Pſalmus
CXXXVIII.yO
Pſalmusturi. Si ergo Adā forma futuri: quō de latere dormiētis Eua facta eſt: ſic ex latere domini dormiētis: id eſt in paſſione morientiset in cruce ꝑcuſſi de lancea manauerūt ſacramēta quibus formaret̉ eccleſia. Naꝫ defutura eadē paſſione ſua ſic dicit ī alio pſalmō: Ego dormini ⁊ ſomnū cepi ⁊ exurrexi:qꝛ dominꝰ ſuſcepit me. Ergo dormitio intelligit̉ paſſio. Eua de latere dormiētis: eccl̓iade latere patientis. Loquit̉ ergo dominusnoſter Ieſus chriſtus in ꝓphetis: aliqn̄ exvoce ſua: aliquādo ex voce noſtra: qꝛ vnūſe facit nobiſcū: ſicut dictū eſt: Erūt duo incarne vna. Unde dicit ⁊ ipſe dn̄s in euangelio cū de cōiugio loqueret̉: Igit̉ iam nonſunt duo: ſed vna caro. Una caro: quia denoſtra mortalitate carnē ſuſcepit. Nō autēvna diuinitas: quia ille creator: noſ creatura. Quicqͥd igitur dominꝰ loquit̉ ex ꝑſonaſuſcepte carnis: ⁊ ad illud caput ꝑtinet qd̓iam aſcēdit in celuꝫ: ⁊ ad iſta membra queadhuc in terrena peregrinatōne laborant.Pro quibus laborantibꝰ membris cum eaSalus inſequeret̉: clamauit de celo: Sauleſaule quid me ꝑſequeris? Audiamus gͦ loquētem dominū noſtrū Ieſum chriſtum inꝓphetia. Cantati em̄ ſunt ip̄i pſalmi: longeanteqͣꝫ dn̄s de Maria virgine naſceret̉: nōanteqͣꝫ dominꝰ eſſet. Semꝑ em̄ creator omniū: aliqn̄ aūt ⁊ natus ex creatura. Diuinitatem em̄ illam credamꝰ: et quātū poſſumintelligamꝰ equalem patri. Sed illa diuinitas patri equalis facta eſt ꝑticeps mortalitatis noſtre: nō de ſuo: ſed noſtro: vt ⁊ nosefficeremur ꝑticipes diuinitatis eius: nō denoſtro: ſed de ip̄ius.¶ Expoſitio pſalmi.Omine ꝓbaſti me ⁊ cognoduiſti me: Uicat hoc ipſe dominꝰIeſus chriſtus: dicat ⁊ dn̄o patri.Nō em̄ dn̄s eiꝰ pr̄ eiꝰ: niſi qꝛ dignatꝰ ē naſci ẜm carnē. Pater eſt dei: dominꝰ homīs.Uis noſſe cui pat̓ ē? Equali ſibi filio. Apoſtolus dicit: Qui cū in forma dei eſſet nonrapinam arbitratus ē eſſe ſe eqͣlē deo. Huicforme pater ē deus equali ſibi forme vnigenito filio nato de ſubſtantia ſua. Propternos aūt vt reficeremur ⁊ efficeremur ꝑticipes diuinitatis eius reꝑati ad vitā eternā:qꝛ ip̄e vt dixi: factus ē ꝑticeps mortalitatisnoſtre: quid de illo ait apoſtolꝰ ibi: vbi dixerat: Qui cū in forma dei eſſet: nō rapinamarbitratus ē eſſe ſe equalē deo? Sed ſemetipſuꝫ inqͥt exinaniuit: formā ſerui accipiēs:in ſimilitudine hominū factus: ⁊ habitu in-
CXXXVIII.uentus vt homo. Erat aūt in forma dei eqͣlis patri: ⁊ accepit formā ſerui qua minor ēpatre. Un̄ vtrūqꝫ dicit in euāgelio: Ego etpater vnū ſumus ẜm formā dei: pater maior me eſt ẜm formā ſerui. Ergo qꝛ et pater⁊ domnꝰ eſt: pater forme dei: dominus forme ſerui. Dicat ergo ipſe nec miremur: necſcandalizemur: qͥa filius dei vnicus dicit:Dn̄e ꝓbaſti me ⁊ cogͦuiſti me. Probaſti eicogͦuiſti: nō qꝛ non nouerat: ſꝫ qꝛ alijs notūfecerat. Probaſti me inquit ⁊ cogͦuiſti me.Tu cognouiſti ſeſſione mea ⁊ reſurrectione mea. Quid h̓ ſeſſio: Quid hͦ reſurrectio? Qui ſedet hūiliat ſe. Sedit gͦ dominus in paſſiōe: ſurrexit in reſurrectione.Tu inqͥt hoc cognouiſti: id eſt tu voluiſti:tu approbaſti: ẜm voluntatē tuā factuꝫ eſt.Si autē volueris accipere vocē capitis exꝑſona corꝑis: dicamus ⁊ nos: tu cognouiſti ſeſſionē meā ⁊ reſurrectionē meā. Sedetem̄ homo qn̄ humiliat ſe in penitentia: ſurgit autē remiſſis peccatis: qn̄ erigit̉ ī ſpemvite eterne. Propterea ⁊ in alio pſalmo dicit̉: Surgite poſteaqͣꝫ ſediſtis qui manducatis panē doloris. Panem doloris penitentes māducant qui cantant in alio pſalmo ⁊ dicūt: Facte ſunt mihi lachryme meepanes die ac nocte. Quid ē .n. ſurgite poſteaqͣꝫ ſediſtis? Nolite exaltari: niſi pͥus hūiliati fueritis. Multī enim volunt furgereanteqͣꝫ ſederint: volunt ſe iuſtos videri: anteqͣꝫ peccatores eſſe confeſſi ſunt. Ergo ſiex ꝑſona capitis nr̄i accipis: ſic intellige: tucognouiſti ſeſſionem meā et reſurrectioneꝫmeā: paſſionē meā: ⁊ reſurrectionē meaꝫ: ſiex ꝑſona corꝑis: tu cognouiſti ſeſſionē meam ⁊ reſurrectionē mea: corā oculis tuis: ⁊peccata cōfeſſus ſum: ⁊ tua gratia iuſtificatus ſum. ¶ Intellexiſti cogitatōnesfimeasᶠ de longinquo: ſemita meaſi⁊ limitem meū inueſtigaſti. ¶ Etomnes vias meas p̄uidiſti: Quid ēde longinquo? Cū adhuc in ꝑegrinationeſum: anteqͣꝫ ad illā patriā veniā: tu cognouiſti cogitationē meā. Attende illum filiuꝫmīorē: qꝛ ip̄e etiā factꝰ ē corpꝰ eccl̓ie xp̄i: etiāde gentibꝰ veniēs. Ierat qͥppe ī longinquūfiliꝰ minor. Duos em̄ filios habebat qͥdempater familias: maior nō lōge ierat: ſꝫ ī agrooꝑabat̉: ⁊ ſigͣt ſanctos ī lege faciētes oꝑa ⁊p̄cepta legis. Genꝰ aūt hūanū qd̓ defluxerat ī idoloꝝ culturā: in lōginquo fuerat ꝑegrinatū. Quid tā longe ab eo qͥ fecit te: qͣꝫ figmētū qd̓ tibi ipſe feciſti? Profectꝰ ē gͦ filiminor ī regionē lōginquā portās ſecū ſb̓aꝫ
Alia lraf de longef funi