PſalmusQ LIA

Pſalmustibi. Si aūt diſplicuerit tibi: ⁊ oraneriſ proeo: ⁊ dep̄catus veniam dederis: vt poſſislibera fronte dicere in precibꝰ tuis: quas tibi iuriſꝑitus celeſtis dictauit: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribus noſtris: didiciſti portare onerafratris tui: vt ⁊ alius portet ſi qua ſūt tua:⁊ fiat in vobis qd̓ ait apoſtolus: Inuicemonera vr̄a portate: ⁊ ſic implebitis legemchriſti. Ita ſecurus cantas qd̓ mō dictumeſt. Propter legem tuā ſuſtinui te domīe.Hāc aūt legem qͥ nō ẜuat: nec ſuſtinet dominuꝫ: nec ſi velit ſuſtinere: cauſa eſt quare nō ſuſtineat: inanit̉ ſuſtinet. Uenturꝰ eſtenim dominꝰ: ⁊ inuēturus peccata tua: qd̓aūt ꝑfecta iuſticia vixiſti: nō eſt inuenturꝰ.Homicidiū forte: Grauia ſūt eniꝫ ⁊ valdemaiora. Non eſt inuēturus adulteriū? Nōeſt inuenturꝰ furta? Non eſt inuenturꝰ rapinam? Nō eſt inuenturꝰ maleficia? Non eſtinuenturus idolatriā? Nō eſt iſta inuenturus: Nihil eſt ergo inuenturꝰ? Audi ſermonem euāgelij: Qui dixerit fratri ſuo fatue:Ab iſtis etiam peccatis lingue mimutiſſimis quis abſtinet? Sed forte dicis: paruaſunt. Reus erit inqͥt gehēne ignis. Si paruum tibi videt̉ aut modicū fratri dicere fatue: vl̓ gehenna ignis videat̉ tibi magna.Si contemnebas minus peccatū: vl̓ penemagnitudīe deterre̓. Sed dicꝭ. Miora ſūtminuta ſūt: ſine qͥbus nō pōt eſſe iſta vita.Cōgere minuta: ⁊ faciūt ingerētē aceruū.Nam ⁊ grana minuta ſunt: ⁊ tamen maſſāfaciūt: ⁊ gutte minute ſunt: ⁊ flumīa implēt⁊ moles trahunt. Ideo ⁊ ille conſiderās qͣꝫmulta minuta peccata quotidiana cōmittat homo: ſi nihil aliud vel ꝑ cogitatiōes ⁊linguam: attēdit qͣꝫ multa ſunt: ⁊ ſi attēditqͣꝫ minuta ſint: videt ꝑ multa minuta fieriaceruū magnū: ⁊ nō quaſi peccata ſua priſtina cogitas: ſꝫ ip̄am fragilitatē humanaꝫiam aſcendēs clamat: De ꝓfundis clamaui ad te dn̄e: dn̄e exaudi vocem meā: Fiātſaures tue intendētes in vocem dep̄cationis mee: Si iniqͥtates obẜuaueris domīe:dn̄e quis ſuſtinebit. Uitare poſſum homicidia: adulteria: rapīas: ꝑiuria: maleficia:idolatriā: nunqͥd ⁊ peccata lingue? Nunqͥd ⁊ peccata cordis? Scriptū eſt: Peccatum iniquitas eſt. Quis gͦ ſuſtinebit: ſi triniqͥtates obẜuaueris? Si nobiſcuꝫ ſeueriudex agere volueris: nō miſericors paterqͥs ſtabit ante oculos tuos? Sed eſt apudte ꝓpiciatio: ꝓpter legem tuam ſuſtinui te

domine. Que lex eſt iſta? Inuicem oneraveſtra portate: ⁊ ſic implebitis legē chriſti.Qui portāt inuicem onera ſua? Qui fideliter dicūt: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribus noſtris.⁊¶ Suſtinuit aīma mea in verbuꝫtuum. Nemo ſuſtinet: niſi qͥ nondū accepit qd̓ ꝓmiſſum ē. Nam qͥ iam accepit: qͥsſuſtinet? Accepimꝰ remiſſionem peccatorum: ſed ꝓmiſſum eſt nobis regnū celorū.Debita noſtra deleta ſunt: ſꝫ merceſ noſtraadhuc futura eſt. Accepimꝰ veniā: ſꝫ eternaꝫ vitā nondū tenemus. Sed qͥ dedit veniam: ip̄e ꝓmiſit ⁊ vitā eternam. Si verbūnoſtrū eſſet: deberemus timere: qꝛ verbuꝫdei eſt: non fallit. Securi gͦ ſperamus ī verbis eius qͥ fallere non poteſt. Sperauitanima meaʸ in dominū. ¶ Afvigilia matutina vſqꝫ ad noctem. Quidfoeſt qd̓ ait? Una die ſperauit in dn̄o: ⁊ finita eſt tota ſpes ip̄ius? A vigilia matutīa vqꝫ ad noctem ſperauit in dominū. Iſta vigilia matutina finis noctis ē: Hic vſqꝫ adnoctem ſperauit aīma mea in dn̄m? Ergointelligendū eſt: ne putemꝰ vno die nobisſperandū eſſe in dominū: a vigilia matutina vſqꝫ ad noctem. Quid gͦ fratres putatꝭhoc eē: A vigilia matutina vſqꝫ ad nocteꝫſperauit in dominū? Quia dn̄s ꝑ queꝫ nobis dimiſſa ſunt peccata: in vigilia matutina reſurrexit a mortuis: vt hoc ſperemꝰ innobis futurū qd̓ p̄ceſſit in dn̄o. Iam enimpctā nr̄a dimiſſa ſunt: ſꝫ nōdū reſurreximꝰ.Si nōdū reſurreximꝰ: nōdum in nob̓ factūeſt qd̓ p̄ceſſit in capite nr̄o. Quid p̄ceſſit īcapite nr̄o? Quia ⁊ caro ip̄iꝰ capitis reſurrexit: Spūs illius capitis nunqͣꝫ mortuꝰ ē.Sed qd̓ in eo mortuū ē: reſurrexit: Reſurrexit aūt tertia die. Et quodāmodo hͦ nobdixit dn̄s: Qd̓ in me vidiſtis: ſperate ī vobis: id ē qꝛ erit reſurrectio: reſurgetꝭ ⁊ voſSed ſunt qͥ dicāt: Ecce reſurrexit dn̄s: niqͥd ꝓpterea ſperandū eſt: ⁊ me poſſe refurgere? Utiqꝫ ꝓpterea. In hoc enī reſurrexit dn̄s: qd̓ a te accepit. Nō enī reſurgeret:niſi mortuus eſſet. Nō aūt mortuus eſſet:niſi carnē portaſſet. Quid accepit a te dominus? Carnem. Quid venit ip̄e? Uerbūdei quod erat ante omīa: ꝑ quod facta fūtomnia. Sed vt acciperet abs te aliquid:verbum caro factum eſt: ⁊ habitauit in nobis. Accepit abs te quod offerret pro te:Quō accipit a te ſacerdos qd̓ ꝓ te offeratqn̄ vis placare deū ꝓ pctīs tuis. Iā factū

Ilia lr̄a.fdn̄oſcuſtodia

Alia lr̄a.fverbo eius