PſalmusCXLRTX

PſalmusInteriore enī audiuimꝰ veritatem: ⁊ ad eoſqui foris a noſtro corde ſūt loquimur. Ꝙenim dicimur eos in corde habere: de quibus cogitamus: ẜm imaginē quādam dicimus: quā de illis habemus impreſſā. Naꝫſi omnino intus ip̄i eſſent: ſcirēt vtiqꝫ quidin corde noſtro eſſet: atqꝫ ita vt eis loqueremur opus non eſſet. Si autē hoc te delectat quod foris agis: vide ne tumeſcas foris: ⁊ non poſſis redire ꝑ anguſtū: ⁊ nō poſſit tibi dicere deꝰ tuus: Intra in gaudiumdomini tui: ſed dicat tibi: quia forinſecuserat quod amaſti: ligate ei manus ⁊ pedes⁊ mittite eum in tenebras exteriores. Ubienim oſtēdit malū eſſe mitti exteriꝰ: ibi oſtēdit bonum eſſe intraſſe interius. Nam ſeruo bono qͥd dicit? Intra in gaudiū domini tui: Malo aūt ẜuo: Proijcite eū ī tenebras exteriores. Nō ergo amemꝰ magis exteriora: ſed interiora. De interioribꝰ gaudeamus: in exterioribꝰ aūt neceſſitateꝫ habeamus: non volnūtatem. Uir linguoſusqnon diriget̉ ſuꝑ terraꝫ. Uiruiū iniuſtūmalaʳ venabuntur in interitum.Ueniūt mala ⁊ nō ſubſiſtit: ideo dixit: venabūtur in tn̄teritū. Multis enim bonis:ml̓tis iuſtis euenerūt mala: ⁊ tanqͣꝫ inuenerūt eos mala. Nam ideo dixit: venabunt̉:qꝛ vnuſqͥſqꝫ abſcōdere ſe vult a malo: ſꝫ cūiueīt̉ a malo qͣſi factꝰ ē in venatiōe. Nūqͥdautē ſoli mali fugiūt a malis: qn̄ querūtura malis? Nonne ⁊ bonis dictū eſt: Si vosꝑſecuti fuerīt in vna ciuitate: fugite ī aliā?Ergo quādo mali ꝑſequebant̉ bonos: ideſt martyres noſtros cum eos comp̄hēderūt: venati ſunt eos: ſed non ad interitum.Preſſa ē enim caro: coronata eſt anima: ⁊eiecta ē aīma de carne: nec carni aliqͥd factum eſt quod obeſſet in poſterū. Inceuſaſit caro: ꝑcuſſa ſit caro: laniata ſit caro: nūquid ideo ſubtracta eſt creatori: quia dataeſt in manꝰ ꝑſecutoris? Ile qͥ creauit ex eoqd̓ non erat: non reparabit meliꝰ qͣꝫ erat?Ergo quādocūqꝫ capti ſunt iſti: venati ſūtqͥdem illos mali: ſed non ad interitum. Atvo illi qͥ non dirigent̉: ⁊ linguoſi ſunt: mala eos venabūt̉ ad interitū. Quare? Quiain miſerijs nō ſubſiſtent. ¶ Cognoui qꝛis faciet dominus iudiciumᶠ egentiſ.dEgens iſte nō eſt linguoſus. Qui enim līguoſus eſt: abūdare vult: eſurire neſcit. Illi aūt egentes ſunt qͥbus dicit: Pulſate etaperietur vobis: querite ⁊ inuenietis: peti

CXLRTXte ⁊ dabitur vobis. Ille egēs eſt de quo dicitur: Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiam:qm̄ ip̄i ſaturabunt̉. Gemūt inter ſcādalamalorū: ip̄i precant̉ ad caput ſuū: vt eruatur ab homine malo: ⁊ ab homīe malignoliberent̉: ⁊ de manibꝰ iniuſtorū eruantur.Ip̄i ergo ſunt quorū cauſam dominꝰ nonnegliget: ⁊ ſi modo preſſuras patiunt̉: apparebit gloria ip̄oꝝ: cum apparuerit capulipſoꝝ. Talibus enim hic conſtitutis dicitur: Mortui eſtis: ⁊ vitā veſtra abſcōditaē cū chriſto in deo. Ergo pauꝑes ſumus:abſcondita ē vita noſtra: clamemus ad panem. Eſt enim panis viuus: qui de celodeſcendit: ⁊ qui in via reficit nos: in patriaſaturabit nos. Modo enim vt duremus:reficimur. Nam neceſſe eſt eſuriamus quoaduſqꝫ ſatiemur. Cognoui qꝛ faciet dominus iudiciū egentis. Eertus erat iſte: quoniam faciet dominꝰ iudicium egentis. Etcauſam pauperum. Oſtendit iniqͥs īquomo diligit iuſtos ſuos: oſtendit diuitibus quomo diligit pauꝑes ſuos. Diuitesdixi ſuperbos: pauperes dixi humileſ: Diuites dixi ꝑ abūdantiaꝫ nō querētes: pauperes dixi ꝑ deſideriū ſuſpirantes. Iacietdominꝰ cauſam ip̄oꝝ. ¶ Uerūtamē iuſti cōfitebuntur nomini tuo. Et qn̄agis cauſam ip̄oꝝ: ⁊ quādo facis iudiciuꝫip̄oꝝ: tuo nomini confitebuntur. Meritisſuis nihil tribuūt: nō tribuēt totum: niſi miſericordie tue. Uerūtamen iuſti confitebūtur nomini tuo. Et qꝛ iuſti confitebunt̉ nōmini tuo: vt qͣꝫtūcūqꝫ iuſti fuerint: nihil ſibi aſſumāt de ſuo: nihil ſibi tribuāt de ſuo.Quid fiet vt dirigant cor? Quia quandoad ſe flectūt: torquēt cor: quādo autem addominū intendūt: dirigūt cor. Et vbi eriſvoluptas: vbi requies: vbi gaudium: vbibeatitudo? Nūquid in ſe? Non. Sꝫ in quoſunt lux: Nūc autē lux in domīo dixit: Iōvide quid ſequitur: vide quo concludit.Inhabitabunt recti cū vultū tuo.Male autem illis fuit in vultū ſuo: bene illis erit cū vultū tuo. Quando vultū ſuumamauerūt: In ſudore vultus ſui panē māducauerūt. Redeant: ⁊ deterſo ſudore: finitis laboribꝰ: pereūte gemitū: veniet illisfacies tua abūdans ſufficientia. Nihil q̄rent amplius: qꝛ meliꝰ non habent: ampliꝰnon te deſerent: ne deſerant̉ a te. Eetenimpoſt reſurrectionem de domīo qͥd dictū ē?Ad implebis me leticia cum vultu tuo. Si

Arcapiēt ītu

Alla lr̄arcapiēt ī inter

Alia lr̄.finopis

Alia lr̄aEt habita

Ilia lr̄a.tviudictam