PſalmusCXLIIII
PſalmusMagna eius miſcd̓ia in hoc qd̓ dieꝫ vitetibi incertum fecit: vt neſcias qn̄ hinc emigrabis: ⁊ cū qͦtidie ſperas te aliqn̄ conuertas. Et in hoc eiꝰ magna miſcd̓ia. Ceteruꝫſi ſtatuiſſet diē: oībus faceret abūdare peccata de ſecuritate. Dedit gͦ ſpem venie: nedeſperādo ampliꝰ pecces: ⁊ deſꝑatio timēda eſt in pctīs. Uidete vocē deſperātis adaugenda pctā: ⁊ videte vocē ſperantis adaugēda pctā: ⁊ quō vtriqꝫ voci occurrit ꝓuidētia ⁊ miſcd̓ia dei. Audi vocē deſperātis. Iam inqͥt dānandus ſuꝫ: qͣre nō facioquicqͥd volo? Audi ⁊ vocē ſperātis. Miſericordia dn̄i magna ē: qn̄ me ꝯuertero dimittet mihi omnia: quare nō facio quicqͥdvolo: Deſperat vt peccet: ſperat vt peccet.Utrūqꝫ metuēdū eſt: vtrūqꝫ ꝑiculoſū: Uea deſperatiōe: ve a ꝑuerſa ſpe. Utriqꝫ huic ꝑiculo: ⁊ vtriqꝫ malo: quō occurrit miſericordia dei? Quid dicis tu qͥ deſꝑando volebas peccare? Iā dānandus ſum: quarenō facio quicqͥd volo? Audi ſcpͥturā: Nolo mortē impij: tantū vt reuertat̉ ⁊ viuat.Hac voce dei reducit̉ aliꝰ in ſpe: ſed timēdus eſt aliꝰ laq̄us: ne ip̄a ſpe amplius peccet. Quid gͦ ⁊ tu dicebas: qͥ ſpe magis peccas? Quādo me ꝯuertero: oīa mihi deꝰ dimittet: faciā qͥcquid volo. Audi ⁊ tu ſcripturā: Nō tardes ꝯuerti ad dn̄m: neqꝫ differas de die in diē: ſubito em̄ veniet ira illiꝰ:⁊ in tꝑe vindicte diſꝑdet te. Noli gͦ dicere:Cras me conuertam: cras deo placebo: etoīa hodierna ⁊ heſterna dimittūtur mihi.Uerū qͥdem dicis: qꝛ deꝰ cōuerſioni tue indulgentiā ꝓmiſit: ſed dilationi tue diē craſtinū nō ꝓmiſit. Suauis deꝰ omnibꝰ: ⁊ miſeratiōes eiꝰ in oīa oꝑa eius. Quare gͦ dānat? Quare flagellat? An̄ qͦs dānat: an qͦsflagellat nō ſunt oꝑa eiꝰ? Plane oꝑa eius.Et vis noſſe qꝛ ſuper oīa oꝑa eius miſerationes eiꝰ; Inde ē illa lōganimitas: quā facit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonoſ ⁊ malos. Nōnemiſerationes eiꝰ in oīa oꝑa eius: qui pluitſuꝑ iuſtos ⁊ īiuſtos? Nōne miſeratiōes eiꝰin oīa oꝑa eius? Lōganimis expectat peccatorē: dicēs: Cōuertimini ad me ⁊ cōuertar ad vos: Nōne miſeratiōes eius in oīaoꝑa eius? Et cū dicit: Itē in ignē eternū qͥparatꝰ eſt diabolo ⁊ angelis eius: hic nonmiſeratio eiꝰ: ſed ſeueritas eiꝰ. Miſeratioeius reddita eſt oꝑbus eius: ſeueritas eieſt: nō in opera ſua: ſed ī oꝑa tua. Deniqꝫſi tollas opera tua mala: ⁊ nō in te remaneat niſi opus eiꝰ: nō te dimittet miſeratio ei
