CXXXVIII.Pſalmus

Pſalmusinquit liberi ſunt filij. Sed tn̄ ne ſcandalizemꝰ eos: ait Petro. Uade mitte hamū inmare: ⁊ qui primus piſcis aſcenderit: aperi os eius ⁊ inuenies ſtaterem: id eſt duasdidrachmas. Stater ponderis genus eſthabens quatuor drachmas. Inuenis ibi:da illis pro me ⁊ te. Dn̄e retribuēs pro me.Merito habemꝰ primū piſcē hamo captū:hamo cōprehenſum. Primū ſurgenteꝫ demari: primogenitū a mortuis. In eius oreinuenimꝰ duas didrachmas: id ē quatuordrachmas: in eiꝰ ore īuenimꝰ quatuor euāgelia. Iſtis qͣtuor drachmis ab exactōe hſeculi liberamur: ꝑ quatuor euāgelia debitores nō remanebimꝰ. Ibi em̄ peccata nr̄aomnia ſoluūtur. Retribuit ergo ꝓ nobisgratias miſericordie ip̄iꝰ. Nihil debebat: ꝓſe nō reddidit: ſed ꝓ nobis reddidit. Ecceinquit venit pͥnceps mūdi huiꝰ: ⁊ in me nihil inueniet. Quid eſt in me nihil inueniet?Nullū peccatū in me inueniet: quare occidat me: nō habet. Sed vt ſciāt omnes ait:quia voluntatem patris mei facio: ſurgiteeamus hinc. Quid eſt ſurgite eamus hincId eſt non neceſſitate: ſed volūtate patiorreddens qd̓ nō debeo. Dn̄e retribuēs prome. Dn̄e miſericordia tuaʸ ī eternu.Quid deſiderē? Nō diē hominū. Nō laboraui ſubſequēs te dn̄e: ⁊ diē hominū nō cōcupiui tu ſcis. Ecce martyr ſācta Criſpinaſi deſideraret diē hominū negaret chriſtū:Plus hic viueret: ſꝫ in eternū non viueret.Maluit in eternū viuere: qͣꝫ paulo ampliꝰtꝑaliter viuere. Deniqꝫ domine miſericordia tua in eternū: nō ad tempꝰ volo liberari. Miſericordia tua ī eternū: qꝛ martyresliberaſti. Et ſic cito de hac vita abſtuliſti.Dn̄e miſericordia tua in eternuꝫ. Opera manuū tuarū ne deſpicias. Nondico: Dn̄e ne deſpicias oꝑa manuū meaꝝ:nō me iacto de oꝑibus meis. Exquiſiui dominū manibꝰ meis nocte corā eo: ⁊ nō ſumdeceptus: ſed tn̄ nō cōmendo oꝑa manuūmearū. Timeo ne cuꝫ inſpexeris inueniasplura peccata qͣꝫ merita. Hoc ſolum rogo:hoc dico: hoc impetrare deſidero: Operamanuū tuaꝝ ne deſpicias. Opus tuum inme vide: non meum. Nam meuꝫ ſi viderisdamnas: tuum ſi videris coronas: quia etquecūqꝫ ſunt opera bona: opera mea abste mihi ſunt: ⁊ ideo tua magis qͣꝫ mea ſunt.Audio quippe ab apoſtolo tuo: gratia ſalui facti eſtis ꝑ fidem: ⁊ hoc nō ex vobis: ſeddei donū eſt: nō ex oꝑibus: ne forte qͥs ex-

CXXXVIII.tollatur. Ip̄ius em̄ ſumꝰ figmentū creati inchriſto Ieſu in oꝑibus bonis. Ergo ſiue ineo qd̓ hoīes ſumꝰ: ſiue ī eo qd̓ ex nr̄a impietate mutati: ⁊ iuſtificati ſumus: Dn̄e operamanuū tuaꝝ ne deſpicias.Explicit Tractatus de psͣ. CxxxvII.Incipit Tractatus de psͣ. CxxxvIII.¶ Prefatio.Salmū nobis breuem ꝑaueramuſ:p quem mādaueramꝰ cantare a lectore: ſed ad horam quātum videt̉ perturbatus: alterū ꝓ altero legit. Maluimusnos in errore lectoris ſequi voluntatē dei:qͣꝫ noſtrā in noſtro ꝓpoſito. Si ergo vos ineius ꝓlixitate aliquādiu tenuerimꝰ: nobisnō imputetis. Sed credatis deū nos nō infructuoſe laborare voluiſſe. Neqꝫ em̄ fruſtra in pͥmo peccato noſtro penā accepiniꝰ:vt in ſudore vultus nr̄i panē manducemꝰ.Tm̄ ſi panis eſt attēdite: Panis autē eſt ſichriſtus eſt. Ego ſuꝫ inqͥt panis viuus qͥ decelo deſcēdi. Quē māifeſtatū nob̓ habemꝰin euāgelio: ip̄m queramꝰ ⁊ ī ꝓphetis. Hūcibi nō vident ſuꝑ quorū cor adhuc velamēpoſitū eſt: Un̄ audiuit caritas vr̄a heſternō die. Nobis aūt: qꝛ ſacrificiū veſꝑtinumcrucis domini cōſcidit velū: vt pateant iaꝫtempli ſecreta: qͣꝫdiu nobis chriſtus predicat̉: ⁊ ſi cū labore ⁊ ſudore māducandꝰ eſtpanis. Loquit̉ autē dn̄s noſter Ieſus chriſtus in ꝓphetis aliqn̄ ex ꝑſona capitis nr̄i:qui eſt ip̄e chriſtus ſaluator: ſedēs ad dexteram patris: qui etiā ꝓpter nos natus de virgine: ⁊ ſub pontio Pilato qͣlia noſtis paſſꝰeſt: fuſo innocente ſanguīe: qd̓ eſt p̄ciū noſtrum: redemit nocentes a captiuitate in qͣdetinebamur a diabolo: donādo nob̓ delicta: ⁊ ip̄o p̄cio noſtro ſanguīe ſuo delēs chirographū quo debitores tenebamur. Ip̄eeſt rector ⁊ ſponſus ⁊ redemptor eccl̓ie caput noſtrū: ⁊ vtiqꝫ ſi caput eſt: habet corpꝰ.Corpus aūt eius ſancta eccl̓ia que etiā cōiunx eius: cui dicit apl̓us: Uos auteꝫ eſtiscorpꝰ chriſti ⁊ membra. Totus itaqꝫ chriſtcaput ⁊ corpꝰ: tanqͣꝫ integer vir: qꝛ ⁊ femīade viro facta eſt: ⁊ ad virū ꝑtinet: ⁊ dictumeſt de pͥmo ꝯiugio: Erunt duo ī carne vna.Hoc aūt ad myſteriū interp̄tat̉ apl̓us: nonfruſtra eſſe dictū de illis duobꝰ homībus:niſi qꝛ in eis iam figurabat̉ chriſtus ⁊ eccleſia. Nā hoc ſic exponit apl̓us: Erūt duo incarne inqͥt vna: ſacramētū hoc magnū eſt.Ego aūt dico: in chriſto ⁊ eccl̓ia. Dicit etiāip̄m Adā formā futuri: qui ē inqͥt forma fu-

21

Ulia lr̄arin ſeculū.

Ilia lr̄atet