Pſau. iusCLXX.

Pſau. iuseſt deus: qꝛ deus erat hominē aſſumendo:ſed non eſt mutatus in hominē: quomō nōpotes dicere non te paſſum iniuriam: ſi veſtis tua conſcindat̉. Et quādo quereris: vl̓amicis: vel in iudicio hoc dicis iudici: Cōſcidit me: nō dicis cōſcidit birrum meum:ſed conſcidit me. Si potuit ⁊ meruit veſtistua dici tu: que nō eſt tu: ſꝫ veſtis tua: quāto potiꝰ meruit audire caro chriſti templuꝫverbi vnitū cuꝫ verbo? Et quicquid in carne pateret̉: deus ip̄e pateret̉: qͣꝫuis verbuꝫnec mori potuerit: nec corrumpi: nec mutari: nec occidi: ſed quicquid horū paſſum ēin carne paſſum eſt. Et noli mirari: qꝛ verbum nihil paſſum eſt: nec anima hominispoteſt pati aliquid occiſa carne: dicēte ip̄odomino: Nolite timere eos qui corpus occidunt: animā autē non poſſunt occidere.Si anima nō poteſt occidi: verbum dei poterat occidi? Et tamē quid dicit? Flagellauit me: colaphizauit me: ꝑcuſſit me: dilaniauit me: totum hoc nō ſit in anima: et tamēnon dicit niſi me: ꝓpter vnitatem conſortijipſius. Dominus ergo noſter Ieſus chriſtus panis: ſe fecit nobis lac: incarnatus etapparens mortalis: vt in eo finiret̉ mors: ⁊non aberraremus a verbo: credentes ī carnem quod factum eſt verbū. Hinc creſcamus: ip̄o lacte nutriamur: anteqͣꝫ validi ſimus ad capiendum verbum: non recedamus a fide lactis noſtri. Illi auteꝫ hereticivolentes diſputare de eo qd̓ non poterantcapere: dixerunt quia filius minor eſt qͣꝫ pater: ⁊ dixerunt: quia ſpirituſſanctus minoreſt qͣꝫ filius: et fecerūt gradus: ⁊ īmiſerunt īeccleſiam tres deos. Non em̄ poſſunt negare deum eſſe patrem: nec poſſunt negarefilium deum: nec poſſunt negare ſpiritūſanctum deum. At ſi pater deus: ⁊ filius deus⁊ ſpirituſſanctꝰ deus: inequales ſunt: ⁊ nonſunt eiuſdem ſubſtantie: nō eſt vnus deusſed tres dij. Diſputātes ergo qd̓ capere nōpoterant: elati ſunt in ſuperbiā: ⁊ factuꝫ eſtī eis qd̓ dicit̉ in iſto pſalmo: Si nō humiliter ſentiebā: ſꝫ exaltaui animā meā: Quēadmodū qͥ ablactatuſ eſt a lacte ſuꝑ matrēſuā: ſic retributio ī animā meā. Mater em̄eccleſia dei eſt: vnde illi ſeꝑati ſunt: vbi lactari ⁊ nutriri debebant: vt creſcerēt ad capiendum verbū deum apud deum in forma dei equalē patri. Uiſa eſt h̓ quidem abhis qui ante nos iſta tractauerūt: ⁊ alia ſententia: ⁊ alius intellectus ī his verbis: quēnō tacebo caritati veſtre. Hoc enim dixe-

CLXX.runt: Omnis ſuperbus diſplicet deo: ⁊ debet ſe humana anima humiliare: ne deo diſpliceat: ⁊ toto corde intueri quod dictū eſt:Quāto magnus es humilia te in omnibꝰ:⁊ coram deo inuenies gratiā. Sed rurſusſunt quidam homines: qui cum audierint:quia humiles eſſe debent: dimittunt ſe: nihil volūt diſcere: putantes quia ſi aliquiddidicerint ſuperbi erunt: et remanent ī ſololacte. Quos rep̄hendit ſcripturā dicēs: Etfacti eſtis opus habentes lacte non ſolidocibo. Sic eniꝫ nos deus vult nutriri lacte:vt nō ibi remaneamꝰ: ſed creſcendo per lacad ſolidum cibum ꝑueniamus. Ergo nondebet homo extollere cor ſuum ī ſuperbiā:ſed debet eleuare in doctrinam verbū dei.Nam ſi leuanda anima non eſſet: non diceretur in alia voce pſalmi: Ad te domine leuaui animā meā: ⁊ niſi ſeip̄a anima ſuper ſeeffundat: nō ꝑueniet ad viſionem dei: ⁊ adcognitionē ſubſtātie illius incōmutabilis.Nam modo cū adhuc in carne eſt dicit̉ ei:vbi eſt deus tuus? Sed intus eſt deus eiꝰ:⁊ ſpūaliter intus: ⁊ ſpūaliter excelſus ē: nōquaſi interuallis locoruꝫ: quō ꝑ interuallaloca altiora ſunt. Naꝫ ſi talis altitudo querenda eſt: vincunt nos aues ad deū. Ergointus deus altus eſt: ⁊ ſpūaliter altus: necꝑueniet anima vt cōtingat eum niſi tranſierit ſe. Nam quicquid de deo ſentis ẜm corpus multū erras: multū infans es: ſi ſentisde deo etiam ẜm animā humanā ꝙ deus:aut obliuiſcatur: aut ita ſapiat vt deipſiat:aut faciat aliquid ⁊ peniteat eum. Omniaem̄ iſta poſita ſunt ī ſcripturis: vt nobis lactentibus cōmendaret̉ deus: non vt ꝓpriede illo ſic audiamꝰ iſta: et intelligamꝰ quaſi peniteat deum: ⁊ modo aliquid diſcat qd̓non nouerat: ⁊ intelligat qd̓ non intelligebat: ⁊ reminiſcat̉ qd̓ oblitus erat. Talia .n.aīe ſunt nō dei. Niſi hō gͦ tranſierit ⁊ modūanime ſue: nō videbit qꝛ deus eſt qd̓ eſt: quidixit: Ego ſum qui ſum. Itaqꝫ ille cui dicebatur: vbi eſt deus tuus: quid dixit? Facteſunt mihi lachryme mee panes die ac nocte: dū dicit̉ mihi quotidie: vbi eſt deꝰ tuꝰ.Ut autē inueniret deū ſuū: quid egit? Hecmeditatꝰ ſuꝫ inqͥt ⁊ effudi ſuꝑ me aīaꝫ meā:Ut inueniret deū effudit ſuꝑ ſe animā ſuā.Nō gͦ ſic tibi dicit̉: hūilis eſto vt nō ſapīaſ:hūilis eſto ꝓpter ſuꝑbiam: altus eſto ꝓpterſapientiā. Audi euidentē ſententiā de hacre. Nolite pueri effici mētibus: ſed maliciainfantes eſtote: vt mētibꝰ ꝑfecti ſitis. Certe

18