PſalmusCXLIIII

Pſalmusvtiqꝫ venerat ſoluere qd̓ nō debebat: moriin manibꝰ pctōrū: ſanguine ſuo delere chirographū mortꝭ nr̄e: Ad hoc venerat: ⁊ tn̄vt oſtēderet exemplū patiētie: trāſfigurauit corpus hūilitatis nr̄e cōforme corporigl̓ie ſue. Pater inqͥt ſi fieri p̄t: trāſeat calixiſte a me. Et vt īpleret: qͣꝫuis nō acciperetqd̓ petere videbat̉: ꝑ ſingulos dies bn̄dicāte: verū non qd̓ ego volo ait: ſed qd̓ tu vispater. Oculi oīm in te ſperāt: ⁊ tu das eſcāillis in opportunitate. ¶ Aperis tu manū tua: ⁊ imples omne aīal bn̄dictione. Et ſi nō das: aliqn̄ das tn̄ in opportunitate. Differs nō aufers: ⁊ hͦ in opportunitate. ¶ Iuſtus dn̄s in oībus vijsſuis: Et qn̄ cedit ⁊ qn̄ curat iuſtus eſt: etapud eū iniqͥtas nō eſt. Deniqꝫ oēs ſancti in tribulatiōibꝰ ꝯſtituti prius iuſticiā eilaudauerūt: ⁊ ſic bn̄ficia petiuerūt: priꝰ dixerūt iuſtum eſt qd̓ facis. Sic rogauit Daniel: ſic alij ſancti: Iuſta ſūt iudicia tua: bene paſſi ſumus: recte paſſi ſumꝰ. Nō dederūt deo iniuſticiā: nō ei dederūt iniquitatē⁊ inſipiētiā. Laudauerūt pͥmo flagellantē:⁊ ſic ſenſerūt cibantē. Iuſtus dn̄s ī oībusvijs ſuis. Nemo putet illū īiuſtū: qn̄ malialiqͥd forte patit̉: ſed ipſiꝰ iuſticiā laudet: ⁊ſuā iniuſticiā accuſet. Iuſtꝰ dn̄s in oībusvijs ſuis. Et ſanctꝰ in oībus oꝑbusſuis. ¶ Prope eſt dn̄s oībus inuocatibus eū: Et vbi eſt illud: erit em̄ cuꝫinuocabūt me ⁊ nō exaudiā eos? Ergo vide qd̓ ſequit̉. Omnibꝰᶠ qͥ inuocat eūin veritate. Naꝫ multi eū inuocāt nō inveritate: Alid̓ ab illo q̄rūt nō ip̄m querūt.Quare amas deū? Quia dedit mihi ſanitatē. Iſtud māifeſtū ē: qꝛ ip̄e dedit. Nō .n.ab vllo ē vlla ſalus: niſi ab illo. Quia dedit mihi inqͥt vxorē diuitē qͥ nihil habebā:⁊ ſeruientē mihi. Et hͦ ip̄e dedit: veꝝ dicis.Dedit inqͥt filios: ⁊ multos: ⁊ bonos: deditfamiliā: dedit oīa bōa. Iō amas? Iō nihilampliꝰ queris? Eſto eſuriens: adhuc pulſaad ianuā patriſfamilias: habet adhuc qꝛdet. In mēdicitate es cū oībus his q̄ accepiſti: ⁊ neſcis. Pānoſam carnē mortalitatis adhuc portas: ſtolā illā glorie īmortalitatis nūquid accepiſti: ⁊ qͣſi iā ſatiatꝰ nō rogas? Beati qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā: qꝛ ip̄iſaturabūtur. Ergo ſi bonꝰ eſt deꝰ: qꝛ iſta tibi dedit: quanto beatior eris cū ſeip̄m tibidederit? Deſideraſti tāta ab illo: rogo te deſidera ⁊ ip̄m. Neqꝫ em̄ vere dulciora ſuntiſta qͣꝫ ille: aut ex aliqͣ ꝑte cōꝑanda ſūt illi.

