PſalmusCV

Pſalmusaūt ſe p̄cedentes ⁊ illū ſequētē: ⁊ in oībuseū bonū īueniūt: ſiue emēdātē: ſiue cōſolātem: ſiue exercentē: ſiue coronātē: ſiue pugātem: ſiue illuminātem: ſicut Apl̓us ait:Scimꝰ qm̄ diligētibus deū oīa cooꝑāturin bonū. Et iō ſequit̉. ¶ Bene fac dn̄e:bonis ⁊ rectis corde. Sicut aūt declinat a malo ⁊ facit bonū rectꝰ corde: qꝛ nonzelat in pctōribus: pacē pctōꝝ intuens: ſicprauicordiꝰ qui ſcādalizat̉ in vijs dn̄i declinat a deo ⁊ facit malū: ⁊ ineſcat̉ dulcedine ſeculi: ⁊ ea illaqueatꝰ ⁊ captꝰ amaras penas luit. Declināti aūt a deo cuiꝰ diſciplinā ferre noluit: ſit illi ꝑ iudiciū dei verꝰ laq̄us falſa maloꝝ felicitas. Un̄ ꝯtinuo ſubiūgit. ¶ Declinātes aūt in ſtrangulatione adducet dn̄s cuꝫ oꝑantibꝰiniuſticia: Id eſt qͦr facta imitati ſunt:qꝛ eorū p̄ſentes leticias amauerūt: ⁊ futura ſupplicia nō crediderūt. Qui gͦ recti ſūtcorde ⁊ nō declināt qͥd habebūt? Iā veniamus ad ipſā hereditatē fratres: qꝛ filij ſumus. Quid poſſidebimꝰ? Que eſt hereditas? Que prīa noſtra? Quid vocat̉ paxPer hāc vos ſalutamꝰ: hāc vobis ānūciamus: hāc ſuſcipiūt mōteſ: ⁊ colles iuſticiā.ip̄a eſt chriſtꝰ. Ip̄e em̄ eſt pax noſtra qui fecit vtraqꝫ vnū: ⁊ mediū parietē macerie ſoluit: qꝛ filij hereditatē habebimꝰ. Et qͥd vocabit̉ ip̄a hereditas: niſi pax? Et videte qꝛexheredati ſūt qui non amāt pacē. Nō aūtamāt pacē qͥ diuidūt vnitatē. Pax poſſeſſio pioꝝ eſt: poſſeſſio heredū. Et qͥ ſunt heredes? Filij. Audite euāgeliū: Beati pacifici: qꝛ ipſi filij dei vocabunt̉. Audite ⁊ cōcluſionē huius pſalmi. Pax ſuꝑ iſrael.Iſrl̓ ē vidēs deū: Hieruſalē viſio pacis interp̄tat̉. Intelligat caritas vr̄a. Iſrl̓ interp̄tat̉ vidēs deū. Dieruſalē īterp̄tat̉ viſio pacis. Qui nō mouebunt̉ in eternū? Qui habitāt in hierl̓m: n̄ mouebūt̉ in et̓nū: Ergonō mouebūt̉ ineternū qͥ inhabitāt viſionēpacꝭ: ⁊ pax ſuꝑ iſrl̓. Ergo iſrl̓ qui vidēs deūeſt: videns pacē eſt: ⁊ ip̄e iſrael eſt ⁊ hieruſalē: qꝛ ppl̓us ille dei ip̄a eſt ciuitas dei. Sigͦ videns pacē: hoc eſt vidēs deū: merito⁊ deꝰ ip̄e eſt pax. Ergo qꝛ xp̄s filius dei paxeſt: iō venit colligere ſuos: ⁊ ſecernere abiniqͥs. A qͥbus iniquis? Qui oderūt hieruſalē: qui oderūt pacē̓: qui volūt ꝯſcinderevnitatē: qui nō credūt paci: qui falſam pacē ꝓnunciāt in ppl̓o: ⁊ nō illā habēt. Quibus reſpondet̉ cū dixerint: Pax vobiſcū:⁊ cū ſpiritu tuo. Falſa dicūt: ⁊ falſum audi