CXLIIIIus. Si aūt tu nō dimittis oꝑa tua: erit ſeueritas eius in opera tua: non in opera ſua. ꝝ¶ Cōfiteātur tibi dn̄e omnia ope tꝫra tua: ⁊ ſancti tui bn̄dicatʸ te. Omnia oꝑa tua ꝯfiteant̉ tibi. Quid em̄? Terra nō eſt opus eius? Ligna nō ſūt opera eius? Pecora: beſtie: piſces: volatilia nō ſūtoꝑa eiꝰ? Plane ⁊ hec ſūt oꝑa eiꝰ. Et quō eiꝯfitebūtur et hec. Uideo quidē in angelisꝯfiteri illi oꝑa eius: ⁊ em̄ oꝑa eiꝰ ſunt angeli: ⁊ hoīes oꝑa eius ſūt. Et cū ꝯfitentur illihoīes: oꝑa eius illi ꝯfitent̉. Nūqͥd ligna etlapides vocē habēt cōfeſſionis? Prorſuscōfiteant̉ ei oīa oꝑa eius. Quid dicis: Etterra ⁊ ligna oīa oꝑa eius. Si oīa laudāt:cur nō oīa cōfitentur? Cōfeſſio em̄ nō peccatoꝝ tm̄ dicitur: ſꝫ ⁊ laudis: Ne forte vbicūqꝫ auditis ꝯfeſſionē: putetꝭ iā nō eſſe niſi peccati. Uſqꝫ adeo em̄ hoc putat̉: vt qn̄ſonuerit de diuinis eloquijs: cōtinuo ſit cōſuetudo pectora tūdere. Audi qꝛ eſt ⁊ laudis cōfeſſio. Nūquid dn̄s Ieſus chriſtushabebat peccatuꝫ? Et tn̄ ait: Cōfiteor tibipater dn̄e celi ⁊ terre. Cōfeſſio eſt gͦ in laude. Proinde quid accipiendū: ꝯfiteanturtibi dn̄e oīa oꝑa tua? Laudent te oīa opera tua. Sed talis queſtio redit ad laudē: qͣlis erat in cōfeſſione. Si em̄ ꝓpterea confiteri nō poterāt: terra: ligna: ⁊ queqꝫ īſenſata: qꝛ vocem nō habent cōfitendi: ideo neclaudabūt: qꝛ vocem nō habent predicandi: Nōne tn̄ oīa tres illi pueri enumerāt deambulātes inter flāmas innoxias: quibusſpaciū erat: nō ſoluꝫ non ardendi: ſed etiālaudandi deū: omnibꝰ dicūt a celeſtibꝰ vſqꝫ ad terrena: benedicite: hymnū dicite: etſuꝑexaltate euꝫ in ſecula? Ecce quō dicūthymnū. Nemo hoc ſentiat ꝙ mutus lapiſaūt mutū animal habeat rationē intelligēdi deū. Hoc qui putauerūt multū a veritate aberrauerūt. Deus ordinauit omnia: etfecit omnia. Quibuſdā dedit ſenſū ⁊ intellectū: ⁊ īmortalitatē: ſicut āgelis. Quibuſdam dedit ſenſum ⁊ intellectū cū mortalitate: ſic̄ hominibꝰ. Quibuſdā dedit ſenſūcorporis: nec ītellectū: nec immortalitatē:ſicut pecoribꝰ mutꝭ. Quibuſdā v̓o nec ſenſuꝫ: nec intellectū: nec immortalitatē: ſicutherbis: lignis: lapidibꝰ: tn̄ ⁊ ip̄a in genereſuo deeſſe nō poſſunt: ⁊ gradibus quibuſdā ordinauit creaturā: a t̓ra vſqꝫ ad celū:a viſibilibus ad inuiſibilia: a mortalibꝰ adimmortalia: Iſta cōtextio creature: iſta ordinatiſſima pulchritudo ab imis ad ſum-
Alia lr̄a.ftibi.