CXV1

Pſalmusvt de Iacob faceret iſrael. Magnū adiutoriū: iſrael iam vidēs deū. Hic gͦ poſitus⁊ ꝑegrinus nōdū vidēs deū: ſi habuerꝭ adiutorē deū Iacob: ex Iacob eris iſrael: eteris vidēs deū: ⁊ periet omnis labor: ⁊ omnis gemitus: Trāſient cure mordaces: ſuccedēt laudes felices. Beatus cuiꝰ deꝰ Iacob adiutor eſt eius: huius Iacob. Qua1re iſte beatus interim adhuc in hac vitā gemēs: Spesˣ illiꝰ in dn̄m deū ipſiꝰ.Ideo beatus: qꝛ ſpes ipſius in dn̄m deumip̄iꝰ. In qͦ eſt ſpes ip̄ius: ip̄e erit res ip̄ius.Fratres: an forte erraui: qꝛ dixi rem noſtrāfutuꝝ deū? Quid ſi dicerē hereditatē nr̄aꝫfuturū deū? Spes mea es tu: portio mea interra viuentiū. Tu eris portio mea: eris tupoſſeſſio ⁊ poſſidebis. Poſſeſſio dei eris:⁊ poſſeſſio tua erit deꝰ. Tu erꝭ poſſeſſio eiꝰvt colaris ab eo: ⁊ ip̄e erit poſſeſſio tua vtcolas eum. Nā ⁊ tu colis deū: ⁊ coleris abeo. Recte dicitur colo deū: quō aūt colora deo? Inuenimꝰ apud Apl̓um: Dei inqͥtagricl̓tura eſtꝭ: dei edificatio eſtis: Et dn̄s:Ego ſum inqͥt vitis: vos eſtꝭ ſarmēta: ⁊ pater meus agricola. Colit te gͦ deꝰ vt ſis fructuoſus: ⁊ colis deū vt ſis fructuoſus. Tibi bonū ē qd̓ te colit deꝰ: tibi bonū eſt ꝙ tucolis deū. Cultor deus ſi recedat ab hoīedeſertꝰ fit ipſe homo: Cultor homo ſi recedat a deo deſertꝰ ſit ip̄e hō. Nec creſcit deus accedēte te: nec decreſcit diſcedēte te.Ergo erit ip̄e poſſeſſio nr̄a vt nos paſcat:⁊ erimꝰ poſſeſſio eiꝰ vt nos regat. Spes illiꝰ in dn̄m deū ip̄ius. Quis eſt iſte dn̄s deus ip̄ius? Attēdite fratres: multi em̄ habētmultos deos: ⁊ dicūt eos dn̄os ſuos ⁊ deos ſuos. Sꝫ dicit Apl̓us: Et ſi ſūt qui dicātur dij: ſiue in celo: ſiue in terra: quēadmodū ſunt dij multi: ⁊ dn̄i multi: nobis tn̄vnus deus: pater ex quo oīa: ⁊ vnus dn̄sIeſus chriſtꝰ ꝑ quē oīa. Ergo ipſe ſit ſpestua dn̄s deꝰ tuꝰ: in illo ſit ſpes tua. In dn̄odeo ſuo ē ſpes etiā illiꝰ qui colit Saturnū:in dn̄o deo ipſius ē ſpes qui colit Martē:qui colit Neptunū: q̄ colit Mercuriū: pl̓addo: qui colit ventrē: de quibꝰ dictū eſt:Quorū deus venter eſt. Ergo ille illius deus: atqꝫ ille illius: quis huius beati? Quiaſpes ipſiꝰ in dn̄o deo ipſiꝰ. Sed qͥs eſt iſteQui fecit cęlū ⁊ terram mare ⁊ oīaque in eis ſunt. Fratres mei: magnū deum habemus. Benedicamꝰ nomē ſanctūeius: qꝛ dignatꝰ eſt face̓ nos poſſeſſionē ſuam. Nōdum vides deuꝫ: nō potes amare