CVunt. Quibꝰ dicūt pax vobiſcū? Quos ſeparāt a pace orbis terrarū. Et quibꝰ dicit̉:⁊ cū ſpiritu tuo: ſi in ſpiritu eoꝝ eſſet pax:nōne vnitatē diligerēt ⁊ relinquerēt diſſenſionē? Falſum gͦ ꝓnunciāt: et falſum audiunt. Nos veꝝ ꝓnūciemꝰ ⁊ verū audiamꝰ:Simꝰ iſrl̓ ⁊ āplectamur pacē: qꝛ hieruſaleꝫeſt viſio pacꝭ: ⁊ nos iſrl̓: ⁊ pax ſuꝑ iſrl̓.Explicit Tract̉. de psͣ. CXXIIII.Incipit Tract̉. de psͣ. Cxxv.TIcut iā meminiſtis ex ordine nobis tractātibus: iſte pſalmus ē cēteſimus viceſimuſquintꝰ. Qui inter illos pſalmos eſt: quorum eſt titulus:¶ Canticum graduū. Eſt auteꝫ ſicutnoſtis vox aſcendētiū. Quo niſi ad illā ſupernā hieruſaleꝫ: matrē oīm q̄ eſt in celis?Que ſuꝑnaͣ: ip̄a ⁊ eterna. Hec aūt q̄ in terra fuit vmbrā habebat illiꝰ. Itaqꝫ iſta cecidit: illa ꝑmanet. Hec impleuit tp̄us p̄dicationis: illa tenet eternitatē reꝑationis nr̄e.Ab illa ꝑegrinamur in hac vitā: ad eius reditū ſuſpiramꝰ. Suſpiramꝰ tādiu miſeri etlaborātes: donec ad illā redeamꝰ. Nec ciues noſtri angeli dimiſerunt nos in ꝑegrinatiōe: ſed annūciauerūt nobis ip̄m regeꝫventurū ad nos: ⁊ venit ad nos: ⁊ ꝯtēptuseſt inter nos a nobis: ⁊ poſtea nobiſcū fuit⁊ docuit nos ꝯtemni: qꝛ ꝯtēptus eſt: docuit nos tolerare: qꝛ tolerauit: docuit pati: qꝛpaſſus eſt: ⁊ ꝓmiſit reſurrecturos: qꝛ reſurrexit in ſeip̄o oſtēdens qͥd ſꝑare debeamꝰ.Si gͦ fratres ꝓphete antiqͥ patres noſtri anteqͣꝫ dn̄s Ieſus chriſtus veniret in carne:anteqͣꝫ mortuus reſurrexiſſet: ⁊ aſcendiſſetin celū: ſuſpirabāt tn̄ illi ciuitati qͣntū oportet nos deſiderare quo noſipſe p̄ceſſit: ⁊ vnde nunqͣꝫ receſſit? Nō em̄ dominꝰ ſic venitad nos vt deſereret angelos: ⁊ cū illis māſit: ⁊ ad noſ venit. In illis māſit in maieſtate: ad nos venit in carne. Eramꝰ aūt vbiSi redēptor noſter ille dicit̉ captiui tenebamur. Ubi ergo tenebamur: vt ille veniret redimere captiuos? Ubi tenebamur?Forte apud barbaros. Peiores barbarisdiabolꝰ ⁊ angeli eiꝰ. Ipſi antea tenebāt genus hūanū: ab his redemit nos: qͥ nō aurum neqꝫ argentum: ſed ſanguinē ſuum ꝓnobis dedit. Quomō aūt homo veneratin captiuitate: Paulum apoſtolum interrogemus. Etenim ip̄e p̄cipue gemit in iſtacaptiuitate: ſuſpirās eterne hieruſalē: ⁊ docuit nos geme̓ ex ipſo ſpiritu: quo ⁊ ille impletꝰ gemebat. Hoc em̄ ait: Omnis crea-

fre2ſri