LitteraP anter

et de quibus. iij. ꝑ. t. x. c. iiij. §. iiij. bPrelati quo ſibi eligere poſſunt confeſſorē propriū ⁊ a quibus ille poſſit eos abſoluere. iii. ꝑtet. xvii. ca. ii. §. ii. ante mediūPrelati quo ſignificātur ꝑ paſtores de qͥbꝰ cātic̄. i. i. ꝑ. t. i. ca. ij. §. v. poſt medium.Prelatis in dignitate cōſtiutus. qͣuo tria d̓bentur. iiij. ꝑ. t. v. c. x. vltra mediūPrelatis quis honor debetur. ibi. §. i. ⁊. ij.Prelati qui habēt aliqua in cōmuni ꝙ hoc nōminuit ſtatū ꝑfectionis eorūdē ꝓbatur multipliciter. iiij. ꝑ. t. xij. ca. iiij. §. xv.Prelature impoſite qūo ⁊ qn̄ non tenetur ſubditis obedire. iij. ꝑ. t. xvi. c. i. §. ix. poſt medin̄.Prelati quo deo reddent rationē de varijs ī nouiſſimo. iiij. ꝑ t. xiiij. c. ix. §. vij.Prelatura ſiue dominiuꝫ infidelium ſuꝑ fideles p̄t dupliciter conſiderari. ⁊ prelatio ⁊ dominium introducta ſunt a iure humano. ij. ꝑ. t. xij.c. iij. §. i. d. e.De platis vide etiā ſb̓. d̓ ſcꝫ dominisPrelatus qūo habere d̓bet triplicē cōſideratōnem ſcꝫ circa ſubditū vt reguletur. circa virtuoſum vt imitetur. ⁊ circa prauū vt excitet̉. ij. ꝑ. t.v. c. xi. §. iij.Premia varia deſcribuntur vario mō ſupͣ. ſublittera b ſcꝫ beatitudine. ⁊c̄Preparatio ad celebrationē vel ad cōmunionē quo ⁊ qualiter. feri debet. iij. ꝑ. t. xiij. c. vi. §.vij. viij. ix. ⁊. x.Preparatio ad gratiam deſcribit̉ ſup̄. ſub. g. ſcꝫgratia. ⁊. iiij. ꝑ. t. ix. c. iiij. qͣſi ꝑ totū. ⁊. c. v. §. iiijPreparare quo quilibꝫ penitens ſe dꝫ ad mortem. qūo facere dꝫ ꝯfeſſionē. iij. t. x. c. ij. ꝑ totumPreſbiteroꝝ vide varia infra ſb̓ ſ .ſ. ſacerdos.Preſcriptio legitima quattuor requirit que p̄ſcribi non poſſunt ipſa duobus modis interrupitur ⁊ in ſeptem caſibus ipſa non currit nec interrumpitur ſed quieſcit. ⁊ quo tēpore ipſa incipit currere. ij. ꝑ. t. i. c. xv. §. vij.Preſentare quo debēt electores electū. quā penā incurrūt hoc non facientes. iij. ꝑ. t. xix. ca. ij§. i.Preſumptio qūo multipliciter ſumitur. q̄ virtus eſt magnanimitatis. ⁊ quo ambitionis vitium opponitur magnitudini. ij. ꝑ. t. iij. c. viPreſumptio deſcribitur tripliciter ẜm illud iudithyi. de ſe ⁊ d̓ ſua virtute preſumentes humilias qūo ⁊ qualiter hoc fit in bono ⁊ in malo ⁊in qua etate dicitur p̄ſumptio. ibi. §. i.Preſumptio an ſit grauius peccatū aut puſillanimitas ſibi ꝯͣria. iſta duo cōſiderari p̄nt tripliciter ibi. §. ij.

Preſumptio qūo deſcribitur ẜm illud pſalmiſte. Ego dixi in abundantia mea Et ē triplex p̄ſumptio ⁊ que p̄ſumptiones ſunt culpabiles ⁊que non. ibi. §. iij.Preſumptio qū̄o punit̉ a deo. ⁊ qūo deꝰ ab iſtꝭdupliciter faciem ſuam auertit. ibi. §. iiij.Preſumptio etiā accipit̉ ꝓ decimo gradu ſuꝑbie. ⁊ in quo conſiſtit ⁊ que pertinēt ad p̄ſumptionē. ij. ꝑ. t. iij. c. iij. §. x.Preſumptō nouitatū dicitur filia inanis glorie in quo ꝯſiſtit illud vitium. ⁊ agitur de inordinato ornatu mulierū. ij. ꝑ. t. iiij. §. v.Preteritoꝝ memoria qūo pertinet ad primamparte prudentie. ⁊ ſunt octo quoꝝ debemus inter cetera reminiſci. iiij. ꝑ. t. ij. c. ij. §. iiij. Ceteraquere ſupͣ ſb̓ littera m ſcꝫ memoriaPrimates ⁊ patriarche ſunt minores papa. etmaiores archiepiſcopis que eſt differentia int̓eos. hn̄t quattuor priuilegia. ⁊ in octo caſibushabent iuriſdictōne in ſubditos ſuoꝝ ſuffraganeoꝝ. At qui ꝓprie dicunt̉ primates. iij. ꝑ. t. xx.ca. iiij.Primicie que ſunt. ⁊ qͥd d̓cime quare primiciedant̉ ⁊ qūo homines ad eas obligant̉ ſiue teneantur. ij. ꝑ. t. iiij. c. iij. §. iij. b. c.Primicerius ſiue cantor quis eſt. qn̄o ſb̓eſt archidiacono ⁊ archipreſbitero quod eſt eius officium qūo facere debet mandatum archidiacono. iij. ꝑ. t. xix. c. viij.Princeps ⁊ domini qūo ſe habere dn̄t in regimine. quas virtutes habere dn̄t. qūo habere debent variam prudentiā. et que mala ꝓueniunt.ex ipſoꝝ imprudentia. iiij. ꝑ. t. ij. c. vi.Princeps qūo ex virtute prudentie ſtudere dꝫvt ſcꝫ deo placeat. populo pro poſſe ſatiſfaciat.rei publice ꝓuideat. ⁊ leges iuſtas. ⁊ poſſibilescondat. ibi. §. i.Principū ſubditi ſiue polycia ⁊c̄. vide ibi. §. ijPrincipibusʸ quo p̄cipue neceſſaria eſt clemētia. ducutur ad hoc deceꝫ exempla pulchra q̄ ⁊ꝑ ordinē declarant̉. iiij. ꝑ. t. iiij. c. ix. §. i.Princeps quis eſt ẜm philoſophū qūo ip̄e inſe pollere dꝫ oī virtute iuſticie. ⁊ qūo debꝫ eſſeexemplaris ſcꝫ ad ſapientiā acquirendā ad auariciā deteſtandā ⁊ ad luxuriam fugiendā. iiij. ꝑte. t. v. c. iiij. §. ij.Principandi p̄cipue ſunt tres ptātes que ⁊ perordinē declarant̉ ibi. §. i.Decet cōceſſum a principe beneficiū eē māſuꝝEſt vna de regulis iuris que ⁊ d̓clarat̉ .i. ꝑ. t. xx.ca. vnico. ſb̓ d̓ ſcꝫ decet.Prīcipū ſiue dn̄oꝝ ꝓprius ſacerdos qͥs dic it̉cui ꝯfiteri tenēt̉. iij. ꝑ. t. xvij. c. iij. §. i. b. c.

K ij.