CXLIIIIErgo qui deū ip̄m a quo accepit: de quibꝰgaudet p̄ponit his oībus rebus qͣs accepit: ip̄e īuocat deū in veritate. Nā vt noueritis ſi talibꝰ hoībus ꝓponat̉ ⁊ dicatur: qͥdſi iſta oīa de quibꝰ gaudes velit tibi auferre deꝰ: iā nō amabit̉: Nō erit qͥ dicat: Dn̄sdedit dn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuit ita factū eſt: ſit nomē dn̄i bn̄dictū. Sed forte qꝛabſtulit quid dicit̉? Deꝰ qͥd tibi feci? Quare mihi abſtuliſti ⁊ illis dediſti? Iniqͥs das⁊ tuis tollis? Accuſas deū quaſi iniuſtū: ⁊laudas te quaſi iuſtū. Conuertere: accuſate: lauda illū. Tunc eris rectus: cū in omnibꝰ bonis q̄ facit deꝰ tibi placet: in oībusmalis q̄ paterꝭ deꝰ tibi nō diſplicet. Hoc ēinuocare deū in veritate: Qui ſic inuocantdn̄m exaudit eos: ꝓpe eſt: ibi eſt: nōdū dedit qd̓ vis: ibi eſt tn̄: quō medicus ſi fortealiqͥd imponat: vel oculo: vel viſceribꝰ qd̓vrendo ſanet: ſi roget eger vt tollat̉ illi: medicus expectat tempus: nō facit qd̓ rogateger: nō tn̄ recedit: et ꝓpe eſt ⁊ non facit: etio magꝭ nō facit qꝛ ꝓpe ē. Curādo em̄ īpoſuit qd̓ īpoſuit: ⁊ curādo n̄ facit qd̓ rogat̉.Nō te exaudit ad p̄ſentē voluntatē exaudiēdo ad futurā ſanitatem: ⁊ hoc vtiqꝫ advoluntatē. Nā vtiqꝫ ſanus eſſe vult etiā qͥvri nō vult. Prope eſt gͦ dn̄s oībus inuocantibꝰ eum. Sed quibꝰ oībus? Omnibꝰqui inuocāt eū in veritatē. Tales oēs confirmat decidētes: qui inuocāt eū in veritate. ¶ Uolūtate timētiū ſe faciet: Faciet faciet: ⁊ ſi nō faciet ad horā: tamē faciet. Certe ſi ideo times deū vt tu facias ipſius voluntatē: ecce ⁊ ipſe quodāmodo miniſtrat tibi: facit voluntatē tuam. Etʸ pre 2ces eorum exaudiet: ⁊ ſaluos facifet eos. Uides ad hoc exaudire medicūvt ſaluos faciat. Qn̄ hoc? Audi Apl̓m dicentē: Spe em̄ ſalui facti ſumus: ſpes aūtque videt̉ nō ē ſpes: Si autē qd̓ nō videmus ſperamꝰ ꝑ patientiā expectamus: ſalutē ſcilicet quā dicit Petrꝰ paratā reuelari in tēpore nouiſſimo. ¶ Cuſtodit dn̄soēs diligetes ſe: ⁊ oēs peccatoresdiſperdet. Uidetis qꝛ eſt apud eū ſeueritas: apud queꝫ tanta ſuauitas. Saluosfaciet omnes ſperantes in ſe: om̄s fideles:oēs timētes ſe: oēs inuocātes ſe in veritate: ⁊ oēs pctōres diſperdet. Quos omnespctōres: niſi ꝑſeuerātes in peccatis: deū:nō ſe rep̄hēdere audētes: cōtra deū quotidie diſputantes: veniā delictoꝝ deſperātes: ⁊ ex ipſa deſperatione delicta cumulā-

25 3

Alia lr̄a.ſinuocātibꝰ.

Alia lr̄a.f dep̄cationē