CXVplene qd̓ nōdū vides: Que vides ip̄e fec̄.Miraris mūdū: quare nō artificē mundi?Suſpicis celū: ⁊ exhorreſcis: Cogitas vniuerſā terrā: ⁊ ꝯtremeſcis. Miraris magnitudinē: qn̄ cogitationē occupas. Reſpiceinnumerabilitatē ſtellaꝝ. Reſpice tāta genera ſeminū: tātas diuerſitates aīaliū: qͥcquid natat in aqͥs: repit in terra: volitat inaere: circuit in celo. Oīa iſta: qͣꝫ magna: qͣꝫp̄clara: qͣꝫ pulchra: qͣꝫ ſtupēda. Ecce qͥ fecit hec oīa: deus tuꝰ eſt: Pone ibi ſpem tuam: vt ſis beatꝰ. Spes illiꝰ in dn̄m deū ipſiuſ. Quē? Qui fecit celū ⁊ terrā: mare ⁊ oīaq̄ in eis ſūt. Magnū habemꝰ deū: attendite fratres magnū bonū deū facientē talia.Quid gͦ hīc cogitauit deꝰ vt face̓t? Si tn̄ dicēdū ē de deo: cogitauit celū ⁊ terrā: mare:⁊ oīa q̄ in eis ſūt. Forte dicturꝰ erat hō iſte:Uideo quidē oīa magna iſta: celū ⁊ terrā:mare: ⁊ oīa q̄ ī eis ſt̓: fec̄ deꝰ: qn̄ me cōputatdeus īter ea q̄ fecit? Et vere ego ꝑtineo adcurā ip̄ius: ⁊ mō de me cogitat deꝰ: aut ſcitan viuam? Quid eſt hͦ qd̓ dicis? Nō ſurrepat tibi mala cogitatio in cor: de his eſto d̓quibꝰ paulo an̄ loq̄bamur: Laudabo dn̄min vita mea: pſallā deo meo qͣꝫdiu ſum. Sꝫiſte talis alloqͥt̉ neſcio qͦs tepidos: qͦs exhortat̉. Et quaſi vetat ne deſperēt de ſe: qꝛnō ſunt in cōputo dei. Multoruꝫ em̄ ſunttales cogitatiōes: ſꝫ iō deſerūt deū ⁊ ꝑguntꝑ quelibet peccata: qꝛ non credunt curaredeū quid agāt. Audi eloqͥa diuina: noli d̓te deſperare: qui curauit facere te: nō curatreficere te? None deus tuꝰ eſt: qͥ fecit celū⁊ terrā: ⁊ mare? Si iſta ſola diceret: forte reſpōderes tu: Deus qui fecit celū ⁊ terrā: ⁊mare: magnꝰ deus: ſꝫ nūqͥd cogitat de meEt ipſe te fecit diceretur tibi. Quō? Nunquid ego ſum celuꝫ: aut ego ſum terra: autego ſuꝫ mare? Et quid es? Manifeſtū eſt:nec celum ſum: nec terra ſum: nec mare ſū:ſed in terra ſum. Uel hoc concedis mihiquia in terra es. Audi quia non tantū celum ⁊ terrā ⁊ mare deus fecit: fecit em̄ celū⁊ terram: ⁊ mare ⁊ oīa que in eis ſunt. Si gͦomnia que in eis ſunt: ⁊ te. Parū dico te:paſſerem: locuſtam: vermiculū: nihil horūnō ille fecit: ⁊ cura eſt illi de omnibus. Nōad preceptū cura eſt: nam preceptum ſolihomini dedit. Dicit em̄ pſalmus: Homines ⁊ iumenta ſaluos facies domine: ſecūdum multitudinē miſericordie tue deus.Multitudinem inquit miſericordie tue: ſecundū hanc ſaluos facies homines ⁊ iu-

Alia lr̄areius.dn̄o deo.