Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCXLII

PſalmusUbi inuenimꝰ? Habes in ſcripturis: Ethec dicetꝭ in ꝯfeſſiōe: Opera dn̄i vniuerſaqm̄ bona valde. Ergo hic cōfeſſio laudiseſt. Alio loco ipſe dn̄s dicit: Confitebor tibi pater dn̄e celi et terre: Quid cōfitebat̉?Nunqͥd pctā? Chriſti ergo ꝯfiteri erat laudare. Et audi laudē patris: qꝛ abſcondiſtihec inquit a ſaptētibꝰ prudētibꝰ: et reuelaſti ea paruulis. Quia ergo poſt iſtas corruptiones anguſti habitauimus in domodei: tota vita noſtra non erit niſi laus dei.Iam ſepe vobis expoſitū eſt: qꝛ recedentēneceſſitate om̄ia negocia neceſſitatis intercidūt: qm̄ erit qͥd ibi agamꝰ. Non dicodie nocte vbi nox eſt: ſed toto die cuꝫvnus dies eſt: erit quid ibi agamꝰ: niſilaudernꝰ quē diligimꝰ: qꝛ tūc videbimꝰ.Modo viſum deſideramꝰ et laudamꝰ.tūc viſum quod amamꝰ: quomō laudabimuſ? Sine fine erit laus: qꝛ ſine fine amor.Quia ergo hoc ibi agemus: ideo educ decarcere animā meam vt cōfiteatur nominituo: Beati enim qui habitāt in domo tuadn̄e: in ſecula ſeculoꝝ laudabūt te. Modo impedit carcer: quia corpus quod corrumpit̉ aggrauat animā. Non corpus aggrauat animā: nam tunc habebimꝰ corpus: ſed corpus quod corrūpit̉. Ergo carcerē facit corpus: ſed corruptio. Educde carcere animā meā vt cōfiteat̉ nominituo. Iam vox que ſequit̉ ex capite ſonatdn̄i nr̄i Ieſu chriſti. Et eſt talis ip̄a: qualiſheſterna vltima. Heſterna enim vltima: ſimeminiſtis hec fuit: Singularis ego ſumdonec tranſeā. Et hic que eſt vltima? Mef.ſuſtinebūt iuſtiᶠ quoaduſqꝫ retri-buas mihi.Explicit tractatꝰ de psͣ. CXLI.Incipit tractatꝰ de psͣ. CXLII.Epſalmo quē cantauimꝰ iam lodquar qd̓ dn̄s dederit caritati veſtre. Heſterno die pſalmꝰ breuiortractabat̉: ſed ſpaciū tꝑis dabat nobis copiam etiā de paucis multa dicēdi: Nuncqm̄ prolixior pſalmꝰ eſt: debemꝰ tantūin ſingulis verſibꝰ immorari: ne forte noncōcedat dn̄s facultatē: vt totuꝫ peragrarevaleamus. Titulus pſalmi eſt: IpſiDauid: qn̄ eum filius ſuus perſequebat̉. In regnorū libris nouimꝰ hocfactuꝫ eſſe: extitiſſe inimicū Abſalon patriſuo: geſſiſſe ꝯtra illū ſolum ciuile: verūetiā domeſticū bellū: illum aūt deiectūinique ſed humiliatuꝫ: pie accepiſſe a dn̄o

diſciplinā: ſuſtinuiſſe medicinā: non retribuentē iniquitati iniquitatē: ſed paratumcor habuiſſe ad ſequendā dn̄i voluntatē.Ille Dauid ita laudabilis: ſed alius Dauic vere manu fortis qd̓ interp̄tat̉ Dauiddn̄s noſter Ieſus chriſtus agnoſcēdus eſtnobis. Preterita enī illa facta figure fuerant futuroꝝ. Nec diu cōmendādū eſt qd̓ſepe audiſtis: qd̓ optime retinetis. Queramus ergo in hoc pſalmo dn̄m et ſaluatorēnoſtrū Ieſum chriſtū prenūciātē ſe hācꝓphetiam: et quid futurū eſſet in hoc tꝑeper ea que pridē facta ſunt p̄dicantē. Ipſeexī ſe in ꝓphetis p̄dicabat: qm̄ ipſe eſt verbum dei: nec illi tale aliqͥd dicebāt: niſi pleni verbo dei. Annūciabat ergo chriſtū pleni chriſto: illi ventuꝝ p̄cedebāt: quosp̄cedētes deſerebat. Agnoſcamꝰ ergoquēadmodū et chriſtū perſequebat̉ filiusſuus. Habebat enī filios de quibꝰ dicebat:Non ieiunabūt filij ſponſi qͣꝫdiu eis eſtſpōſus: aūt ab eis ablatꝰ fuerit ſpōſus:tūc ieiunabūt filij ſponſi. Ergo filij ſponſiapl̓i: et inter hos perſecutor diabolus Iudas. Paſſionē itaqꝫ ſuā in hoc pſalmo p̄dicaturꝰ eſt chriſtus: audiamꝰ. Rurſus aūtad hoc intentā faciamꝰ caritatē veſtrā:docēdo qd̓ ignoratis: ſꝫ admonēdo qd̓ noſtis: dn̄m ſaluatorē nr̄m Ieſū chriſtū caput eſſe corꝑis ſui: illū vnū eſſe mediatorēdei hoīm: hominē Ieſum: natū ex virgine tāqͣꝫ in ſolitudine: ſic̄ in apocalypſi audiuimꝰ. Per ſolitudineꝫ qͥppe arbitror qd̓ſolus ita natus eſt. Hūc enī illa mulier peperit: rectuꝝ ppl̓m in virga ferrea. Hec aūtmulier antiqua eſt ciuitas dei: de qua inpſalmo dicit̉: Glorioſa dicta ſūt de te ciuitas dei. Hec ciuitas initiū habēs ab ipſoAbel: ſic̄ mala ciuitas a Cayn. Antiquaergo iſta ciuitas dei ſemꝑ tolerās terrā: ſperans celum: que etiam hieruſalē vocaturſyon: vtiqꝫ de nato quodā in ſyon: et conditore ipſius ſyon: pſalmus quidaꝫ dicit:Mater ſyon dicet̉ homo. Quis homoEt factus eſt in ea: ip̄e fundauit altiſſimꝰ. Deniqꝫ ipſe in ſyon factus eſt:ſed humilis factus eſt: et idē ipſe altiſſimus fundauit ciuitatē in qua factus eſt. Itaqꝫ et illa mulier ſole cooperiebat̉:ſole ipſo iuſticie: quē cognoſcūt impij:qui dicturi ſūt in fine: Ergo errauimꝰ a viaveritatis: iuſticie lumē luxit nobis: etſol ortus eſt nobis. Eſt ergo quidaꝫ ſoliuſticie: qui non oritur impijs: Ceterū iſtū

Alia lr̄a expectāt.f donec.