignitates qͣꝫ periculoſum ſit qūo ſe homo cauere debet ab huiuſmoīij. ꝑ. t. iij. ca. v. §. ij.Proditio ponitur a beato Gregorio inter filias auaricie. qūo vario modo deſcribitur. ⁊ d̓claratur vario modo. ij. ꝑ. t. i. c. xxij.Proditio eſt magnū ſcelꝰ ſumme odioſum deoet hominibus. que mala ex eadē oriuntur. ipſaꝓditio ſit tribus modis. ibi. § v. ⁊. vi.Queritur cū quis poſſidet iniuſte ciuitatē velcaſtrum ⁊ amittit talē ciuitate vel caſtrum ⁊ recuperet dominus eius ſi peccet. ibi. §. vijUtꝝ hoſtē capitalē. alicuius domini vel cōmunitatis iniuſte agentis vel bellantis cōtra ip̄mdominū vel ciuitatē ſit licitū proditorie occidēibi. §. viij.Proditoria manus deſcribitur. ⁊ quid ſignificant eius quinqꝫ digiti ſiue modi. ij. ꝑ. t. ij. ca. pͥmo. §. xiiij.Prodigalitas vnde procedit ī quo cōſiſtit hocvicium qūo opponitur varijs vicijs. quare auarus magis dicitur liberalis. qͣꝫ prodigus. ⁊ grauius peccatum eſt auaricia qꝫ prodigalitas triplici ratione. ij. ꝑ. t. vi. ca. viij.Prodigalitas deſcribitur ꝑ thema ex pſalmo.quod ⁊ de ipſa declaratur cum triplici mēbro.ibi. §. i.Prodigalitatis vicium in quo conſiſtit ⁊ qūoprodigus diſſipat ſubſtantia ſuā tripliciter. ⁊cͣibidē. §. ij.Prodigalitatis nocumētū quod eſt cum notabili exemplo. ibi. §. iiij.Profeſſio qūo fit ad modum homagij. in quorum manus fieri debꝫ. quid eſt profeſſio qn̄ nōhabet effectu quantuꝫ tempus poſtulat. q̄ profiteri p̄n̄t ante annum. quando mala ꝓfeſſio tenet. iij. ꝑ. t. xvi. ca. iij.Profeſſio tacita fit multis modis. ⁊ que eſt diſtinctio inter habitū nouiciorum ⁊ aliorū qūoobligat tercia profeſſio. qn̄ ante annum recipere poſſunt habitum ꝓfeſſionis. ibi. §. i.Profeſſio inpuperum deſcribitur quando ſcꝫparentes recipere pn̄t filios ingreſſos ad r̄ligionem. ⁊ quādo hoc facere nō poſſunt. qͥs annuseſt aptus ad ꝓfeſſionum. qui multis annis manere poſſunt ante profeſſionē. ⁊ profeſſus tacitein quibus caſibus tenetur ad tria vota religionis. ibi. §. ij.Profeſſionis fructus ſiue vtilitas que eſt quidmeretur. ⁊ quare vtilior eſt ingreſſus religioīsqꝫ peregrinationis. terre ſancte. ibi. §. iij.Profeſſus ſi fuerit in r̄ligione quando dominꝰpoſſit eum repetere. ⁊ in qͦt annis. cum quibus