PſalmusCXXVII
PſalmusUidete frēs ego pulſaui ad oſtia pectorūveſtrorū: vocem inhabitātiū ille audiuit.Quid ſingulorū quorūqꝫ modo cōſciētiedixerint ad aures meas: qꝛ hō ſum ꝑuenire nō potuit ille qui abſens eſt p̄ſentia corporis: p̄ſens eſt vigore maieſtatis audiuitvos. Ꝙͣ multi ſi dicat̉ illis: Ecce iam chriſtus: cras dies iudicij: nō dicūt: vtinā veniat. Qui enī dicūt: multū amāt. Et ſi dicat̉ illis tardabit: timēt ne tardet: qꝛ timorcaſtus eſt. Quomō autē non timet̉ ne tardet: ſic cuꝫ venerit timebitur ne diſcēdat.Erit aūt caſtus iſte timor: qꝛ trāquillus etſecurus. Non enī deſeremur ab eo cū inuenerit nos hō aliquis credēs in eū. Quando queſiuit nos? Anteqͣꝫ quereremꝰ eū. Caſtus ergo timor frēs mei hoc habꝫ: qꝛ venitde amore. Ille aūt timor nōdū caſtus preſentie penas timet: timore facit quicqͥd boni facit: nō timore amittēdi bonū illud: ſꝫtimore patiendi illud malū. Non timet neperdat amplexus pulcherrimi ſpōſi: ſed timet ne mittat̉ in gehennā. Bonꝰ eſt et iſtetimor: vtilis eſt: nō quidē ꝑmanebit in ſeculū ſeculi: ſed nōdū eſt ille caſtus permanens in ſeculum ſeculi. In quo eſt caſtus?Iā iterū aliqͥd interrogo: qd̓ voſmetip̄osinterrogetis. Si deus veniēs voce ꝓprialoqueret̉ nobiſ: quāqͣꝫ nō taceat loqui perlitteras ſuas: et diceret homini: peccarevis: pecca: Fac quicquid te delectat: quicquid amaueris in terra tuū fiat: cui fuerisiratꝰ intereat: quē rapere volueris rapiat̉:quem cedere cedatur: quē dānare dānet̉:quem poſſidere poſſideas: Nemo tibi reſiſtat: nemo tibi dicat: quid facis: nemo:noli facere quod velis: nemo quare feciſti:Abūdēt tibi om̄ia iſta terrena que cōcupiſti: et viue in illis nō vſqꝫ ad tp̄s: ſed ſemꝑ:faciem tantū meā nunqͣꝫ videbis. Fratresmei vnde ingemuiſtis: niſi qꝛ iaꝫ natus eſttimor caſtus ꝑmanēs in ſcl̓m ſeculi? Quare percuſſuꝫ eſt cor veſtrū: ſi diceret deus:faciē meā nunqͣꝫ videbis? Ecce om̄ia iſtaterrena felicitate om̄ibꝰ rebus abūdabis:circūfluent te bona tꝑalia: nō illa amittis:non illa deſeris: quid vis amplius? Fleretquidē: gemeret timor caſtuſ: ⁊ diceret: Immo tollātur om̄ia: et faciē tuā videā. Timor caſtus exclamaret de pſalmo et diceret: Deus virtutū cōuerte nos: ⁊ oſtēde faciem tuā ⁊ falui erimꝰ. Timor caſtus exclamaret de pſalmo ⁊ diceret: Unā petij a domino. Uide quō ardeat timor iſte caſtus:
CXXVIIamor verus: amor ſincerus: Unā petij adn̄o hāc requirā. Quid? Ut inhabitem indomo dn̄i per om̄es dies vite mee. Quidſi ꝓpter terrenā felicitatem? Audi quid ſequit̉: Ut cōtempler delectationē dn̄i: ⁊ ꝓtegar templo eius: id eſt eſſe templum eius:et protegi ab eo. Hanc vnaꝫ petij a dn̄o.Hāc vnā ſi petieritis: ad hāc vnā ſi cor veſtrum exercueritis: et hoc ſolū amittere timueritis: nec inuidebitis felicitatibꝰ terrenis: et illā felicitatē verā ſperabitis: et eritis in eius corꝑe cui cantat̉: Beati om̄esqui timēt dn̄m qui ambulant in vijs eius:Labores fructuum tuorum manducabis.O vos: o tu: vos multi qui vnus eſtis: labores fructuū tuorū manducabis. Quaſiperuerſe videt̉ dicere nō intelligētibꝰ. Debuit enī dicere: fructū laboꝝ tuoꝝ manducabis. Multi enī māducāt fructū laborūſuoꝝ. Laborāt in vinea: ip̄m laborē nō māducāt: ſꝫ qd̓ d̓ labore ip̄oꝝ naſcit̉ māducāt.Laborāt circa arbores pomiferas: Quismāducet labores? Nemo inquā: ſed qd̓ ille arbores attulerint: fructus laboris ⁊ ip̄eiocūdat agricolā. Quid ſibi vult: laboresfrucuū tuoꝝ māducabis? Modo laboreshabemꝰ: fructus poſtea erit. Sed qꝛ et ipſilabores nō ſunt ſine gaudio ꝓpter ſpem:de qua paulo ante diximꝰ. Spe gaudētes:9.in tribulatiōe patiētes: mō nos ipſi labores nr̄i iocūdāt: et letos nos faciūt de ſpe.Si ergo labor noſter potuit manducari: ⁊potuit iocūdare: māducatꝰ fructus ipſiuslaboris qualis erit? Māducabāt laboresſuos: qui euntes ibant ⁊ flebāt mittētes ſemina ſua. Quanto iocūdius māducabātfructus laborum: qui veniētes veniēt cumexultatiōe portantes manipulos ſuos? Etvt noueritis frēs: qꝛ manducat̉ labor iſte:in ſuperiore pſalmo audiſtis dictū ſuperbis: qui ante lucē volebāt ſurgere: id eſt ante chriſtū: non per humilitate qua ſurrexitchriſtus: dictuꝫ eſt illis: Surgite poſtea qͣꝫſediſtis: id eſt humiliamini et inde ſurgite:quia ⁊ ille humilari venit: qui exaltatus eſtꝓpter vos. Et qͥd dictū eſt? Qui māducatis panē doloris. Iſte eſt labor fructuū panis doloris. Niſi enī māducaret̉ nō diceretur panis. Niſi aūt haberet aliquā ſuauitatē panis iſte: nemo illū māducaret cū tātaſuauitate. Plorat in gemitu qͥ orat. Dulciores ſunt lachryme orantium qͣꝫ gaudiatheatrorū. Et audi flammā deſiderij quamanducat̉ ip̄e panis: de quibꝰ dicit: Qui