PſalmusCXLIIII.

Pſalmustua intueri licet vt tu lauderis qui talia operaris. Etᶠ virtute tuaꝫᶠ annūciabūt.Neqꝫ enim opera tua laudabūt: niſi vt virtutem tuam annūcient. Proponūtur laudes pueris in ſchola: ⁊ omnia talia ꝓponūtur que laudent̉: quorū deus eſt operator.Proponūtur homini laus ſolis: laus celi:laus terre: vt ad minora veniam: etiā lausroſe: laus auri. Omnia iſta opera dei ſunt.Proponūt̉: ſuſcipiunt̉: laudant̉: oꝑa celebrant̉: de operatore tacet̉. Ergo in operibvolo laudare creatorē: ingratū nō amo laudatorem. Laudas qd̓ fecit: taces de illo quifecit. Quaſi v̓o niſi ille tantꝰ eſſet: īueniresquod laudares? In eo qd̓ vides: quid ibilaudatur? Speciēs: vtilitas: aliqua virtus:aliqua potentia rerum iſtarū. Si pulchritudo te delectat: quid pulchrius faciente? Sivtilitas laudatur: quid illo vtilius qui fecitomnia? Si virtus laudat̉: quid illo potentius a qͦ facta ſūt oīa: a quo etiā facta nō dimittunt̉: ſed reguntur ⁊ gubernant̉ omniaNō ergo quēadmodum quidā eloquētesmulti: laudantes creaturam: obliuiſcentescreatorem: nō ſic te laudat generatio: ⁊ generatio in ſeruis ſuis collaudat opera tua.Sed quomō laudat? Et virtutē tuam annūciabunt. In laudandis operibus tuis:virtutē tuam annūcibunt. Laudatores iſtiſancti ⁊ boni fideles veri laudatores nō ingrati gratie cum laudant oꝑa dei: hec atqꝫilla ſumma ⁊ ima: celeſtia et terreſtria interipſa opera dei que laudant: ⁊ ſeip̄os inueniunt: qꝛ et in operibꝰ dei et ipſi ſunt. Quieniꝫ fecit omnia: ip̄e nos fecit inter omnia.Proinde ſi laudas oꝑa dei: et te laudaturus es: quia et tu opus dei es. Ubi ē ergo:nō te laudet os tuū? Ecce inuentū eſt quomodo ⁊ te laudare poſſis: ⁊ arrogās nō ſis.Deum in te lauda: non te: nō quia tu es talis: ſed qꝛ ille fecit te: nō quia tu aliquid potes: ſed qꝛ poteſt ille in te ⁊ per te: ac ꝑ hoclaudabūt te: et virtutē tuā annūciabūt: nōſuam ſed tuā. Diſcite ergo laudare: intuētes oꝑa: miramini artificē: gratias agēdo:nō arrogando. Laudate: qꝛ ip̄e fecit: quiaſic conſtituit: qꝛ talia donauit. Deniqꝫ vide que ſequūtur. Uirtutē inquit tuam ani. nūciabunt. ¶ Et magnificentiā glorie ſanctitatis tue loquetur: ⁊ mirabilia tua narrabunt. ¶ Et virtuteml.metuendorū tuorum dicent: ⁊ ma. gnitudine tuaᶠ enarrabunt. ¶ Memoriam abudantie ſuauitatis tue

eructabūt: Nō niſi tuū: nō niſi tuā. Iſteopeꝝ ꝯſiderator: vide ſi deflexꝰ ē ab oꝑantead opꝰ: vide ſi decidit ab eo qͥ fecit ad ea q̄fecit. Ab his que facta ſunt gradum ſibi fecit ad eum: nō ab illo ad iſta caſum. Si em̄amaueris hec plus qͣꝫ illum: non habebisillum. Et quid tibi ꝓdeſt abundare operibꝰ: ſi te deſerit oꝑator? Certe ⁊ ama hͨ: ſꝫ pl̓illum ama: ⁊ hec ꝓpter illum ama. Annuncia virtutē eius: magnificentiā glorie ſanctitatis eius loquere: mirabilia eius enarra: virtutē metuendoꝝ dic. Iſte em̄ amabilis eſt ⁊ terribilis. Non em̄ blanditur ⁊ nonminat̉. Si nō blandiret̉: nulla eſſet exhortatio: ſi non minaret̉ nulla eſſet correctio.Dicēt ergo laudatores tui: ⁊ virtutē metuendorū: virtutem creature tue punientis: ⁊diſciplinam dantis: dicent: non tacebunt.Non em̄ p̄dicabunt regnū tuum eternum:⁊ tacebunt ignem eternum. Laus em̄ dei inviā te cōſttuens oſtendere tibi debet: et qͥddiligas: et quid timeas: et quid appetas: etquid fugiaſ: ⁊ quid eligas: ⁊ quid reijcias.Tempus electionis nunc eſt: acceptionispoſtea erit. Dicat̉ ergo virtus metuendorum. Et magnitudinē inquit tuam enarrabunt eam. Sic infinitam: ſic quēadmoduꝫmagnitudinis tue non eſt finis: non de illatacebūt. Illā inquā magnitudinē tuā: de qͣſuꝑius dixeram: ⁊ magnitudinis tue nō eſtfinis: enarrabunt eā. Quō enarrabūt eā: ſifinis nō ē? Enarrabūt eā cū laudabunt eā.Et qꝛ finis eiꝰ nō ē: ſic ⁊ laudis eiꝰ nō erit finis. Probemꝰ: qꝛ non erit finis laudis eiꝰ.Beati inquit qui habitant in domo tua: inſecula ſeculorū laudabunt te. Et magnitudinē tuam illaꝫ infinitam enarrabunt eam.Memoriā abundantie ſuauitatis tue eructabunt. O epulas felices. Quid manducabunt qui ſic eructabūt? Memoriā abundantie ſuauitatis tue. Quid eſt memoriāabūdantie ſuauitatis tue? Quia nos oblitus nō es: cū nos obliti te fuerimꝰ. Omnisem̄ caro oblita erat deuꝫ: ille tamē oꝑa ſuanō eſt oblituſ. Hec memoria eius ſuꝑ nos:qꝛ nō nos oblitꝰ eſt: p̄dicanda eſt: enarrāda ē. Et qꝛ valde dulcꝭ ē: māducāda ⁊ eructāda eſt. Sic māduca vt eructes. ſic accipe vt des. Māducas cum diſcis: eructascū doces. Māducas cū audis: eructas cūp̄dicas. Hoc tamē eructas qd̓ māducaſti.Deniqꝫ ille auidiſſimꝰ epulator Ioh̓es apoſtolꝰ: cui non ſufficiebat ip̄a menſa dn̄i: niſidiſcūberet ſuꝑ pectus dn̄i: ⁊ d̓ arcano eius

Alia lr̄aſpotentiā.ꝓnūciabunt

Alia lr̄atterribiliū.fnarrabūt.

Alia lr̄a.r nō habet.