PſalmusCXXXV I
Pſalmuscū de ſyon: canticū de qͣ Apl̓us dicit: Precipe diuitibꝰ huiꝰ ſeculi nō ſuꝑbe ſapere:neqꝫ ſperare in incerto diuitiaꝝ: ſed in deoviuo qui p̄ſtat nobis omnia abundant̉ adfruendū. Adiungēs quid debeāt agere: iātangit organa: nō ſuſpēdit. Diuites ſint inoꝑbus bonis: facile tribuāt: cōmunicent:theſaurizent ſibi frumētū bonū in futuruꝫ:vt app̄hendāt verā vitā. Hoc canticū decāticis ſyon diuites acceperūt: primo nonſuꝑbe ſapere. Extollūt em̄ diuitie: ⁊ quosextollūt: flumina illa extollūt. Quid ergohis p̄cipitur? Ante oīa nō ſuꝑbe ſaꝑe. Qd̓faciūt diuitie: hoc caueāt in diuitijs: caueant in diuitijs ſuꝑbiā. Ip̄m em̄ malum eſtqd̓ importāt maxime diuitie incautis hōibus. Nō em̄ aurū malū eſt qd̓ deus cōdidit: ſed malus ē homo auarꝰ relinquēs creatorē ⁊ cōuerſus ad creaturā. Hoc ergo ſibi p̄caueat ne ſit ſuꝑbus: ⁊ ſuꝑ flumina babylonis ſedeat. Hoc ergo illi dictū ē: Nōſuꝑbe ſapere. Ergo ſedeat neqꝫ ſperet ī incerto diuitiarū. Ergo ſuꝑ flumina babylonis ſedeat. Si em̄ ſperauerit in incerto diuitiarū: trahitur a flumine babylonis. Sꝫvero humiliauerit ſe ⁊ nō ſuperbierit ⁊ nōſperauerit in incerto diuitiarū: ſedet ⁊ ſuꝑfluuiū: ſuſpirat eterne hieruſalē recordatſyō: ⁊ vt ꝑueniat ad ſyon erogat. Ecce habes canticū qd̓ diuites acceperūt de canticis ſyon: Operētur: tāgant organū: nō vacent: Cū inuenerint hominē dicentē ſibi:quid eſt qd̓ agis? Perdis res tuas tantaerogādo: theſauriza filijs tuis. Cū viderītnō capere: ⁊ intellexerint lignū eſſe ſalicꝭ:nō facile dicant quare agāt: ⁊ quid agant:ſuſpendāt organa in ſalicibus babylonis.Preter ſalices aūt cātent: nō ceſſent: operentur. Nō em̄ perdūt qd̓ erogant. Seruocōmendant ⁊ tutum eſt: chriſto cōmendāt⁊ perit? Audiſtis canticum diuitum de cāticis ſyon: audite ⁊ canticū pauperū. IdēApoſtolus loqͥtur. Nihil intulimꝰ in hūcmundum: ſed nec auferre aliqͥd poſſumꝰ:Uictum ⁊ tegumentū habentes his contēti ſimus. Nam qui volunt diuites fieri: incidunt in temptationeꝫ: ⁊ deſideria multaſtulta ⁊ noxia: que mergunt hominē in interitū ⁊ perditioneꝫ. Hec ſunt flumina babylonis. Radix eſt enim omniū maloruꝫauaricia: quam quidā appetentes naufragauerunt a fide: ⁊ inſeruerunt ſe doloribꝰmultis. Ergo contraria ſunt iſta canticaNō ſunt cōtraria. Uidete quid diuitibus
CXXXV Idictū ſit: Nō ſuꝑbe ſapere: neqꝫ ſperare inincerto diuitiaruꝫ: bona operari: tribuere:theſaurizare ſibi fūdamētū bonū in futuꝝ.Paup̄ibus aūt quid dictū eſt; Qui volūtdiuites fieri: incidūt in temptationē. Nondixit qͥ diuites ſūt: ſed qui volūt diuites fieri. Nā ſi iam diuites eſſent: alterū canticūaudirent. Diues audit vt eroget: pauperaūt audit ne deſideret. Sꝫ cū int̓ tales verſamini qui nō capiūt canticū ſyon: ſuſpendite: vt dixi: organa ī ſalicibꝰ in medio eiꝰ:differte q̄ dicturi eſtis. Incipiūt eſſe lignafructuoſa: mutātur arbores: ⁊ habebūt fructū bonū: ibi iā lꝫ nob̓ cātare in aures audientiū. Sed cū inter iſtos obſtrepētes maleinterrogantes: veritati reſiſtentes: verſamini: obſtringite vos: nō eis velle placere neobliuiſcamini hieruſalem: ⁊ dicat vnā anima veſtra facta vna ex multis pace chriſti:dicat ipſa captiua hieruſaleꝫ hic agens in Zterra. Si oblitus fuero tui hieruſalē: Obliuiſcatur me dextera mea. Uehemeter ſe ꝯſtrinxit fratres mei: obliuiſcatur medextera mea: atrociter ſe obligauit. Dextera noſtra eſt vita eterna: ſiniſtra noſtra eſtvita tēporalis. Quicquid facis ꝓpter vitāeternā: dextera oꝑatur. Si caritati vite eterne in operibus tuis miſcūeris concupiſcētia vite tꝑalis: aut laudis humane: aut alicuius cōmodi ſecularis: cognouit ſiniſtratua qͥd faciat dextera tua. Et noſtꝭ eſſe in p̄cepto euāgelij: neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextera tua. Si oblitus ergo inquit fuero tui hieruſaleꝫ: obliuiſcatur me dexteramea. Et vere ſic contigit. Prenūciauit nōoptauit. Talibus qui obliuiſcuntur hieruſalem hoc cōtingit quod dixit: Obliuiſcit̉illos dextera eorū. Uita em̄ eterna manetin ſe: illi remanēt in delectatione tēporali:⁊ faciunt ſibi dexteruꝫ quod ſiniſtrum eſt.Intendite ad iſta fratres ꝓpter dexterā inſinuem hoc vobis: quātum dominus honat ad ſaluteꝫ omniū. Meminiſtꝭ fortaſſehinc me aliqn̄ tractaſſe d̓ quibuſdā qui qd̓ſiniſtrum eſt faciunt dextrū: id eſt qui temporalia bona plus habent ⁊ in iſtis beatitudinē ponūt: ignorantes que ſit vera felicitas vera dextera: Hos ſcpͥtura filios alienos dicit: tanqͣꝫ non ciues hieruſaleꝫ: ſedbabylonie. Dicit em̄ quodā loco pſalmꝰ:Domine libera me de manu filiorū alienorum: quorum os locutū eſt vanitatem: dextera eoruꝫ dextera iniquitatis. Sequituiem̄ ⁊ dicit. Quorum filij ſicut nouelle cō-
Alia lr̄a.tobliniōi det̉.