PſalmusCXL
Pſalmusdelectaris legi eius: et hoc in te arguis qd̓lex eiꝰ arguit: ⁊ hͦ in te tibi diſplicet quod ⁊oculis dei diſplicet: vide qͣꝫ iuſtus es. Exquo aūt lapſus feciſti ea q̄ diſplicēt deo: ⁊fragilitate qͣdā infirmitatis hūane ꝓlaberis in illa: ⁊ adhuc portas infirmitatē carnis: ⁊ gemis cuiuſdā reluctatōis conſcīa:ex hac ꝑte iniquuſ ⁊ pctōr es. Quō inqͥesex quadā ꝑte iuſtus: ex quadā ꝑte pctorQuid eſt qd̓ diciſ? Laboramꝰ: videmur loqui cōtraria niſi nobis ſubueniat apoſtolica auctoritas. Audi illud ab apoſtolo neme malus ītellector accuſes: Cōdelectorenim inqͥt legi dei ſcd̓m interiorem hominē. Ecce iuſtus. An nō eſt iuſtꝰ qui cōdelectat̉ legi dei? Un̄ ergo pctōr? Uideo aliālegem in mēbris meis repūgnantem legimētiſ mee: ⁊ captiuū me ducētē in lege peccati. Adhuc bellū aduerſus me gero: nondū ſum totus inſtauratus. Ad imaginē fabricatoris mei: cepi reſculpi: et ex ea partequa reformor diſplicet mihi qd̓ deforme ē.Ergo qͣꝫdiu ita ſum quid ſpero. Infelix ergo homo: quis me liberabit de corꝑe mortis huius? Gratia dei ꝑ Ieſum chriſtū dominū noſtrū: Gratia dei que cepit iam reſculpere: Gratia dei q̄ infūdit ſuauitateꝫ:vt iam ꝑ interiorē hoīem cōdelecteris legidei: inde cetera ſanabunt̉: vn̄ ⁊ iſta ſanataſūt. Geme adhuc vulneratꝰ: caſtiga te: diſplice tibi. Nō ſic pugno inqͥt quaſi aeremcedens: ſed caſtigo corpus meū et in ſeruitutē redigo: ne forte alijs p̄dicans ipſe reꝓbus inueniar. Nūquid qui caſtigat corpus odit corpus? Si qͥs caſtigat ẜuū oditſeruū? Siquis verberat filiū odit filiū? Etvt aliqͥd ꝯiunctiꝰ eloqͣmur: caro tua tanqͣꝫcōiunx tua eſt. Hoc ip̄e apl̓s dicit: Nemovnqͣꝫ carnē ſuam odio habuit: ſed nutrit ⁊fouet eaꝫ: ſicut ⁊ chriſtus eccleſiam. Certecaro tanqͣꝫ coniunx eſt: et nemo carnē ſuāodio habet: Tamē quid alio loco? Caroconcupiſcit aduerſus ſpūm: ⁊ ſpūs aduerſus carnem. Cōcupiſeit aduerſus te: tāqͣꝫꝯiūx tua: ama ⁊ caſtiga donec fiat ī vna reformatiōe: vna ꝯcordia. Qn̄ iſtd̓ erit: qm̄mō clamas: Infelix ego hō: qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Nūqͥd ſeꝑabit̉ ate hoc corpꝰ: ⁊ tūc ſecurus eris? Et qͥd ē innobiſmetip̄is ingemiſcimꝰ: adoptiōem expectātes redēptōem corꝑis noſtri? Reꝑatur ergo a mortalitate ad in mortalitatē: etiam nō reſiſtit: quia nō eſt mortalitas q̄ reſiſtat. Propterea caſtiga corpus tuū: mō
C.doma quod poſtea recipias: modo deficiat et tūc ſufficiat: Nam in hac vitā reꝑarinō pōt qͣꝫdiu mortale gerit̉. Non te deponat: nō te abrūpat: porta: erudi: caſtiga reꝑabitur in fine. Et quia nemo vnqͣꝫ carnēſuaꝫ odio habuit: reſurget ⁊ caro. Sꝫ quōetiā tunc luctaturus ſū? Oportet inqͥt corruptibile hͦ induere incorruptiōem: ⁊ mortale hoc induere immortalitateꝫ. Ergo cūdicit̉: emēdabit me ⁊ arguet me: ſiue ſit frater: ſiue ſit ꝓximus: ſiue ſit vicinus: ſiue tuip̄e: in miſericordia debes argui et emēdari. Oleum aūt peccatoris non impinguetcaput meū. Sed qͥd facio dicis mihi? Patior adulatoreſ: nō ceſſant ꝑſtreꝑe: laudātin me q̄ nolo: que ego ꝑuipēdo laudant inme: qd̓ ego carū habeo rep̄hendūt in me:adulatores: fallaces: deceptores. Magnus vir ille: verbi gr̄a: Caiuſ eneꝰ: magnꝰ:doctus: ſapiēs. Sed qͣre chriſtianꝰ? Nammagna doctrina: ⁊ magne lr̄e: ⁊ magna ſapiētia. Si magna ſapiētia: approba quodchriſtianus eſt. Si magna doctrina: doctelegit. Poſtremo qd̓ tu vituꝑas: hͦ ei placet quē laudas. Sꝫ qͥd? Laudatio illa noninducat: oleuꝫ peccatoris eſt. Sꝫ nō ceſſatdicere: n̄ inde īpiguet caput tuū: id ē noligaudere ad talia: id ē noli ānuere: noli cōſentire: noli inde gratulari. Et ſi ille attulitoleum adulationis: ſed caput tuū integrūmanſit: nō inflatū eſt: nō tumuit. Si enī inflatū fuerit ⁊ tumuerit: facit pondus ⁊ p̄cipitabit te. Oleū aūt pctōris nō impīguetcaput meū. ¶ Qm̄ adhuc et oratiomea in būplacitis eoꝝ: Expecta mōme vituꝑant ait chriſtus. In primis tēporibus chriſtianorū vndiqꝫ rep̄hēdebāturchriſtiani. Adhuc expecta: ⁊ orationi ea ībn̄placitis eorū erit. Ueniet tempꝰ qn̄ ſuperent hominū milia tundentium ſibi pectus et dicentiū: Dimitte nobis debita noſtra ſicut et nos dimittimꝰ debitoribus noſtris. Iam qͦt remāſerūt qui ſibi erubeſcūtpectꝰ tudere? Ergo reprehēdāt: toleremꝰ:rep̄hendant: oderint: accuſent: detrahant:adhuc et oratio nea in beneplacitis eorū.Ueniet tempus quādo oratio mea placebit illis. Erigent enim ſe quaſi iuſti viribꝰſuis: vincetur in lucta: quia ſuꝑbe ſe erexerūt: elidētur: trahentur a peccatis: videbunt ſe iniquos: implebūtur que dicta ſūtꝑ prophetas: incipiet timeri iudiciū: ꝯuertet ſe anime acies ad cōſcientiā peccatorūet placebit illa oratio: Dimitte nobis debi
23