Pſalmus

ſalmusCXLx.

Pſalmusexplicatū eſt fratres mei: vbi nos deus voluit eſſe hūiles: vbi altos: Humiles propt̓cauendā ſuperbiā: altos ꝓpter capiendaꝫſapientiā. Lactare vt nutriaris: ſic nutrirevt creſcās: ſic creſce vt panē māduces. Cūem̄ ceperis panem māducare ablactaberis: id ē iā tibi non opus erit lacte: ſed ſolido cibo. Et hoc videt̉ dixiſſe: Si nō humiliter ſentiebā: ſed exaltaui animā meam: ideſt ſi nō mente: ſed malicia paruulꝰ fui: Qd̓ſignificans dixit ſuperiora verba: Bominenon eſt exaltatum cor meum: neqꝫ in altumelati ſunt oculi mei. Neqꝫ ingreſſus ſum inmagnis: neqꝫ in mirabilibus ſuꝑ me. Eccequia malicia paruulus fui: ſed quia ſenſunon fui paruulus: ſi nō humiliter ſentiebā:ſed exaltaui animā meā: retribuat̉ mihi qd̓retribuit̉ paruulo qui ablactatur a matre:vt iam panem ſim idoneus māducare. Ethec ergo fratres ſentētia nō diſplicet: quianō eſt contra fideꝫ: Mouet me tamē: quianō tm̄ dictū eſt quēadmodū qui ablactat̉eſt a lacte: ſic retributio in animā meaꝫ: ſedadd itū: quēadmoduꝫ qui ablactatus eſt alacte ſaper matrē ſuam: ſic retributio ī animā mea. Hic mihi neſcio quid tale occurrit: vt videā: quia male dictū eſt: Ablactat̉em̄ non infans: ſed iam grādiuſculuſ. Quiaūt infirmus eſt: pͥma infantia que vera infantia eſt ſuper matrē ſuam eſt: ſi forte fuerit a lacte ablatus extinguit̉. Non fruſtra gͦadditum eſt: ſuꝑ matrē ſuā. Ablactari eniꝫomnes poſſunt creſcendo: qui creſcit et ſicablactatur: bonū eſt illi: qui aūt adhuc ſuꝑmatrē ſuā eſt ꝑnicioſum. Ergo cauēdū fratres ⁊ timendū eſt: ne qͥs an̄ tempꝰ ablactetur. Nā oīs grandis puer ſeparat̉ a lacte: ſꝫne quis tūc a lacte ſeparet̉: qn̄ adhuc ſupermatrē ſuam eſt. Cū aūt portat̉ manibꝰ matris qui portatus eſt vtero. Portatus ē em̄vtero vt naſceret̉: portat̉ manibꝰ vt creſcat:lacte opus habet: adhuc ſuꝑ matrē ſuā eſt.Non ergo velit nūc exaltare animā ſuā: cūforte minꝰ idoneus eſt ad capiendū cibuꝫ:ſed impleat p̄cepta hūilitatis. Habet vbiſe exerceat: credat in chriſtū: vt poſſit intelligere chriſtū. Uidere verbū nō pōt: caperenō pōt equalitatē verbi cū patre: equalitatē ſpūſſancti cū patre ⁊ verbo: nōdū poteſtvidere: credat h̓ ⁊ ſugat. Securus ē: qꝛ cuꝫcreuerit: māducabit qd̓ nō poterat anteqͣꝫſugendo creſceret: ⁊ habet vbi ſe extendat.Altiora te ne q̄ſieris: ⁊ fortiora te ne ſcrutatus fueris: id eſt ad que capiēda minꝰ ido-

CXLx.neus es. Et quid facio inquis? Sic remanebo? Sed q̄ p̄cepit tibi dn̄s illa cogita ſꝑ.Que tibi p̄cepit dn̄s. Fac miſericordiā: pacem eccleſie noli dimittere: in hominē ſpemnoli ponere: deſiderādo miracula noli temptare deū. Si iā in te ē fructꝰ: cognoſcis: qꝛcuꝫ bonis toleras zizania vſqꝫ ad meſſem:qꝛ cū malis ad tempꝰ potes eſſe nō in eternū. Palea h̓ tibi mixta ē: in hoc tꝑe: ī area:in horreo tecū nō erit. Hec q̄ tibi p̄cepit dominꝰ illa cogita ſemꝑ. Alacte nō ſeꝑaberisquoaduſqꝫ ſuꝑ matrē tuā es: ne pͥus famemoriaris: anteqͣꝫ panē manducare ſis idoneus. Creſce: erūt valide vires tue: ⁊ videbis qd̓ non poteras: ⁊ capies qd̓ nō capiebas. Quid ergo? Cū videro q̄ nō poteramvidere: ⁊ cepero q̄ nō poterā caꝑe: iaꝫ ſecurus ero? ꝑfectus ero? Non: qͣꝫdiu h̓ viuis.Ip̄a eſt ꝑfectio: nr̄a hūilitaſ. Audiſtis quoconcluſit modo apoſtolica lectio: ſi heſit inmemoria veſtra. Quō ille qui accepit colaphum: ne extolleret̉ ī reuelatiōibus: quātaei reuelabant̉: ꝓpter ip̄am magnitudinē reuelationū: qꝛ poterat extolli: niſi acciperetangelū ſathane: Et tamē cui tanta reuelabant̉ quid ait? Fratres: ego meip̄m non arbitror apprehēdiſſe. Paulus dicit: Fratresego meip̄m nō arbitror apprehēdiſſe: qꝛ adhoc accepit colaphizante angelū ſathane:ne extolleret̉ in magnitudine reuelationuꝫſuaꝝ: Quis audet dicere: qꝛ comp̄hendit?Ecce Paulus apprehendit: et dicit: nō mearbitror apprehēdiſſe. Et quid ais o Paule? Adhuc curro inqͥt vt apprehendā. Adhuc Paulꝰ ī via eſt: ⁊ tu te putas in patria?Unū aūt inqͥt: que retro ſunt oblituſ. Hocfac ⁊ tu: vitā p̄teritā malā obliuiſcere: Si tedelectauit aliqn̄ vanitas: non te delectet.Que retro oblitꝰ inqͥt: in ea q̄ ante ſunt extētus: ẜm intentionē ſequor ad palmā ſuꝑne vocatiōis dei ī chriſto Ieſu. Audio vocem dei deſuper: ⁊ curro vt apprehendam.Non em̄ dimiſit me in via remanere: qͥ nonceſſat alloqui me. Ergo fratres non ceſſatdeꝰ alloqui nos. Nā ſi ceſſat: quid eſt quodagimꝰ? Quid ē qd̓ agūt lectiones diuine eſcantica diuina? Obliuiſcimini ergo q̄ retroſunt: ⁊ in ea que in ante ſunt: vos extēdite.Sic ſugite lac vt creſcatis ad cibū. Cum gͦveneritis in patriaꝫ gaudebitis. Et adhucattende apoſtolū: ſequi ad palmā ſupernevocatiōis. Dicit em̄: Quotquot ergo ꝑfecti: hoc ſapiamꝰ. Nō loquor inqͥt imꝑfectꝭ:quibus adhuc nō poſſum loqui ſapientiā: